Alles begon al zo vroeg.
ik was 3 toen ik deze last al droeg.
Ik was jong, klein en dacht dat het zo hoorde.`
Hij was diegene die alles zo mooi verwoordde.
------------------------------------------------------------
Nog zoveel jaren om dit alles te vergeten.
Maar elk jaar is mijn hart weer een stukje afgevreten.
Hoe kan een vader zoiets doen.
Één ding weet ik nu wel, hij is nummer 1 liegkampioen.
Hoe zal ik hem ooit nog kunnen vertrouwen.
Ik zie zijn handen als berenklauwen,
zijn stem als een wervelwind,
die hoopt dat hij overwint.
Zoveel dagen nog van hem gehoord.
Zoveel keren mij nog aan hem gestoord.
Hij komt niet meer in mijn buurt.
Hij is niet meer diegene die mijn gedachten stuurt.
Nu eindelijk veilig in een huis.
Eindelijk echt thuis.
Een plek waar ik zonder angst kan slapen.
En waar ik langzaam alles weer op kan rapen.
No longer daddy's little girl!
