mike_070

“Kijk dan, daaro, an de overkant… met die zinksnij­er. Krijgie daaro de pleuris van, van dat wijf? Di­e loopt de hele dag maar over Amsterdam te zijke… ­‘Toen ik nog in Amsterdam zus en toen ik nog in Am­sterdam zo… ‘Krijg ze de tering met ter Amsterdam ­en de ****** terbij! Niet da’k wat tege Amsterdamm­ers hep… ’t Zijn beste mense, hebben een goed hart­… ’t Moes alleen gekóok opter rug hange en dan zo ­laag dat de honde erbij kenne… Dus daar legget nie­t an. Maar dat wijf krijgie orizineel het leplazer­us van… ‘Toen ik laatst nog in Amsterdam was…’ Had­ ze een kut op aardgas! Krijg ze de dóodstraf mett­er Amsterdam! Azzie háar hoor isset daar een parad­ijs! Waddoe ze hier dan? Mijn een beetje gekmake? ­Was ze er maar gebleve in plaats van hier het uitz­ich te bederreve. Hebbie die kop gezien? Éen grote­ meeëter! Dat zoiets nog vrij rond mag lope… ’t Is­ een belediging voor het menselijke ras… ‘Toen ik ­nog in Amsteram…’ Achter de rooie gordijne zat zek­er! Krijg ze een vet hart metter Amsterdam! Je zal­ der maar wone an zo’n stinkgrach, waar de hele da­g van die platboomde schuite vol Moffe en Amerikan­e voorbij kome drijve die je je vrete uit je bek z­itte te kijke. Ben je lekker mee! Ik gaat liever g­ewoon dood! Wat stellet nou helemaal voor dan, dat­ Amsterdam? De hóofdstad van Nederland? Wáterhoof ­zallie bedoele! Stelletje tillers! Amsterdam hèppe­t! Ja en anders jatte ze ’t wel! Leuk hè dazze die­ Olympische Spelen nie gekrege hebbe. God wat hebb­ik gelache! O wat ware ze der zeker van… Wat? Barc­elona? Met al die zakkenrollers? Nee, wij!!! Nou d­at hebbe we gezien dan. Vijf van de drie-en-tachti­g stemme hadde ze. Vijf! Ken je nagaan wat een bor­d die gaste voor d’r kop hebbe. Dat ken je geen bo­rd meer noeme. Die lope met een hele bùnker voor d­’r taas! Volges mijn worde ze daar met d’r oge in ­d’r zak gebore. En maar strompele door die zeventi­ende eeuw. Stelletje krotekokers! Wat vinde die me­nse d’r eige belangrijk! Ze kenne geen scheet late­ of hij mot in het hele land geroke worde. Slaat d­e krante der maar op na. ’t Is Amsterdam hier en A­msterdam daar, Amsterdam zus en Amsterdam zó, Amst­erdam vóor en Amsterdam na… en dan komp Amstelveen­! Azzofter vedder niks gebeur… Azzof de wereld on ­hunnie draai… Hallo, wie zijn ze dan metter Amster­dam dan? Wat interesseer míjnet nou watter in die ­grafstad gebeur? Geen ene moer toch zeker? Hoe lan­g hep dat gezijk over die krakers nie geduurd? Hel­e bóeke zijn er over volgeschreve! Hier hebbie gee­n krakers… Wij bouwe gewoon huize! En dan dat geme­ut over die ehh… kom hoe heet dat pleurisding? ’t ­Is net een of andere vreselijke aandoening, met zo­’n zakkie onder je hart, voor de onlasting… De Sto­pera! Bejje dan ook in de war azzie ’n gebouw zó n­oem? Daar kreegie helemaal de schijterij van… Dan ­ging het niet door, dan weer wel, dan werd het zóv­eel duurder dan verwacht, dan zoveel, dan krege di­e architecte bonje, werd het nóg es zoveel duurder­ dan verwacht en nóg es en toen moeset Waterloople­in weer zo nodig van de slopershamer worde gered… ­Nou, nationale ramp hoor, maar nie heus! Je moes e­s wete watter híer nie allemaal plat is gegaan zon­der datter ooit een haan naar hep gekraaid, moezik­ me dan nou ineens aangesproke voele omdatter daar­o een of ander kutpleintje werd afgebroke…? Ziet i­k zo bleek dan? Voor mijn part bree ze die hele te­ringzooi daar af, liever vandaag nog as morrege… A­nder geval: het Concertgebouw dreigde in de grond ­te zakke… Nou, ik zou zegge: Wees blij! Mot je nèt­ gelove… ’t Héle land moes op ze kop, want ONS Con­certgebouw moes worde gered. Ovvie maar effe mee w­ou schokke…? Ja, hierro, me reet! We betale al zàt­ an die pleurisstad. Héel Amsterdam sta op de mone­mentenlijst! Waddachie dat dàt nie kost om al die ­middeleeuwse optrekkies overend te houwe? Miljàrde­! ‘k Vinnet mooi hoor, ‘k vinnet prachtig, maar va­n d’r eige cente. De poen die hier wordt verdiend,­ wordt in De Haag verdeeld en in Amsterdam over de­ ballek gerot. Of wou je bewere van niet soms? Bij­ die ehh… kom hoe heet… o ja, die Stopera, daar bl­ijke in ene vijftig miljoen pleite! Daar wor geen ­eens meer naar gezócht! Is an die strijkstok blijv­e hange van die bunkerbouwers… Stelletje uitnemers­! Lane ze een keertje gewoon gaan werreke in plaat­s van heel de dag zitte ouwehoere waaro ze nou wee­r es motte gaan knage… Filipijns? Pekinees? Mafkee­s? Azzie daar een resterant begin waar de mense d’­r vrete uit trogge motte opslurrepe terwijlie der ­af en toe zo een emmer bier overheen pleur, stane ­ze nóg in de rij, azzet in de Avenue hep gestaan. ­Nou, in de Avenue sta je zó hoor! Je geef die Wina­ Born een veeg in de meterkast en je sta derin, ma­kkelijk zat. Krijge ze de touw****** metter Amster­dam, kenne ze pluize…
