Ik moet altijd zo erg lachen he, als ik moet lachen. Ik schiet dan dikwijls in de lach joh, als ik moet lachen.
In 't dennenbos
Een late zomerzon
Strooide zijn goud
Over de groene heuvels
Van ´t dennenland.
Daar waar ik zat
Lag ´t land in schaduw,
Dennen goudgekleurd
Met wortels aan weerszijden.
Zacht mos als kussen,
Een bloem, een foto
Van een paddestoel,
Maar bovenal…
De stilte…..
Slechts een buizerd
Verbrak deze
Vanuit blauwe hoogte,
Maar de rust bleef
Daar in ´t dennenbos.
---------------------------------------
't Seizoen
Vrolijke tonen werden
Gedragen door lucht
En golfden neer over
´t Schone meer.
´n Sfeer van vrijheid
En saamhorigheid
Heerste
Er draaide muziek
De mensen lachten
En voelden zich
Even als herboren.
Een anker plonste
In spiegelglad water
Kleine zeilbootjes
Dobberden stilletjes
Voorbij ´t eiland
Een kleine jongen
Peddelde vrolijk
Met de handen
Zijn surfplank voort.
´t Gedwongen leven
Stroomde voor even
Buiten de
Hooggetoornde oevers.
De schone zilte lucht
Bracht engelen
Om ons te wijzen
Naar mijn
Esthetische wereld.
Maar nu stroomt
Alles gedwongen
Terug naar de ziel
En sleept ons allen
Tegader, uitwaarts
In verdrongen pijn.
En kijk ´t meer
Ze ligt in stilte
Verlaten en voor
Lange tijd alleen.
---------------------------------------
Verschuivende seizoenen
Kinderen stampen
in plassen
hebben plezier
als wij staren
de grauwe lucht
behelst de hemel
een akelig gevoel
bekruipt al in augustus.
Een enkeling slaapt
‘t witte deken
dekt hun oorden
een stilte heerst
als een warme lucht
naar ‘t zuiden vliegt
en de winter bloeit
op mijn verjaardag.
´n Eerste bloempje
kijkt vervreemd
wat afwachtend
opent zij ‘t terras
de hemel zo blauw
bijen zonnend
aan de nectar, goud
voor hen op Valentijn.
Een eerste badgast
waagt zich in zee
hitte heerst
sluizen geopend
´t zoute vocht
kruipt naar buiten
en we weten nu
de zomer is al in mei.
---------------------------------------
Ontwaak uit uw dromen
Welnu, de tijd is daar,
ontwaak uit uw dromen.
De zon strekt zich
over ´t vlakke land
en haar armen kruipen
door de stille straat.
Zie de zon toch stralen
zij veegt ons de droeve
schimmen van ´t gelaat
en brandt de tere plekken
achter de schedelen vandaan.
Welnu, ontwaak,
de ogen steeds nog gesloten,
verroest, zie toch die vreugde,
de vogels, zij vlinderen in de ronde.
En u, gij ligt nog te dromen.
----------------------------------------------------------
De zon, als zij ten prooi valt (iets met Neptunus en zo).
Wanneer de grauwte over water raast
en de teugels reeds gespannen staan
zal Hij, de heerser, het pad
van de zon en de hemelen begaan.
En als Hij het is, die zijn koninkrijk
in beroering brengt, dan weten wij
dat de duizenden koppen weer rollen gaan
en de vele ogen uit hun kassen slaan.
En onder al dat gekletter en gekrijs
bevindt zich steeds weer die knusheid, die warmte,
en besef dan, dat ergens daar bij het slapen gaan
't grauwe paard weer met de zon zal ondergaan.
-----------------------------------------------
Ze zoeken jou
Ik heb de lente reeds geroken
Zij ontpopte zich al langzaam
En liet haar eerste geuren vrij.
Langzaam opende zij haar hand
En blies zachtjes haar vlinders vrij
Een laatste twijfelde, maar volgde.
En als zij dan dwarrelen in je buik
Dan broeden zij de stille droom
En zal ’t hart weer als de zomer zijn.
En geloof me, als zij voorbijgaan
En vergeten, en de zomer kil is
Zal er steeds nog eentje zijn die terugkeren zal.
Want je weet, zelfs in de winter,
ze zoeken jou.
