-XINX-

Mladic en Karremans

Wat een watje is het toch !!!






als de toekomst een optelsom is van wat er in de verleden is gebeurd dan ga ik nog een strakke tijd tegenmoed !



Amsterdam 5 september 1998; de bus staat op de vertrouwde plek en de
gabbers staan al in de rij om de party om naar binnen te mogen gaan.
Echt interesse voor onze bus is er bij de meesten nog niet. De enige prioriteit
is: naar binnen en het liefst zo snel mogelijk... Voor het eerst sinds lange
tijd besluit ik om ook weer eens naar binnen te gaan.....

Wanneer ik binnen kom word ik overspoeld door de muziek. Het
dreunt door mijn hoofd, lichaam en al mijn botten. De grote massa
onderscheidt zich in mensen; gabbers om precies te zijn. Het valt me
op dat ze geen van allen écht blij kijken. Ze lopen van zaal naar zaal,
kopen iets te drinken of zitten voor zich uit starend tegen de muur.


Ik loop verder richting de trance-zaal en kom via die weg allerlei ‘versieringen’
tegen. Op grote doeken staat de ‘Hellraiser’ afgebeeld. Zijn
naam betekent ‘werver van mensen voor de hel’. Ik kan me nauwelijks
voorstellen dat iemand die er zo afstotelijk uitziet mensen érgens
voor kan werven en hoor in mijn achterhoofd een voorlichter van de
partyorganisatie zeggen: ‘Dat is gewoon als een grapje bedoeld, daar
hoef je niets achter te zoeken, dit vindt de jeugd van tegenwoordig
nou eenmaal leuk.’

Zo kom ik aan bij de trance-zaal. Nog voordat ik de dansende mensen
zie wordt mijn oog getrokken naar een grote knipperende videowall
waarop aan de ene kant een man te zien is die een wereldbol in zijn
handen houdt. De man doet mij denken aan heel veel slechtigheid bij
elkaar. Niet omdat ik dat nou zo graag zie, maar door de uitstraling
van de man. Dit beeld loopt telkens over in dat van een vrouw die sex
heeft met een (het?) beest. Alsof het nog niet duidelijk is knippert bij
een tweede videowall het woord ‘Immortality’ samen met een soort
ster. Het doet mij denken aan een soort reclame...

Omdat ik dit beeld verre van prettig vind loop ik door naar een andere
zaal. De zolen van mijn schoenen plakken aan de grond en ik
moet uitkijken dat ik niet val over de lege plastic bekers, flyers en lege
sigarettendoosjes. Wat er verder op de grond ligt wil ik liever niet
weten.
De hardcore-zaal is de grootste van de vier. Wanneer ik binnenkom
verbaas ik me weer over de vele duizenden gabbers die daar rondspringen
of tegen de kant aan hangen. Je zou toch zeggen dat na enkele
jaren ervaring dit soort dingen niet meer nieuw zijn.

Wanneer ik naar het podium kijk zie ik ineens iets bekends
Ik kijk om me heen en zie als eerste vier gigantisch grote hellehonden
boven in de vier kanten van de zaal hangen. Ze zijn ongeveer vijfentwintig
meter lang. Met hun kwijlende bek, grote penissen en scherpe
klauwen hangen ze boven de dansende massa. In het midden hangt
een wereldbol. Een gevoel van misselijkheid overspoelt mij.
Wanneer ik naar het podium kijk zie ik ineens iets bekends: Op het
podium zie ik het symbool wat mij zo ontzettend dierbaar is, het symbool
wat vaak dood betekent, maar wat mij eeuwig leven gegeven
heeft..... Het kruis.
Het duurt een fractie van een seconde voor ik goed besef wat ik zie.
Twee grote kruizen staan omgekeerd op het podium. Ik sta tussen de
gabbers en als verdoofd kijk ik naar wat ik zie. Die kruizen staan op
zijn kop!!!

Alle gabbers dansen ondertussen lustig door. De dj roept hen regelmatig
op om de handen op te heffen. De misselijkheid maakt plaats
voor een allesoverheersende pijn in mijn hart....
Zou Jezus dit nou
gezien hebben toen Hij de schare zag.