Partyflock
 
Profiel · 260700
­
Profielafbeelding · D i e n
(L)
I'll never try to fit in... I was born to stand out...
Deze gebruiker is al geruime tijd niet meer langsgeweest en staat derhalve op non-actief.
NaamNadine
WoonplaatsVlissingen (Zeeland)
LandNederland
BeroepParty'n en bomen knuffelaar
Geboortedatum
Leeftijd36
Geslachtvrouw
Geaardheidhetero
Relatieja
Favoriete genresdarkcore, dirty house, early hardcore, early rave, frenchcore, groove, hardcore, hardstyle, hardtechno, house, industrial hardcore, techno, tekno, terror
Lid sinds13 september 2005 17:27
Statusinactief
Laatst hier31 januari 2018
Laatste aanpassingdonderdag 9 april 2015 om 11:26
Iedereen die ooit een goed feest heeft mee gemaakt, weet precies waar ik het over heb. De overweldigende sferen, goede DJ's, lichten en drank. En misschien ook andere middelen die God verboden heeft. Daar midden in de menigte, waarin je zo nietig en klein lijkt, sta je uit je bol te gaan. Het kan je niet schelen hoe laat of vroeg het is, of hoe warm of koud. Zolang de muziek maar niet stopt vind je het al lang prima. Je kwam hier met je vrienden, maar die zijn verdwenen, ze hebben zich verstopt in de grote massa mensen.

Tijd en plaats lijken te verdwijnen, wanneer je favoriete DJ plaats neemt op het podium. De klanken van de platen voel je door heel je lijf. Geweldig. Dit gevoel zou je met iedereen willen delen, maar stiekem houd je het het liefst voor jezelf. Als je om je heen kijkt, besef je dat je niet de enige bent die deze momenten weet te waarderen. De gezichten van je mede-feesters zeggen genoeg. Het is een super avond.

Nergens aan denken. Gewoon genieten. Dat vind je zo heerlijk aan deze nachten. Alles even aan de kant, niets is een probleem. Vreemden zijn je beste vrienden. Alles is prima. Je hoort de doordringende piepjes in de muziek, maar het blijft een raadsel waar ze nu precies vandaan komen. De laser lichtjes lijken net alsof je ze vast kan grijpen, en alle rotzooi die op de grond ligt merk je amper op.

Iedereen is zichzelf, aparte kleding stijlen, gekke brilletjes en rare toeters en bellen. Maar dat maakt allemaal niets uit. Alles kan, en alles mag op zo’n avond. Vrouwen in trainingspakken, of met weinig kledingstukken, mooie lichaamsdelen die zichtbaar zijn. Mannen zonder shirts, of met dikke truien. Tatoeages, piercings, er is van alles wat. Nederlanders, Belgen, Duitsers en nog meer nationaliteiten, het vormt allemaal één grote groep.

Terwijl je het wel bekende rondje loopt kom je langs de bar, en je merkt dat je ondertussen wel dorst hebt gekregen. Waar zijn die muntjes nou ook alweer. Alles zoek je af, je broekzakken, portemonnee en alle andere plaatsen waar het kan zitten. Dan herinner je je het, ze zitten in je pakje sigaretten, daar zou je ze altijd weten te vinden. Je haalt wat te drinken, en al drinkend loop je verder. Iedereen weet dat er niet meer gerookt mag worden, maar daar wordt niet te nauw naar gekeken. Dus ook jij steekt maar een sigaretje op. Je loopt te genieten, echt te genieten van dit hele gebeuren.

Je kan nog uren doorgaan. Maar dan ineens wordt er verkondigt dat dit het laatste nummer is en nog geen 10 minuten later knallen de lampen aan. De muziek verdwijnt en je belandt weer met twee benen op aarde. Hè verdorie, je had nog wel een paar uur door willen gaan. Langzaam maar zeker verdwijnt de menigte, en je vrienden komen van hun verstopplaats vandaan. Aan hun gezichten te zien hebben ze ook de nacht van hun leven gehad. Blij elkaar weer gevonden te hebben bespreken jullie alles wat jullie gezien en meegemaakt hebben. Hoe fantastisch deze nacht was, en wat balen dat jullie alweer naar huis gaan. Dan maar met zijn allen de jassen en tassen zoeken, en naar het station/de bus/de auto.

Je weet zeker dat er mensen zijn die in deze nachten precies het zelfde voelen als jou, dit zijn de echte liefhebbers. Daarom schrijf je ook dit verhaaltje, niet omdat er een doel in zit. Maar omdat je zeker weet dat tijdens het lezen de meeste lezers met hun gedachten terug gaan naar het allermooiste feest van hun verleden. Om ze even dat gevoel weer te laten voelen, die vrijheid, blijheid en kriebels in de buik. Gewoon even genieten.

:respect: