God gaf mij de legkaart van mijn leven
als stukjes speelgoed in een kinderhand.
De doos met 't voorbeeld heeft Hij niet gegeven;
ik vind niet meer dan hoekjes en de rand.
Daar binnenin zie ik alleen maar kleuren,
ook stukjes zwart en stukjes wolkenwit.
Het is een chaos en ik blijf maar speuren
of ik ergens toch de uitkomst bezit.
Ik weet het niet,ik kan er slechts naar gissen,
Zolang Hij immers 't voorbeeld voor zich houdt.
En daardoor blijf ik in het ongewisse
Hoe in de toekomst 't leven zich ontvouwt.
Zal er veel zon zijn? Of ook duistere wolken?
Maar dikwijls heeft een wolk een gouden rand
O Heer ,Uw puzzel is niet te vertolken,
Ik heb het raadsel van mijn leven in mijn hand.
Er is een ding waarop ik mag vertrouwen:
Hoewel ik nu nog in het donker tast
eenmaal zal ik het voltooide beeld aanschouwen
en zien dat ieder stukje volkomen past.

Ik wilde dit gedichtje erop hebben ondanks dat ik niet gelovig ben. Dit stond op een website van een kindje met kanker (3 jaar) waar ik erg vaak aan denk.

xxx-jes Lindsay