
Damnn, ik wou dat ik nog klein was, dan was alles beter.
Dan had ik nu de dingen die ik wou hebben.
Dan werd er veel mee naar me om gekeken.
Dan zat ik nu nog bij mijn familie waar ik fucking veel om geef.
Maar dat word me allemaal niet mee gegunt.
Ik moet over maar tevreden mee zijn.
Ik moet me eigen kracht gebruiken om ergens tegen te strijden.
Alles wat ik wil of nodig heb word mij niet gegunt.
En er is geen mesn die mij begrijpen wil.
Ik verlies alles wat me dierbaar is alleen omdat ik niet sterk,
genoeg ben om tegen dingen te strijden wat ik niet wil.
De mensen om me heen zien alleen nog de dingen die ik fout doe.
Er is geen mens op deze aarde die mij helpt, of steunt als ik,
de strijd aan moet gaan.
Ik heb gewoon schijt aan alles wat ik doe.
Geen mens die mij een beetje liefde of respect wilt geven.
Was er nu maar een iemand die ik kon vertrouwen, en die niet met lul,
verhalen komt en zegt: ik zal er 24/7 voor je zijn heel me leven.
Ik wil iemand aan me zij hebben die het meent, en die ik egt kan vertrouwe.
Ik zal elke dag op hem/haar wachten tot ik weet dat het real is!
Damnn, was het leven maar een stuk gemakkelijker!
© don't kopy!