SILENCE I OSCILLOCOCCINUM YOU!!!!!
..............................................................................
ZONDER JOU
Eenzaam en verlaten schrijf ik deze woorden op papier. Ik wil je omhelzen, maar je bent niet hier. Als ik terugblik op ons verleden, voel ik me ongelukkig voor het heden. Ik zie een foto uit vroegere uren, zo verliefd en heel gelukkig, maar het mocht niet eeuwig duren.
Nooit gedacht dat onze liefde stuk zou gaan, maar toch wilde ik mijn eigen weg inslaan. Echter op 1 ding had ik me niet bedacht, Mijn hart houd meer van jou dan verwacht. Ik leefde al die jaren met een muur om mij heen, en zelfs jij kwam daar niet doorheen. Nu die muur dan eindelijk is afgebroken, blijkt ook mijn hart te zijn gebroken.
Hier zit ik dan, helemaal alleen, zonder jouw aanwezigheid om mij heen. Ik zal je nooit vergeten. Elke dag weer voel ik dat vreselijke gemis. Tranen in mijn ogen, tranen van verdriet. Ik wist niet dat het zo'n pijn zou doen toen ik jou verliet.
Met mijn ogen open of dicht, iedere keer nog zie ik jouw gezicht. Hoor nog steeds jouw stem en zie je lieve lach. Ik heb je verlaten, maar voel de pijn nog elke dag.
Nu moeten we door gaan. Toch hou ik die vreselijke pijn, omdat ik zo graag bij jou had willen zijn. Dat ik nog steeds van je hou is mij nu wel duidelijk. Ik besef heel goed dat we elkaar veel verdriet hebben aangedaan, en daardoor kunnen wij niet meer verder gaan.
Ik ben je gelukkig niet voor altijd kwijt, want je bent mijn goede vriend rijk. Je hebt een heel speciaal plekje in mijn hart gekregen en dat ga ik nooit meer weg geven.
Graag zou ik mijn hart weer aan je willen geven en je willen laten zien hoeveel ik van je hou. Ik kan mijn hart alleen niet meer aan jou geven, je bent een vriend gebleven.
WE KONDEN NIET MET ELKAAR EN OOK NIET ZONDER ELKAAR!!!!!
