Zwollenaar zijn is veel meer dan juichen als FC Zwolle scoort. Het gaat veel dieper.
Het is een manier van in het leven staan.
Een manier van naar de dingen kijken en een manier van met de dingen omgaan.
Een Zwollenaar houdt van het leven. Maar wel van een leven met allure,
van een leven waarin actie is. En die actie mag ook best spectaculair zijn.
Een Zwollenaar houdt van mooi. Van mooie dingen.
Dingen moeten een bijzondere uitstraling hebben,
je moet er met plezier naar kunnen kijken.
Winnen alleen is voor een Zwollenaar dan ook niet genoeg,
het gaat om de manier waarop.
En dat is met dominant, gedurfd en aanvallend voetbal.
Met mooi voetbal dus.
Een Zwollenaar is zelfverzekerd, een beetje brutaal zelfs.
Hij weet waar hij voor staat en is daar trots op.
Hij probeert anderen ook vaak te overtuigen van zijn gelijk.
Soms tegen beter weten in, maar dat neem je hem nauwelijks kwalijk.
Want een Zwollenaar treedt iedereen altijd met respect tegemoet:
niet alleen gelijkgestemden maar ook mensen die een andere mening hebben
of een andere levensvisie, kortom die geen Zwollenaar zijn.
Een Zwollenaar is dus betrokken bij de samenleving en hij is eerlijk en sportief.
Zowel in het dagelijks leven, als op en rond het veld.
Maar bovenal is een Zwollenaar ambitieus en een winnaar.
Tegen verlies kan hij niet. Altijd probeert hij zijn doelen te verwezenlijken.
Met lef en met creativiteit. En met een groot doorzettingsvermogen.
Want het beste is voor een Zwollenaar vaak niet goed genoeg.
Met FC Zwolle heeft een Zwollenaar een bijna onverklaarbare liefde en verbondenheid.
Streeft hij samen met de club en alle andere Zwollenaren naar het hoogste.
Een Zwollenaar denkt blauw, denkt wit. Droomt blauw, droomt wit.
Juicht blauw, juicht wit. Huilt blauw, huilt wit. En hij blijft altijd achter zijn club staan.
Ook als het even minder gaat. Want ook dat hoort bij een Zwollenaar.
