even een gerdicht van mijzelllff
het meisje in de spiegel
Ik zie een meisje,
ze ziet er ongelukig uit.
Haar mascara is uitgelopen,
de tranen stromen over 'r wangen.
Ze doet zich blij voor,
maar van binnen is ze kapot.
Ze acteerd overdag,
niemand weet dat ze 's avonds huilt.
Ik kijk in de spiegel,
en ik zie een meisje,
en dat meisje dat ben ik.
Kostbare tranen
Bijna dagelijks stromen mijn tranen
Als symbool van verdriet
Maar langzaam bezorgen ze mij geluk
Een gevoel waar ik van geniet
In mijn tranen schuilt de werkelijkheid
Ze laten me de echte wereld zien
Brengen me gevoelens, tranen met emoties
Ze geven me wat ik verdien
Geluk, verdriet, emoties, gedachten, gevoelens
Wegen die we door de waarheid banen
Maar mijn wereld, mijn werkelijke leven
Ligt geheel achter mijn kostbare tranen
In het donker In het donker durf ik te huilen,
Wanneer niemand mij stoort.
In het donker durf ik alles te zeggen,
Want er is toch niemand die mij hoort.
Duizenden tranen op mijn huid,
Die verdwijnen in het licht.
Al mijn woede moet eruit,
Ik voel het zout op mijn gezicht.
Mijn knuffels komen tot leven,
En verjagen de donkere nacht.
Gered door egels en beren,
Getroost door hun warme vacht.
In het donker kan ik huilen,
Zonder angst en zonder spijt.
Want in het donker kan ik zeggen,
Wat overdag niemand begrijpt.
ik zit op mijn kamer
helemaal alleen
ik luister naar de stilte
de stilte om mij heen
zacht hoor ik de regen
tikkend tegen het raam
de maan schijnt door de wolken
en de wind fluisterd jouw naam
ik voel me ongelukkig
eenzaam, koud en bang
ik kan mijn tranen niet bedwingen
en ze glinsteren op mijn wang
snel veeg ik ze weg
bang dat iemand ze ziet
ze zouden om me lachen
om mijn tranen van verdriet
Vrienden
je hebt vrienden om te steunen
en ook vrienden om te laten vallen.
ze helpen je goede keuzes te maken.
en er niet op in te haken,
en die niet op jou staken,
vrienden die over je waken
Die je moet in spreken.
en niet denken dat je het wel red
die keuzes nemen.
voor je op komen.
als je het moeilijk hebt,
als je het niet meer ziet zitten
Als alles om je heen weg zakt
het gevoel dat de wereld zo oneerlijk is
Het is gewoon zo hard.
er is een tijd van komen
en een tijd van gaan
waarom is die tijd van gaan er ?
ik snap het niet het is oneerlijk.
het leven is te hard,
ik vecht tegen mijn tranen
omdat ik weet dat er nu een licht te sterven
het doet mij pijn
de oneerlijkheid van het leven…
×. Soms gebeuren er van die dingen
Die je totaal niet verwacht
Die je hart soms breken
En je doen vergeten hoe je lacht
En toch zijn dat die dingen
Die je sterker maken dan jezelf was! «
pijnVaak voel ik me rot
En dan maak ik mezelf kapot
Ik wil dit niet meer
Maar het gebeurt iedere keer weer
Ik heb heel veel pijn
En door die pijn voel ik me heel klein
Ik heb heel veel verdriet
Maar niemand die het ziet
Ik kan niet meer
Want iedereen gaat maar tegen me tekeer
Ik wil slapen
En de toekomst oprapen
Jullie denken het is maar voor de gijn
Maar mij doet het echt pijn
Uit de keuken pak ik een mes
En op dat moment krijg ik een sms
Ik kijk niet wie het is
En kijk naar mijn goudvis
Ik til het mes naar mijn hoofd
Dan word ik ineens verdoofd
Ik kan niet meer terug
Het gaat gewoon vliegensvlug
nu is het zover
ik ben nu een lichtster
dit is fijn
nu ben ik nooit meer klein
