Juultjee..

Bij anderen weet ik altijd heel goed, wat ik zeggen moet.
Ik vertel hun dat ze moeten blijven vertrouwen.
Ik luister naar anderen en geef ze nieuwe moed.
Maar wanneer ik in mijn diepste kijk, doet alles zo zeer.
Dan is het allemaal een grote vraag.
Van binnen gaat alles als een razende tekeer.
Weet ik soms niet waar ik naar luisteren moet.
Het lijkt wel alsof ik mezelf eventjes kwijt ben.
Mijn evenwichtigheid verdwenen is.
Alsof ik mezelf niet meer herken.