Anna89

Geef me toch een knuffel
een klein beetje warmte
dat doet me goed,
waarom ziet niemand dat ik er behoefte aan heb
ik kan t verdriet niet langer aan
zou zo graag weer willen lachen
geef me toch een knuffel
want dat doet ieder mens toch goed?
waarom o waarom kan ik niet meer blij zijn
zoals ik altijd was.
zoveel verdriet
en er over praten dat lukt me niet
heb al tijden lang een masker op
maar het masker glijd langzaam af
mensen zullen zien dat ik verdriet heb
zullen ze dan eindelijk mij die knuffel geven
dat kleine beetje warmte waar ik naar verlang
ik geef ieder mens toch ook die warmte?
ik weet het niet meer
op dit moment ben ik liever dood
majaa wat schiet je er mee op
dan doe ik mensen weer verdriet
en nee dat wil ik toch helemaal niet.
een knuffel op zijn tijd doet me zo goed
t gevoel van die armen om je heen
even samen niet alleen




Jij bent bijzonder!

In de hele wereld is er niemand zoals jij!
Vanaf het begin is er nooit iemand geweest zoals jij!
Niemand heeft jouw glimlach.
Niemand heeft jouw ogen, jouw neus, jouw haar, jouw handen of jouw stem!
Jij bent bijzonder...

Er kan niemand worden gevonden met jouw handschrift.
Niemand heeft jouw smaak voor eten, of voor muziek of voor kunst.
Niemand ziet de dingen net zoals jij ze ziet.
Sinds mensen heugenis is er niemand geweest die lacht net zoals jij.
En wat jou aan het lachen of huilen maakt, zal nooit dezelfde
lach of tranen geven aan iemand anders.
Niemand zal reageren op een situatie zoals jij reageert.
Jij bent bijzonder...

Jij bent de enige in de hele schepping met jouw mogelijkheden.
Oh, er zal altijd iemand zijn die beter is in een van de dingen
waar jij goed in bent.
Maar niemand op de hele aarde zal de kwaliteit bereiken van
jouw combinatie van talenten, ideeën, mogelijkheden en gevoelens.
Zoals een kamer vol met muziekinstrumenten; sommigen zijn goed als solo,
maar niets kan op tegen het symfonie geluid wanneer ze allemaal samen spelen.
Jij bent een symfonie...

In alle eeuwigheid zal niemand er ooit uitzien, spreken,
lopen, denken of doen zoals jij.
Jij bent bijzonder, jij bent zeldzaam.
En in alle zeldzaamheid is grote waarde;
Je hoeft niet te proberen om anderen na te doen.
Je kunt accepteren, ja vieren (!) dat je anders bent.
Jij bent bijzonder...

En je begint je te realiseren dat het niet per ongeluk is dat je bijzonder bent.
En je begint te zien dat God je gemaakt heeft voor een heel bijzondere reden.
Hij moet wel een taak voor jou hebben die niemand anders
zo goed kan doen als jij.
Uit miljarden sollicitanten is er maar een geschikt.
Maar een heeft de juiste combinatie die nodig is,

Die ene ben jij... omdat jij bijzonder bent!!!




Gek van verdriet.

Ik word gek van verdriet
Niemand die het ziet,
Pijn diep van binnen.
En ’t lukt me niet om
van me verdriet te winnen.
Wil huilen vechten en nog veel meer,
Want het doet oh zoveel zeer.
Je eigen kindje moeten laten weghalen,
Dat is iets waar ik nog lang van zal balen.
Je moet verder met je leven ook al heb je nog zoveel verdriet
Er is niemand maar dan ook niemand die dat aan mij ziet.
Diep van binnen verga ik van de pijn,
en nee dat is echt niet fijn.
Huil me zelf stilletjes in slaap.
Heb zo veel verdriet om mijn kind
Zo veel verdriet en niemand die het aan mij ziet.
Ik ga verder En in men hart heb ik altijd een plekje
Voor mijn kleine kind..

