Zeekatten worden ongeveer 30 centimeter groot, de armen niet meegerekend. De kleur is afhankelijk van de 'stemming' van het dier. De zeekat komt algemeen voor in de Noordzee, tot op een diepte van ongeveer 150 meter. In het voorjaar trekken ze vanuit het Kanaal naar het kustwater om zich daar voort te planten. Na het afzetten van de eieren sterven de volwassen dieren. De meeste rugschilden die op het strand aanspoelen zijn van deze inktvissoort. In de dierenwinkel worden ze als 'zeeschuim' verkocht als kalkbron voor kooivogels.
Zeekatten zijn kleurkunstenaars. Ze nemen met groot gemak de kleur van de omgeving aan, en worden daarom wel de 'kameleons van de zee' genoemd. Wetenschappers hebben recent vastgesteld dat zeekatten ook met elkaar communiceren via snelle wisselingen van hun lichaamskleur tijdens gevechten, balts en paring.
Zeekatten jagen op een heel andere manier dan pijlinktvissen. Een jonge zeekat beloert zijn prooi, zwemt vervolgens heel langzaam naar voren en pakt de prooi -bijvoorbeeld een krab, garnaal, slakje of tweekleppige- eerst met beide lange vangarmen op. Later vangen volwassen zeekatten op deze manier ook grotere krabben, andere inktvissen en bodemvissen.
Zeekatten zwemmen alleen maar snel achteruit (zoals pijlinktvissen ook doen) als ze op de vlucht slaan. Dat moet nogal eens, want ze worden bejaagd door haaien, roggen, roofvissen, grotere inktvissen, dolfijnen, zeehonden, (duikende) zeevogels en mensen.
