Ploinkie

Dit is hem dan: Ploinkie! Geweldig kindersprookje uit 1968 (ik was toen nog niet geboren), van Elly en Rikkert Zuiderveld voordat ze in Den Here verzeild raakten...waarin de kleine ploinkie in een sprookjesbos terechtkomt met de bliksem, de gompies en zelfje het elfje een pijpje roken, waar ze kiezel van worden, paddestoelentaart eten, Ploinkie ontvoerd wordt door de sistemen...voor slechts een eurootje of tien te koop. Voor grote en kleine kinderen!



Het is als het licht ontdekken in het holst van de nacht,
want wat de wereld daglicht noemt is voor de wijze
mens de duistere nacht der onwetendheid.



Als de mens blijft denken aan de zintuiglijke prikkels,
ontstaat gehechtheid; gehechtheid brengt verlangen
voort en uit verlangen wordt boosheid geboren



Jij denkt dat je beperkt bent, maar de hele schepping
bestaat ook in jou.




Wijze mensen zijn even vriendelijk jegens vrienden,
metgezellen, vijanden, willekeurige personen,
haatdragenden, heiligen en zondaren.





Je bent als een pot met vijf gaten, de vijf zintuigen,
waardoor een licht de wereld in schijnt.




Want in veel wijsheid
ligt veel verdriet en als iemand
kennis vermeerdert,
vermeerdert hij smart

Prediker 1:18



The Invitation
It doesn’t interest me what you do for a living.
I want to know what you ache for
and if you dare to dream of meeting your heart’s longing.

It doesn’t interest me how old you are.
I want to know if you will risk looking like a fool
for love
for your dream
for the adventure of being alive.

It doesn’t interest me what planets are squaring your moon...
I want to know if you have touched the centre of your own sorrow
if you have been opened by life’s betrayals
or have become shrivelled and closed
from fear of further pain.

I want to know if you can sit with pain
mine or your own
without moving to hide it
or fade it
or fix it.

I want to know if you can be with joy
mine or your own
if you can dance with wildness
and let the ecstasy fill you to the tips of your fingers and toes
without cautioning us to
be careful
be realistic
remember the limitations of being human.

It doesn’t interest me if the story you are telling me
is true.
I want to know if you can
disappoint another
to be true to yourself.
If you can bear the accusation of betrayal
and not betray your own soul.
If you can be faithless
and therefore trustworthy.

I want to know if you can see Beauty
even when it is not pretty
every day.
And if you can source your own life
from its presence.

I want to know if you can live with failure
yours and mine
and still stand at the edge of the lake
and shout to the silver of the full moon,
“Yes.”

It doesn’t interest me
to know where you live or how much money you have.
I want to know if you can get up
after the night of grief and despair
weary and bruised to the bone
and do what needs to be done
to feed the children.

It doesn’t interest me who you know
or how you came to be here.
I want to know if you will stand
in the centre of the fire
with me
and not shrink back.

It doesn’t interest me where or what or with whom
you have studied.
I want to know what sustains you
from the inside
when all else falls away.

I want to know if you can be alone
with yourself
and if you truly like the company you keep
in the empty moments.

© Oriah Mountain Dreamer, from the book The Invitation



De voet betreedt een erg klein stukje van de grond,
maar ook al is het stukje klein,
toch moet de voet er op vertrouwen
dat de onbetreden grond rondom, hem zal steunen
voordat hij met zekerheid verder kan gaan.
Het begrijpen van de mens is nietig.
Maar ook al is het nietig,
toch moet het steunen op al die dingen
die het niet kan begrijpen…

.








1.
Ik loop door een straat
Er is een diep gat in het trottoir
Ik val erin.
Ik ben verloren….Ik ben radeloos
Het is mijn schuld niet.
Het duurt eeuwig om een uitweg te vinden.

2.
Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik doe alsof ik het niet zie.
Ik val er weer in
Ik kan niet geloven dat ik op dezelfde plek ben.
Maar het is mijn schuld niet.
Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.

3.
Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir
Ik zie dat het er is.
Ik val er weer in…Het is een gewoonte.
Mijn ogen zijn open.
Ik weet waar ik ben.
Het is mijn schuld.
Ik kom er direct uit.

4.
Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik loop eromheen.

5.
Ik loop door een andere straat.



Vraag: “Wanneer je een relatie hebt, waar komt die liefde dan vandaan? Wanneer je een relatie met je gezin hebt, waar komt die liefde vandaan? Wanneer je een relatie met het universum hebt, waar komt dan die liefde vandaan?”
Antwoord: “Wel, het meest waarschijnlijke antwoord is dat het uit mezelf vandaan komt”

Vraag:“Waarom denk jij dan dat je een tekort aan liefde in je leven hebt?”