Dikke kus mama..
05-01-2007*
hou van je

Made by Anneke Oord®









Blijf jezelf, ik zal je vinden
Geef me tijd, ik kom eraan
Op een dag zal ik me binden
Laat me nu nog even gaan
Wat jij wil is heel mij leven
Wat jij wil is heel mijn hart
Maar ik kan niet alles geven
Voel me triest en erg verward

Refrein
Neem mijn hand, ik wil je steunen
Ook al kan ik niet veel doen
Op mijn schouder mag je leunen
Ik geef je zacht een zoen
Neem mijn hand, eens zal ik bij je blijven
Maar het is nog iets te vroeg
Ik kan niet zomaar van je houden
Ik heb geen rust genoeg

Ik maak me om jouw leven zorgen
En ik weet niet wat te doen
Denkend aan de dag van morgen
Denkend aan de tijd van toen
In het donker, in mijn dromen
Zal ik zomaar voor je staan
Zul je lachend bij me komen
Om dan samen door te gaan

Refrein

En kon ik zomaar van je houden
Zonder tranen, zonder pijn
Want dan zou ik alle dagen
Met heel mij hart de jouwe zijn




Blijf jezelf....

Probeer niet om zo te worden

zoals een ander je graag ziet.

Ieder mens is waardevol

ook jij, verkijk je niet.

Zoals zovele andere mensen

op je taak hij is al zo zwaar

en die zich daar bewust van zijn

dat zijn er maar een paar.

Maak af waarvoor je hebt gekozen

dat kan je aan, en denk bewust.

Aanvaard wat je niet kunt veranderen

dan krijg je innerlijke rust.




Ben je alleen
Misschien wat bedrukt
Dan is er die vriend
Die niet voor je vlucht

Ben je door verdriet
Van slag en ontdaan
Dan is er die vriend
Die pal achter je staat

Ben je onredelijk
Vervelend misschien
Dan is er die vriend
Die dat niet eens ziet

Wil je eens lachen
Je frustratie eens kwijt
Dan is er die vriend
Want die heeft altijd de tijd

Heb je geen moed even
Op je leven geen greep
Dan is er die vriend
Die je zijn hand toch weer geeft

Wil je een schouder
Een arm om je heen
Dan is er die vriend
Je bent nooit meer alleen





Het masker

Elke dag houd ik me groot,
Ik geef me gewoon niet helemaal bloot.
Het liefst eens zou ik willen gillen en slaan,
Maar, wat heb ik daar nou aan?
Ik moet mezelf niet laten verdrinken,
Want dan zal ik alleen maar dieper zinken.
Ik heb mezelf wel eens iets aangedaan,
Maar ben daarna gewoon weer verder gegaan.
Er zijn dagen dat ik niet meer wil,
Dan staat mijn kracht even stil.
Op zo’n moment wil ik alles opgeven,
En gewoon stoppen met leven.
Maar mensen willen niet dat ik stop,
Dus hou ik maar mijn masker op.



Ik wil het liefst even alleen zijn nu
het wordt me allemaal teveel
het eindigd niet, nooit
dus waarom zoeken naar een nieuw begin
probeer me nu niet te troosten
noch met me te praten
ik wil het niet
ik kan het niet
mijn gedachten zijn enkel donker
ik wil niet kwetsen
ook al werd ik gekwetst, keer op keer
maar laat me gewoon even alleen
het liefst wil ik huilen
écht huilen
maar ook dat kan ik niet
ik sluit me wel even op
net zoals gisteren
en de dag ervoor

Vriendschap..
een vriendschap met een heerlyk gevoel,
Een vriendschap heeft een belangryk doel,
Er voor elkaar zyn,
In tyden van pyn.

Jy bent myn vriendin,
Jy bent als een zusje,
Jy bent myn steun,
Een schouder waar ik met liefde op leun.

Een vriendschap met een heerlyk gevoel,
Een vriendschap heeft een belangryk doel,
Er voor elkaar zijn,
In tyden van pyn.

Met jou kan ik lachen en huilen,
In jou armen kan ik altyd schuilen,
Jy bent myn steun en toeverlaat,
Jou kan ik altyd bereiken ook als het slecht met me gaat.

Jy bent myn vriendin,
Jy bent als een zusje,
Jy bent een brandend kaarsje in myn leven,
Een byzonder geschenk dat alleen jy my kan geven.


Ik heb je leren kennen,
ik heb nog lang geen spijt,
ik heb het ondervonden,
jij bent een toffe meid.

