Ik ben een meisje 1ding mag zeker zijn,
maar zoals iedereen mijn ziet
is het een meisje met pit een meisje zonder pijn,
maar van binnen diep van binnen
huil ik iedere nacht,
dat is iets wat niemand nou verwacht,
want ik weet het ik heb een grote bek,
en doe me heel stoer voor,
maar ik heb ook gevoel hoor,
wat mensen niet willen zien, zien ze niet,
maar dat doet mijn zo'n verdriet,
niemand kan me helpen omdat niemand het zien wil,
en dan vinden ze het gek dat ik op een dag uitbarst,
uitbarst in tranen en de tranen laat gaan,
en dan besef ik dat ik er echt alleen voor zal staan,
want niemand wilt het dan zien,
of ze vinden het zielig,
of ze denken die komt er wel bovenop,
maar de pijn die gekomen is,
gaat nooit meer weg,
dat zit diep van binnen,
het is zo hard als steen,
en niemand komt daar doorheen,
huilen doe ik dagen,
soms wel nachten lang,
maar dan ben ik mezelf,
en merk ik, ik ben bang,
bang voor wat er komen gaat,
en weer datzelfde gevoel dat je er alleen voor staat,
de kleine dingen doen me het meeste pijn,
omdat ik in die kleine dingen niet mezelf kan zijn,
voor sommige mensen ben ik een hulp,
een vriendin, een praatpaal,
als ze iets kwijt willen konden ze bij mijn terrecht,
dat waren vriendinnen waar ik altijd voor vecht,
ik zal nu nog steeds voor mij vriendinnen klaar willen staan,
zolang ik mezelf mag zijn en mijn eigen weg mag gaan,
ik hoop dat ik in de toekomst niet meer bang tezijn voor wat erkomen gaat,
of niet bang te zijn dat er een of andere mafkees voor me staat,
gewoon rustig een leven zoals iedereen,
met vrienden en vriendinnen om me heen,
die me ook leuk vinden zoals ik eigenlijk ben,
want dat is iemand die ik zelf nog maar net ken
------------------------------------------------
