sprookjes verhaal
lang lang geleden liep roodkapje met een lapje tussen haar ongeschoren benen
in verband met haar maandelijkse probleempje vast getrapt zodat ze zeker kon weten
dat dat pas na een week vervangbaar kon wezen. Tot op heden heeft zij geleden door het ongesteld wezen. Tot de wolf kwam kijken... en vroeg waar moet je wezen. Ik voelde me gepressen en zei tegen hem..
Oma ja daar moet ik wezen.. waddan zei ik gedreven.. waar op hij antwoord zou geven.. ik ga oma een snoepje geven .. bij deze ik ben oma's date wou je dat zo nodig weten.. waar roodkapje op zei 'vieze snol' nooit verwacht en zeker niet geweten.. maar goed fijn om te weten hoef ik daar niet meer te wezen.. waar wolf op zegt nee oma Is ziek kom even..dus ik zeg ho even wat is je idee eerlijk wezen.. want zulke ogen grote tanden niet gezond jij wil me opeten.. waar op hij zegt nee nooit zeker weten.. oh ja waar is oma ik zie je maag bewegen heb je haar opgegeten.. nee weg gelopen beloofd ik weet zeker..
Ik geloof wolf kom dichterbij bam boem opgevreten ongesteld en wel hij moest is weten niet te vreten.. kotsen tot op heden omdat ongestelde bloed toch goor bleek te wezen. De jager komt even hoogte pijlen niks hevigs wel tot hij de buik van de wolf had opgesneden en had bekeken zag dat ze nog leefden.. oma en roodkapje zijn gezegend verteren in wolf zijn zijn maag nooit bewezen ze leven nog lang en gelukkig is dat ooit bewezen.