bleu buddah

Verleid me, verstik me,
Pak m’n vrijheid af
Bemin me, beperk me
Ga je gang, ik ben laf
Je wilt samensmelten, onnozel idee
Maar ik ben romantisch, ik ga met je mee
Kneed me en terg me
Wees lief en gemeen
Gun me de plek van het blok aan je been
Als jij mijn vrouw bent, dan ben ik je man
En dan vechten we samen voor dat, wat niet kan
We doen nog meer water bij de wijn,
Totdat er alleen nog maar water zal zijn
Helder, maar smaakloos,
Geen kleur meer, geen gloed
Zo leven we samen, de dood tegemoet
Weg met de eenzaamheid,
Leve de sleur, jaloezie, irritatie, verwijten, gezeur
De liefde geeft hoop
De liefde heeft zin
De liefde is een valstrik
Maar ik trap er zo graag in
Steeds dezelfde fouten
Steeds dezelfde pijn
Het is bijna net zo gruwelijk als helemaal alleen te zijn
Maar misschien is het deze keer anders
Misschien is het deze keer waar
Is alle waarheid van de wereld maar een fabeltje
Dat wil ik graag geloven,
Want ik hou zoveel van jou
Het spel is weer begonnen,
Ik zit er middenin
Verslaafd als een verslaafde
En verzetten heeft geen zin
Ik kan alleen verliezen,
M’n hart, m’n verstand
De liefde laat pas los
Als ze is opgebrand
En dan ben je weer jezelf,
Alleen en onbemind
Maar volwassen en verstandig
Totdat het weer begint…