Een rivier is geboren.
Zij stroomt en stroomt en stroomt.
Zij vangt op, dát, wat ontsnapt uit een menselijk lichaamsdeel;
het oog.
Duizend kleine tranen,
vormen en vormen en vormen,
een altijd nat blijvend stuk natuur, maar nooit
kurk droog.
Het wonder zal geschieden zijn,
een rivier getekend door pijn.
Altijd oneffenheden, niks is fijn.
Het gevoel zo groot, maar de rivier zo klein.
Een rivier is geboren,
uit mijn huilend oog.
Een altijd natte omgeving,
nooit kurkdroog.
© Jorine.