Een vriendin.
Een vriendin is niet zomaar iemand
Maar met een vriendin heb je een speciale band.
Een vriendin heb je voor het leven,
En niet voor heel even.
Al heb je pijn en veel verdriet,
Een vriendin is degene die het aan je ziet
Een vriendin zal je nooit verlaten,
Met een vriendin kun je altijd praten
Een goede vriendin heb je nodig,
Iets anders dan overbodig
Al zit jij zwaar in de problemen
Een vriendin zal altijd de schuld op zich nemen.
Aan een vriendin kun je alles vragen,
Een vriendin zal al jouw geheimen in haar hart meedragen.
Blijf altijd trouw aan die ene vriendin,
Want dat is degene die het echt verdient.
Als je echt een goede vriendin hebt,
Verban haar dan niet uit je leven
Want dan zul je jezelf nooit meer kunnen vergeven.
Een vriendin zal jou nooit kunnen vergeten,
En dat wou ik even laten weten


Lieve vriendin

Lieve vriendin, lief mens
Zo'n vriendin als jou is iedere z'n wens
Bij jou kan ik zijn, bij jou voel ik fijn
Bij jou kan ik zeggen wat ik wil
Bij jou ben ik niet stil
Jou ken ik allang

Bij jou ben ik niet bang
Wat er ook gebeurd
Ik zal je niet vergeten
Dat moet je duidelijk weten
Jou als vriendin wil ik niet kwijt
Van onze vriendschap heb ik echt geen spijt
[/hidden]

In je eerste levensjaar
is vriendschap nog niet echt daar.
Maar wanneer de eerste pasjes zijn gezet
komt de vriendschap met gelijke tred.

Vrienden komen en vrienden gaan,
maar die eerste vriendschap blijft bestaan.
Al gaan er jaren overheen voor je elkaar weer ziet,
dat verkleint de vriendschap niet.

Altijd blijft daar het ene hoekje in je hart.
Met haar deelde je vreugde en smart.
Ook al word je negentig of honderd...
"Echte vriendschap bestaat," denk je verwonderd...



Nooit..
nooit heb ik je kunnen zien
maar toch zie ik je steeds
nooit heb ik je kunnen vasthouden
Maar toch droom ik ervan
nooit heb ik gezien welke kleur ogen je had
maar ik zie ze telkens voor mij
nooit heb ik gezien of je een jongen of een meisje was...
maar dan droom ik weer
nooit heb je me mama kunnen noemen
toch hoor ik je stem
nooit heb je gehuild
toch hoor ik je huilen
nooit heb ik de tranen van je gezicht kunnen vegen
toch droom ik ervan
nooit heb ik je lach gehoord
toch zie ik het voor mij
nooit heb ik je kunnen zeggen
dat je alles was voor mij...
nooit heb ik
je naam kunnen zeggen...
nooit heb ik je er een gegeven...
ik had het niet mogen doen...
niet uit wraak..
niet uit angst..
je had recht op je leven..
net zoals ieder ander wezen...
nooit zal ik jou vergeten...
jij was mijn eerste kindje...
al ben ik nog zo jong...
had ik het maar niet gedaan
spijt....
verdriet...
maar er is niemand die dat
merkt of ziet...
dan vraag ik me af...
heeft het leven nog zin voor mij..
als leven dood is?
heeft liefde nog zin
als liefde dood is?
ik mis je...
nee ik vergis me...
ik kàn je niet missen...
nu heb je een naam
1 in mijn hart...
zo blijf je eeuwig in mijn
herinnering
05-01-07

Aan mijn eerste Wondertje
05-01-07

Ik had je het leven willen geven
en al het geluk daar omheen
maar hoe maak je iemand gelukkig
als het geluk voor je zelf
maar niet verscheen.
vergeten doe ik je niet
je blijft altijd voor mij bestaan.
dat kleine wondertje in mijn buik
met geen profiel en zonder naam
ik heb je nooit gekent en nooit gezien
maar wel heel intens gevoeld
toen ik ontdekte dat er een ander leven
in mijn leven verscheen
echt ik heb het nooit zo bedoeld.
een paar seconden na het ontdekken van jou
greep ik naar mijn buik met beide handen
En werd me in ene bewust van jou aanwezigheid
en een zee van tranen
die voor mijn voeten stranden
vanaf die dag heb ik mijn handen
geen seconde meer van je af gehaald.
ik voelde me niet meer alleen
en heb zelfs wanneer we alleen waren
stiekem gestraald.
ik wilde al meteen voor je zorgen
en beschermde de ruimte om jou heen
niemand mocht in de buurt komen
want stel dat er wat met je gebeurde
nee echt waar niemand, ik alleen.
Ik heb een hoop tranen om je gelaten
een hoop verdriet om je gehad
ik wilde echt het allerbeste voor jou
geloof me mijn kleine schat
Mijn laatste moment met jou
lagen we op een stoel
niet zo maar een stoel
maar de stoel waarop ik bepaalde
dat ik je moest laten gaan
ik heb je nog even vast gehouden
en liet nog eenmaal een traan.
niemand heeft deze gezien
want dat was mijn hart dat huilde
en zich nog even vast hield
aan ons samen zijn.
op een klein scherm zag ik je nog even
daar zorgeloos rond zweven
wist dat we in mijn diepe slaap
nog even samen zouden zijn.....................
Ik hoorde stemmen in de verte
en greep naar mijn buik...........
je was weg voorgoed
Ik was weer alleen
maar in mijn hart heb je een plek
en zal je altijd blijven bestaan
en neem ik je mee op mijn levenspad.

