Verleid me, verstik me.
Pak mijn vrijheid af.
Bemin me, beperk me.
Ga je gang, ik ben laf.
Je wilt samensmelten,
Een onnozel idee.
Maar ik ben romantisch,
En ik ga met je mee.
Kneed me en knecht me,
Wees lief en gemeen.
Gun me de plek van het blok aan je been.
Als jij mijn vrouw bent, ben ik je man,
Dan vechten we samen voor dat wat niet kan.
We doen nog meer water bij onze wijn,
Totdat er alleen nog maar water zal zijn.
Helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed,
Zo leven we samen de dood tegemoet.
Weg met de eenzaamheid, Leve de sleur!
Jaloezie, Irritatie, Verwijt en gezeur.
De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin,
Liefde is een valstrik maar ik trap er zo graag in.
Steeds de zelfde fouten, steeds dezelfde pijn,
Bijna net zo gruwelijk als helemaal alleen te zijn.
Misschien is het deze keer anders,
Misschien is het deze keer waar,
Is alle waarheid van de wereld maar een fabeltje,
Ik wil het graag geloven want ik hou zoveel van haar!
‘T spelletje weer begonnen,
Ik zit er midden in,
Verslaaft als een verslaafde,
Verzetten heeft geen zin.
Ik kan alleen verliezen, mijn hart en mijn verstand,
De liefde laat pas los, als ze is opgebrand.
Dan ben je weer jezelf, alleen en onbemind,
Maar volwassen en verstandig, totdat het weer begint.
