Als je Denkt dat je Dromen Uitkomen,, Gaat het mis
Je zegt dingen die je niet wilt zeggen
je doet dingen die je niet wilt doen,,
Je vraagt jezelf af waarom..
Maar daar zul je nooit antword op krijgen..
En toen was het weer zover
Ik liep het Eindeloze Pad op..
Vol verdriet en Pijn..
Waarom??
Waarom moest dit keer op keer zo zijn
Waarom moest dit weer zo gaan.
Ik bleef Koel,, Ik lachte..
deed leuke dinen.. niks aan de hand..
Maar het was FAKE
Opnieuw.. Ik blijf er over in Zitten..
Ik weet heus dat het geen zin heeft.
Maar ik krijg het niet uit mn hoofd.
Ik mocht niet terug kijken
maar vooruit naar mijn toekomst.
Ik vind mezelf maar een Slappeling..
Blijve denken,, dagen en nachten lang..
Over dat ene ding..
het zelfde keer op keer...
Elke keer als ik me omdraai denk ik alles
op een rijtje te hebben..
Maar dan roept mn hartje weer...
en ik blijf opstaan..
denkend sterk te zijn..
En ik blijf ook weer vallen,,
Steeds weer opniet..
Het laat me staan in de regen..
het Scheurt mn hart in twee..
Tot de Dag.. dat ik ging beseffen
Dat het Hopeloos was..
Het is het helemaal niet waard..
Ik gun het mn verdriet niet..
Al vroeg ik veel om Geluk..
Het kwam mijn Pad niet op..
Maar ik stond 100% achter mijn Keus.
en dat deed me goed.
Ja dat deed me goed,,
ik vond de kracht in mij..
ik voelde me geen slappeling
ik ging door met mn leven en
vond wel degelijk geluk..
wat voor ieder mens weg gelegd was..
Ik kreeg het geluk om de eindeloze pijn
van me af te zetten..
maar ik Geloof nooit in Geluk.. en nu
Nog steeds niet..
Ik geloofde ook niet dat het geluk was
het kwam uit mij..
mijn gevoel voelde dat ik verkeerd bezig was..
Ik werd opgegroeid met de worden dat je het op je af moet laten komen.
Maar voor mij was dat niet het geval..
Voor mij was het speciaal
wat het met me deed,,
is de droom van ieder meisje..
Het was sterk.. maar niet het enige
Het was sterk met het spelen van mijn Gevoelens..
Maar ik ben Sterker.. Ik heb me van het pad Gerent..
Mijn voetstappen staan er nog,,
want deze Tijden Vergeet ik NEVER
Het Missen zal Slijten..
Tijden gaan Nooit uit het hart..
Maar het is beter zo..
Ieder zn Pad..
Fuck verdriet en pijn elke keer weer
Het leven is Hard..
Keuzes maken ook..
Iets lukt pas als je er 100% achter staat.
Dan kun je het vergeten..
Zet het uit je Hoofd..
Het heeft geen Zin..
Het leven gaat door..
Er zijn ergere dingen in de Wereld..
Denk aan Jezelf.. Het mag in deze Tijd..
Je duwt me van je weg
En trakt me terug
jij weer boos
ik weer pech
een schop een stoot
ik zo klein
jij zo groot
je breekt m'n hart
en lijmt het daarna
niet te begrijpen
waarom ik hier nog sta
een steek van jou
diep in m'n hart
toch hou je van mij
dat maakt me verward
toch nu eens de één
dan eens zij
vervolgens een ander
maar nooit eens wij
Een stapje verder
En ik laat alles achter
Met een lach met een traan
Verlaat ik de wereld met een gebroken hart
Niemand had het kunnen plakken
Een jongen had de kans
Maar brak me hart verder
Ik heb gelachen met vrienden
Maar gelukkig was ik niet
Er was vaker stress dan een goede bui
Ik werd onzeker en begon te begrijpen
Hoe mijn leven zo was
Ik verpeste het zelf
Ik wist het niet meer
Elke avond huilde ik
Ik had verdriet
Me armen zaten onder de sneden
En ik liet het niet merken
Soms wil ik een poging tot zelfmoord doen
Dan denk ik aan me vrienden
Aan de mensen waar van ik hou
Ik kan ze toch niet zoveel pijn doen?
Maar ik ben toch niet belangrijk
Bij alles wat ik doe
Word het negatief gedraaid
Nu zal ik het tot snijden laten
Maar daar zal het niet bij blijven
Geloof me
Dan zit ik in een hoekje
En denk ik hoe het leven is zonder mij
Er komt langzaam een vaag beeld voor me
Iedereen is gelukkig
Er valt een traan op de grond
Ik stel me voor
Hoe het leven is als ik nog leef
Het beeld wat ik zie is precies zoals ik me het voorstelde
Leeg zwart donker en niemand is gelukkig
Dat komt door mij
Ik wil niet meer
Enige wat ik wil is opgeven
Ik wil weg
Mag ik gaan?