zo ben je toch een beetje bij me...
mijn kleine schat


[hidden=Een mooi hart]

Op een dag stond er een jongeman in het midden van zijn dorp die beweerde dat hij het mooiste hart had van de hele vallei. Een grote menigte had zich om de jongeman heen verzameld en ze waren het allemaal met hem eens, zijn hart was perfect. Er zat geen schrammetje of wond in zijn hart en ze waren het er allemaal over eens dat het het mooiste hart was wat ze ooit gezien hadden. De jongeman was er erg trots op en pochte nog meer over zijn mooie en perfecte hart.

Op een dag verscheen er een oude man vanuit de menigte en zei: "Waarom is jouw hart niet zo mooi als de mijne." De menigte en de jongeman keken naar het hart van de oude man. Het sloeg krachtig, maar het zat vol littekens en er waren plaatsen bij waar er stukken uit waren gehaald en andere stukken waren in gezet, maar deze stukken paste er niet mooi in, de hoeken waren rafelig. Er waren plaatsen bij waar hij hele stukken miste uit zijn hart. De mensen keken verbaasd - hoe kan hij zeggen dat zijn hart het allermooiste is dachten ze?

De jongeman keek naar het hart van de oude man en zag de staat waarin het verkeerde en lachte "Je maakt een grapje," zei hij. "Vergelijk jouw hart eens met het mijne. Dat van mij is perfect en de jouwe is een puinhoop vol littekens en scheuren." "Ja," zei de oude man, "jouw hart ziet er perfect uit, maar ik zou niet met je willen ruilen. Kijk" sprak hij, "elk litteken vertegenwoordigt een persoon aan wie ik mijn liefde heb gegeven - ik scheur een stukje uit mijn hart en geef het, en vaak geven ze me een stukje van hun hart aan mij terug om zo de lege plaats op te vullen. Maar de stukken zijn niet precies hetzelfde. Ik heb gerafelde hoeken, dat ben ik met je eens, maar het herinnerd me er aan dat we de liefde met elkaar hebben gedeeld.

Soms geef ik een stukje van mijn hart weg en heeft de ander me geen stukje van zijn hart terug gegeven. Dat zijn de lege gaten - het geven van liefde is een risico. Ook al zijn die gaten in mijn hart pijnlijk, ze blijven open. Het herinnert me er aan dat ik ook liefde heb voor deze mensen en ik hoop dat ze op een dag terug zullen keren en het gat zullen opvullen. Zo," zei hij "zie je nu wat echte schoonheid is?"

De jongeman stond geheel roerloos terwijl de tranen over zijn wangen rolden. Hij wandelde naar de oude man toe en greep in zijn perfecte hart en scheurde er een stuk uit. Hij offerde het aan de oude man met trillende handen. De oude man nam zijn offer aan, plaatste het in zijn eigen hart. Hij nam een ander stuk uit zijn hart en plaatste het in de wond van het hart van de jongeman. Het paste wel niet perfect, er zaten wat rafels aan, maar de jongeman keek naar zijn hart, niet meer perfect, maar mooier als voorheen, omdat de liefde van de oude man nu ook door zijn hart stroomde. Ze omhelsden elkaar en wandelden zij aan zij weg.

Denk hier maar eens overna..




---------------------------------------------------------
---------------------------------------------------------
tranen
De warmte van mijn tranen,
de troost voor mijn verdriet.
In mijn hoofd zoveel vragen,
het antwoord krijg ik niet.

Tranen van verdriet overspoelen mijn geluk.
maar eens zal de warmte van mijn tranen mij verlaten
en zal zijn warmte zich vervangen
met de mooie dingen in het leven,
liefde en geluk.