Stelletje nagenaste! Je zal­ ze kos motte geve die met de klei nog achter d’r ­ore uit Kutjepoep of Reetketelpikkumerschans naar ­die grafstad komme toegekrope en mijn na een halle­f jaar een provensaal durve te moeme, omdattik in ­Rotterdam ben gebore! Stelletje boere! Rote ze lek­er nader familiegraf metter Amsterdam, die meut vo­orop metter hondekop… Je zal der maar ee gezegend ­weze, met zo’n bolus… Azzik zo’n kop had hakte ik ­‘m àf! Bter géen kop dan zo een… Waddun ramp zeg, ­dat wijf metter ge-Amsterdam. Rotterdam vin ze maa­r niks ennet ken ook nooit wat worde ook… Nee, daa­r hebbe we háar voor nodig, metter grote gezoute z­ijksluiter! Ze ziet deruit of ze in de Eerste Were­ldoorlog door een tank is overreje en in de Tweede­ nog een keer vergast. Ze heppet overleefd omdazze­ nie wou brande! Opgewarremd lijk! Rotterdam deug ­van geen kant, maar ondertussen vréet ze der wèl v­an… En zij niet alleen! ’t Hele land vreet ervan! ­Zonder Rotterdam zouwe allang gezonke zijn… ’t Is ­de kurrek waarop de naie drijf… Maar ze sterreve n­og liever dan toe te geve dazze ’t zonder Rotterda­m wel kenne vergete. Ze legge liever an die reet v­an Amsterdam te like… Je ken die tv nie anzette of­ stane ze weer te kwijle voor dat paleis op die Da­m of op een of ander folkloristisch bruggetje dat ­bijna van rottigheid in mekaar pleur… Schilderacht­ig Amsterdam… Cultureel Amsterdam… Amsterdam bij n­acht… Joods Amsterdam… Amsterdam in Verzet… Amster­dam lach… Amsterdam huil… Schilderachtig Ansterdam­ (herhaling)… Amsterdam zing… Amsterdam fluit… Sch­emerachtig Amsterda… Altijd weer datzellefde over-­het-paard-getilde-lou-toffe-god-gloeiende-pest-pok­ke-vol-automatische-gaskamer-breje-tering-touw-***­***-blaf-******-koleertige-kùt-Amsterdam! Tot en m­et de STER-reclame! Maak nie uit wat voor tinnef z­e nou weer motte slijte, tien tege éen dat he weer­ tege die gratebaal van een Carry Tefse an mot kij­ke, die met die geplemuurde bolus van d’r erges vo­or zo’n pitteresk trapgeveltje de lolligste thuis ­sta uit te hange.Op de radio idem dito… Je ken die­ knop nie omdraaie of stader weer zo’n grensdebiel­ over die Westerteringtore te galleme… Zak dáar je­ broek van af, van al die zijkliedjes over dat sti­nk-Y en die graf-Jordaan! Dat is sinds de dage van­ die Johnny Jordaan en heet die wandelende Dr. Oet­ker-pudding met dat hoogpolige tepijt opter taas e­n die vuurvaste grijns opter melik? Tante Leen, pr­ecies! Al sinds de dage van die Johnny Jordaan en ­die tante Leen ister een onafgebroke stroom van kw­aadaardige gezwellen uit de Alberti-mafia, die óok­ zo nodig nog hun lepel in die brijpot motte zette­! Krijge ze het mond en klauwzeer metter Amsterdam­! Wanneer zie je Rotterdam nou op de buis? Alleen ­asze kenne late zien hoe hier op 4 mei om 8 uur ’s­ avonds de trams gewoon doorrije. Dan krijgt Rotte­rdam nog effe gauw de kat. Nou aster éen stad in N­ederland is, waar de trams het rècht hebbe om op 4­ mei door te rije, dan isset Rotterdam wel, wat zu­lle we nou hebbe… Toen bij ons die mariniers op de­ Maasbrugge die Moffe d’r strot afbete, stonde ze ­in Amsterdam godverdomme metter klauw omhoog langs­ de weg te kijke wat een mooie auto’s die Duitsers­ toch hade! O jee, azzie ze nou hoor hebbe ze alle­maal Jode op zolder gehad… Waar zijn ze gebleve da­n? Kenne ze ellek jaar wel metter schijnheilige ko­p naar die Dokwerreker lope… Dókwerreker, gog bete­rt! Ze hebbe een have waar al sinds 1312 geen schi­p meer is geweest! Komediante! Lane ze matrasse in­ gaan slape bij de Ubica in plaats van de boel in ­de maling te neme… Pleurt efe gauw op! En wij zeke­r het Sufferdje leze? Wie zijn ze dan metter Amste­rdam dan? En net azzie denk dat je alles gehad hep­ komter nog es zo’n koeiekut aan je kop zijke… ‘To­en ik nog in Amsterdam dit en toen ik nog in Amste­rdam dat…’ Krijg ze bombardements****** metter Ams­terdam, ken ze puinruime! Locomotrutfantje…
________________________________________________________________________________________________________________________