Het spijt me,
maar ik kan het niet meer.
Ik kan het niet aanzien,
jij die flirt met andere meiden.
Je zegt aldoor wel dat ik de enigste,
maar het voelt niet zo.
Jij bent mijn vriendje,
maar zo voelt het niet.
Jij hoort de mijne te zijn,
maar zo voelt het niet.
Want ik heb jou niet voor mezelf,
nee ik moet jou delen met andere meiden.
En dat doet me pijn,
pijn om jou zo te zien,
maar ook vooral pijn dat jij mij niet begrijp.
Je zegt wel dat je me begrijp,
maar als jij mij echt zou begrijpen..
dan zou je begrijpen dat je mij daar pijn mee doet.
En als jij echt van mij houd,
zoals je zegt,
dan zou ermee stoppen!
Maar dat doe je niet jij gaat ermee door,
maar voor mij is het genoeg..
ik kan het niet meeer aanzien!
Het spijt me,
hoeveel ik ook vanjou hou
hoeveel ik ook om jou geef
ik kan het gewooon niet meer!
Maar ga niet denken dat ik nooit van jou gehouden heb,
want dat is niet zo!
Ik heb het meeste van jou gehouden,
en ik hou nog steeeds het meeste vanjou!
Maar het maakt mij alleen kapot,
om jou zo klef te zien met andere..
Als je verliefd ben hoor je even al je zorgen te kunnen vergeten,
maaar met jou.. met jou krijg ik er alleeen maar zorgen bij!
Ik heb altijd een onwijs leuke tijd met jou gehad,
en die tijden metjou zal ik ook nooit vergeten!
Ik hou vanjou zoals ik nooit van een ander gehouden heb,
en ik zal ook nooit van een ander houden..
zoals ik van jou heb gehouden!