------------------------------------------------
Ragnarok
Al zwichtend vol tranen
buigen zij voor Odin
in het hemelse licht van Thor
en de aardse destructie
Schenk ons wijsheid
geef weer trots
Ymir vertelt ons rottend
dat wij allen die te veel zijn
zo schuldig en hardleers
wij mogen verwachten
de vlam van Surt
het ijs dat laat smelten
en de bevroren stroom
die ons weert te volgen
naar het nieuwe land
------------------------
De wereldburger
De wijze man
vertelde mij....
ga niet links of rechts.
Mijd het verleden,
verlaat het bos
en kom niet terug
naar de hutten
van behoudendheid.
We steken over
op het kruispunt
van stammenstrijd
en de wereld is
ons nieuwe land.
------------------------
De Lagune
Hier volg ik gedwee
mijn doel, mijn wil
tot schoonheid en rust
in een wereld zo vredig.
Hier lijkt niemand gewichtloos
en zwevend rond aarde.
Hier zijn wij de primitieven
in de cirkel van het leven.
Steeds vertelden ze mij
over tijd en deugden,
terwijl de tijd hier voor
eeuwig stil lijkt te staan.
Toch zal ook hij vergaan
en in bloedig rood verkleuren,
totdat zijn laatste vlam zal doven
in het duister van de oceaan.
------------------------------------------------
Nachtelijk dagdromen
Met een hand vol zand
blik ik in het donker.
Ik hoor enkel de zee
zij rolt vredig over land.
Van de vele korrels
in mijn hand,
zou een de onze zijn.
Zij zou schijnen
als ik nu slapen zou.
Niet hier, nee...
Hier stranden de eenlingen
of koppels.
Zij zoeken naar pijn
of verdrijven deze.
Nee.
Morgen is het weer voorbij
dan is het weer donker
maar dan ver,
ver weg van mij.
------------------------------------------------
Puur Hollands; De Graafstroom
De oevers bedekt met sneeuw
licht smeltend door de zon.
Auto's rijden op en af
al dringend voor een plek.
De wilgen buigen voor u voldaan
zij heten u welkom in het dorp.
Rijen met klunende mannen
sommigen met pegels aan hun baard
een puntige muts op het hoofd
een lichte kromming in de rug.
Een mestgeur kruipt naar binnen
voor dit even lijkt het aangenaam
het hoorde bij mijn verwachting
die ik had, voordat ik dit schilderij betrad.
Hier zwommen in de lente nog eendjes
die ik het brood gaf dat over was.
Een enkel pluisje zweefde doelloos in 't rond
kleine vliegjes nipten aan het water.
Nu nog is het koud, toch ook warm
want dit is echt Holland
nog puur en hoe het was.
Misschien word ik nog eens schilder.
---------------------------------------------------------
Ra
Vrolijk kijkt hij neer
Hij spreekt niet,
maar toont verweer
Hij straalt en bepaalt
Zijn macht, de dictatuur
Hij schenkt u rijkdom,
armoe en heiligdom
Hij schenkt u kleur,
zwakte en voorkeur
Zijn rode gloed
Zijn goud,
het kleurt rood
Zoals in de liefde,
hij sterft en gaat dood
Ra is een god,
zoals wij die kennen.
------------------------------------------------------
The Doors 16-09-2008
Zo welbesproken,
de waarheid verdrongen
Wat men zag en hoorde
is hetgeen de natuur verstoorde
Zonder diepte te verhalen
dacht men de tekst te zien dwalen
Het intense verhaal werd vermaak
daar waar het de ander zijn wens vervulde
Acties van ver over de lijn
zijn blijvend gestald in het brein
Relatief het kleinste gedeelte
het grootste verblijft bij hen in stilte
De bijzondere beleving van het verleden
is bijna verdwenen in het heden
Het herhalende psychedelische element
wordt enkel nog in de housemuziek herkend.
---------------------------------------------------------
Het universum, onze droom
Wanneer wij zwevend zijn
al slapend in rijen cocons
in een ander type heelal
met een ander tijdsbesef
dan dromen wij gezamenlijk
en verkeren wij in een spel
die wij tot een einde brengen
niet wetende waarom.
--------------------------------------------------------
Zaterdag
Toch steeds weer die storm
Zo hard, zo verwoestend
De golven zo hoog,
haar dalen zo diep
De kou achteraf,
de klap van de giek.
Niemand die het snappen zal,
maar zij maken mij ziek
