boy 4-ever

hci 33









BOY
Zal het missen ooit verdwijnen,
zal de zon ooit weer schijnen,
zal het zonder hem ontwaken
me ooit minder raken?
Nooit meer een kus, nooit meer zijn lach,
alles gaat terug naar die ene dag.
als verdoofd probeer ik te accepteren,
dat ik het zonder hem moet proberen.
Ik sleep me elke dag voort,
denkend aan elk klein woord
wat hij tegen me heeft gezegd,
de ruzies die we hebben bijgelegd,
die lieve gebaren onverwacht
de bloemen die hij me soms bracht
die kleine dingen die zo konden storen
wat zou ik ze graag nog een willen horen.
Hoe kan ik doorgaan zonder hem?
Hoe moet het verder zonder zijn stem?
Ik zie en hoor hem telkens weer,
het gemis wordt niet minder, maar steeds meer.
Zolang hij in mijn hart zal zijn,
zal alle vreugde vermengd zijn met pijn,
wetend dat ik door moet gaan
met in mijn ziel altijd een traan.
De liefde die ik door hem vond
zijn nu littekens van een diepe wond,
maar het vertrouwen dat hij mij heeft gegeven,
maakt dat ik nu door ga met leven.
En al ben ik hem in dit leven kwijt,
zijn herinneringen en liefde leven in me voort,
voor altijd!