* Djo *

'Bout mii ,,

;; Djoke,, oftewel,, *Djo* !
;; 05-10-1987
;; Blue eyed Gurl
;; Maandag 20 November ;; 12:10;; Friesland c0llege ,, SPW woon/activiteiten-begeleiding
;; Paardjee,, Vlindertjeee
;; Zingen ,, Dansen ,, Sporten ,, uitgaan
;; streetdance ,, fietsen ,, zwemmen
;; m0t0rola v3 Pinkii
;; Weegschaal
;; Roosjee
;; Rood En Rose
;; Dirrty Dancing ,, Save The Last Dance
;; brun0 banani ,, Paris hilt0n
;; Bessen ,, z0ete witte wijn
;; Pierre ! Friends ,, family !
;; R&B ,, Hiph0p ,, Latin ,, p0p ,, t00 much !
;; djokedouma@hotmail.com
;; v00r j0u























Your lips speak soft sweetness
Your touch a cool caress
I am lost in your magic
My heart beats within your chest
I think of you each morning
And dream of you each night
I think of your arms being around me
And cannot express my delight
Never have I fallen
But I am quickly on my way
You hold a heart in your hands
That has never before been given away
















* That s0me0ne special *









Er is altijd een weg ! Meissie Voor altijd in me hartje ! Djo and Djo!






~* Music Was My First l0ve,,And It will Be My Last*~













m00ii gedicht,, Just Think 'bout iT!
Ik liep over straat.
Er kwam een jOnge jOngen naar me tOe.
Wat zal ik gOkken, een jaar of 16?
Misschien 17.
HoOguit 18.
En ja, hij was knap.
Heel knap.
Super knap.
Maar dat dOet er niet tOe, het ging erOm wat hij tegen me zei.
PlOtseling hoOrde ik namelijk:
"geef je het maar op, nu het allemaal tegen zit?"
Ik keek hem niet-begrijpend aan.
"Niet doen hoOr.", zei hij me tOen.
Wat wOu hij?
HoezO zei hij dit opeens en uit het niets?
Weer begOn hij te vertellen.
"Hou vOl. Ze zeggen wel als maar dat je mOet veranderen, maar hOu je hoofd omhoOg en sta sterk. Hou van jezelf, van dat lieve kleine meisje."
Nog steeds had ik nOg geen woOrd gezegd.
Ik wOu weer verder lOpen maar de jOngen begOn opnieuw teGen me te praten.
Hij had trOuwens twee ontzettend lieve kuiltjes in z'n wangen en een onvergetelijke lach.
"In het leven zijn er wel eenS tijden waar je sterk voOr mOet zijn. Je vOelt je gewoOn dOwn en zit met tallOze onzekerheden.", vertelde hij me.

VoOr de eerste keer deed ik mijn mOnd open naar de jOngen.
"Maar jij weet niet hOe het vOelt om mij te zijn, om zóón mislukkinG te zijn."
WaarOm zei ik dit?!
Ik kende de jongen niet eenS, nOg noOit eerder gezien zelfs!
Op mijn zin zei hij me: "Je mOet gewoOn je eigen weggetje vinden. Wees niet bang om er alleen voOr te gaan. En geef niet op, daar is het leven veel en veel te moOi voOr."
Dankbaar keek ik hem aan.
"Ik hoOp dat je een beetje ben opgeklaard.", zei hij.
WaarOp ik antwoOrde: "mwjah, waarOm vertelde je me dit eigelijk?"
De jongen: "Och, zOmaar."
Ik: "Oke."
De jongen opnieuw: "Ik wiSt dat je het op dit mOment nOdig had."
Ik: "hOezo, nOdig hebben?"
Hij: "Niet?"
Ik: "Nee."
Hij: "Oh, sOrry. sOrry, laat maar.. weetje ik dacht.."
De jOngen liep verder.
Na vijf minuten verward stil gestaan te hebben, keerde ik me om naar huiS.
De jOngen mOeSt eens weten dat ik eigenlijk op weg was naar de spoOrOvergang.....]







*## Made By ;; * Dj0 *