De hele dag door stromen er tranen over m'n wangen.
Ik blijf maar denken aan jou, zal je nu gelukiger zijn zo zonder mij, of krijg je misschien nog wel de gedachte om me terug te willen.
Ik blijf maar hopen dat je snel naar me toe komt om te zeggen dat het niet je bedoeling was.
Ik blijf maar over je dromen, en nu weet ik dat dromen bedrog zijn.
Jij zei dat we voor altijd bij elkaar zouden blijven, dat jou liefde voor mij nooit over zal gaan.
Mijn gevoelens waren en zijn zo speciaal voor jou, want jij bent de jongen waar ik al jaren over heb gedroomt.
Ik dacht eindelijk dat dromen geen bedrog waren, maar nu blijk dus van wel.
Jij en ik zijn gewoon gemaakt voor elkaar.
Elke keer als je zei dat je van me hield geloofde ik dat, want dat gevoel had ik nog nooit eerder gevoelt.
Het gevoel van gelukkig zijn, verliefd zijn en noem maar op.
Er ontbrak een deel van me leven, dat deel had jij gevuld en dan deel liet jij ook weer verdwijnen.
Ik gaf me zelf de schuld, dat je het door mij had uitgemaakt.
Ik liep ook een tijdje rond om het uittemaken... maar dat ging voorbij.
Ik durfde het tenminste tegen je te vertellen.
Maar jij, jij hield je mond erover.
Jij werd gek van de ruzies die we de laatste tijd hadden en dat kwam omdat we ze nooit durfde uit te praten omdat we bang waren dat het uit zal gaan.
En moet je nou zien.
Jij heb van een ongelukkig meisje een gelukkig meisje gemaakt en na bijna een jaar samen te zijn weer ongelukkig.
Tranen die ik laat vallen om jou, omdat ik dacht dat ik eindelijk een goede jongen had gevonden.
Mijn ouders zagen aan me dat ik gelukkig was.
Me moeder moest zelfs huilen toen ze hoorde dat het uit ging, ze schrok zich rot.
Nog nooit had ik zoveel steun van haar gehad, nog nooit was ze zo lief voor me.
en dat kwam allemaal doordat jij het uitgemaakt had.
Mijn hele familie, zelfs me pa vond jou een hele leuke en goede jongen voor me.
nog nooit hadden ze mij zo gelukkig gezien.
Ik kwam bij jou, en maakte gelijk weer nieuwe vrienden.
van hun zal ik nou ook afscheid van moeten nemen, want jij wilt me nooit meer spreken, nooit meer zien, je wilt zelfs geen vrienden meer zijn.
De tijden die we hadden waren zo geweldig voor me, nog nooit had ik dat meegemaakt.
Ik liet me lichaam over aan jou, en jij liet jouw lichaam over aan mij.
Jij maakte me gelukkig en blij, maar nu is het voorbij
Nooit zal ik meer zo gelukkig zijn, als dat ik was, want jij maakte mij gelukkig en blij.
Nog nooit eerder voelde ik me fijn bij een jongen.
Jij gaf me een goed gevoel van binnen, een gevoel dat ik nog nooit eerder had gehad.
In het begin had ik een periode dat ik zomaar uit het niets huilde en wist maar niet waarom, dat kwam omdat er nieuwe emoties kwamen.
van blijdschap, verliefdheid en al dat andere, nu is de emotie van verdriet er ook nog bij gekomen.
Zoveel pijn heb ik nou, jij heb me die pijn gegeven.
Je heb zeker geen idee hoe dit voelt?
weet je wel om te gaan met de gevoelens van een meisje?
Nooit zal ik meer zo'n lieve, leuke, geweldige jongen als jou vinden.
Ik moet nu accepteren dat het voorbij is, maar dat kan ik gewoon niet.
Je blijf maar in me gedachte.
Om 1 of andere reden blijf ik je maar missen.
Na alles wat je hebt gezegd blijf ik van je houden.
Wij waren zo gelukkig samen.
Jou zal ik nooit meer kunnen vergeten.
Zal altijd van je blijven houden.
Nooit zal ik meer zo gelukkig kunnen zijn als dat ik was vanaf 17/02/07 tot 30/01/08.
Die tijd die we hadden... die zal ik ook nooit meer kunnen vergeten.

Nick Ik Hou Nog Steeds Onwijs Veel Van Jou !