Het potje
Ik heb thuis een potje
Op het potje staat "verdriet".
Ik doe er vaak verdrietjes in,
want als ze klein zijn .....
huil ik niet.
Steeds als er iets tegenzit
Er iets gebeurt wat ik niet wil
Open ik het potje,
Gooi het er erin heel stil.
Maar gisteren was de laatste
Druppel iets te veel
Van al die stukjes klein verdriet
Kreeg ik een brok in mijn keel.
Mijn hand begon te trillen
Verdriet vloog met golven uit de pot
Een traan begon te rollen,
Ik voelde mij erg rot.
Een onbedaarlijk snikken
deed me trillen overal,
Ik zat echt tot mijn haren
In het diepste diepe dal
Het was met rood omrande ogen
Toen ik mijzelf weer rustig kreeg,
Opgelucht keek ik naar mijn potje
Het potje ... Dat was leeg.
Dus zie je iemand lopen,
Rode ogen en heel bedeesd
Dan vraag je niets meer,
Dan weet je,
haar potje is pas vol geweest.
EEN NIEUW BEGIN !
Alles wat ik hebt meegemaakt,
heeft mij in het diepst geraakt.
Al deed mijn hart telkens pijn,
Ik mag nu weer Twinkelbel zijn.
Het geeft mij kracht als ik zeg:
"ik bent vrij dus volg mijn weg.
Niemand zit mij meer op de huid,
dus sla ik mijn vleugels uit."
Vaarwel verleden ik ga de toekomst in,
het leed is geleden dit is een nieuw begin.
Ik kijk niet om naar wat ik achterlaat.
Vaarwel verleden ik weet dat
het in de toekomst beter gaat.
Alle schuld en alle spijt,
zijn voltooid verleden tijd.
Tegen wie ik hebt gestreden
zijn schimmen in 't verleden.
Mijn schepen zijn voorgoed verbrand.
De hulp is nu aangeland.
Roei met de riemen die ik hebt.
De vloed is weg het is nu eb.
Vaarwel verleden ik ga de toekomst in,
het leed is geleden dit is een nieuw begin.
Ik kijk niet om naar wat ik achterlaat.
Vaarwel verleden ik weet dat
het in de toekomst beter gaat.
Ik geniet van de aangebroken tijd.
Ik ben voorgoed bevrijd.
Ogen open armen wijd!