“De liefde die je tegenhoudt is de pijn die je met je meedraagt”.



Menszijn is een herberg

Menszijn is een herberg,
elke ochtend arriveert er een ander,
een vreugde, een depressie, een laagheid,
een moment van bewustzijn daagt op
als een onverwachte bezoeker.

Verwelkom en vermaak ze allen!
Behandel iedere gast met eerbied,
al is het een schare verdriet
die je huis heftig
van zijn meubilair ontdoet.

Misschien ruimen ze je huis leeg
voor een nieuwe verrukking,
de donkere gedachte,
de schaamte,
de boosaardigheid…

Treed ze met een lach, bij de deur, tegemoet
en nood ze binnenn.
wees dankbaar voor wie er komt;
ieder van hen is immers gezonden
als een leidsman (vrouwe)
Van boven….


Gedicht van Rumi,
Dertiende-eeuwse dichter en mysticus



THE MONUMENT
by Blaine M. Yorgason

God,
Before He sent His children to earth
Gave each of them
A very carefully selected package
of problems.
These,
He promised, smiling,
Are yours alone. No one
Else may have the blessings
These problems will bring you.
And only you
Have the special talents and abilities
That will be needed
To make these problems
Your servants.
Now go down to your birth
And to your forgetfulness. Know that
I love you beyond measure.
These problems that I give you
Are a symbol of that love.
The monument you make of your life
With the help of your problems
Will be a symbol of your
Love for me,
Your Father



Tovenaars (mensen die transformeren) rouwen niet over een verlies want alleen het onechte kun je verliezen. Verlies alles, dan blijft het echte over, in de puinhopen van vernietiging en catastrofes liggen verborgen schatten begraven. Als je in de as kijkt, kijk dan goed.

D.Chopra.



Het Zelf is ongeboren, eeuwig en oeroud.
Zoals een mens nieuwe kleren aantrekt en de oude weggooit,
zo ontdoet de Ziel zich van versleten lichamen en verschaft zij zich nieuwe.
Wapens kunnen het Zelf niet deren
vuur kan het niet verbranden
water kan het niet nat maken
en evenmin kan het door de wind gedroogd worden.
De ziel is onzichtbaar, onbegrijpelijk en onveranderlijk.
Eeuwigdurend en oneindig,
en staat op de onbeweeglijke fundamenten van de eeuwigheid.



Je lichaam is als een veld waarin
al je goede of slechte handelingen een oogst
van vreugde of verdriet zullen geven.


Ik ben vrij

Ik besta uit essentie, licht en energie
Ik zie mezelf als een vrij wezen.
Ik ben vrij in mijn denkwereld.
Ik ben vrij in mijn gevoelens.
Ik ben vrij in mijn relaties.
Ik ben vrij in mijn lichaam.
Ik voel me vrij in mijn leven.
Ik sta mezelf toe verbinding te leggen met dat deel van mij, dat uit pure essentie bestaat en dat volkomen vrij is.
Ik laat al mijn beperkingen en menselijke angsten los.
Terwijl ik me verbind met die essentie binnenin mezelf, dat deel van mij dat pure essentie is, realiseer ik me , dat ik veel meer ben dan mijn eigen persoonlijkheid, of mijn problemen of mijn ziekte.
Hoe meer verbinding ik met dit deel maak, hoe vrijer ik kan zijn in welk gebied van mijn leven dan ook.
Ik kan ervoor kiezen dat deel van mijn essentie te zijn dat volledig vrij is.
Als ik op één gebied vrij kan zijn, kan ik op veel gebieden vrij zijn.
Ik ben bereid om vrij te zijn.
Dat deel van mij dat pure essentie is, weet hoe het mij kan leiden en sturen op manieren die heel heilzaam voor me zijn
Ik vertrouw het essentiële deel van mij en besef, dat het veilig is om vrij te zijn.
Ik ben essentie, en ik ben vrij.I


Wil je het oneindige binnengaan, onderzoek dan het eindige in alle richtingen.

Johan Wolfgang Goethe



Als je je kinderen door middel van dreigementen en straf
in het gareel houdt,
leren ze wat angst is.
Als je hun gedrag door middel van prijzen en belonen
in goede banen leidt,
leren ze hun gevoel van eigenwaarde
aan dingen buiten zichzelf te ontlenen.
Als je bij alles wat je kinderen doen
erop toeziet dat ze het ‘goed’doen,
leren ze voortdurend aan zichzelf te twijfelen.
Maar je kunt hen ook met zorg en liefde omringen
en hun de ruimte geven om te experimenteren,
zodat ze leren op zichzelf te vertrouwen.



Hij is volkomen tevreden
met wat er op zijn weg komt, zoals de wind
geen vaste woonplaats heeft en bij zoekt nergens een
onderkomen, omdat hij overal thuis is.