Moppie

is er nog liefde?

jij verliet me die zomer
in een land zonder zon
onder sombere wolken
misschien dat tussen woorden
de stille paranoia veroorzaakte
en waanzin steeds minder
woorden had

er waren zaterdagen
dat zij jouw naam
in het donker verluisterde
om hem eigen stem te horen

ik herinnerde zich
dondernachten
onder twijfel maanlicht
nabij hoop en verlorenheid
absoluut zonder medelijden

wat kon zijn nog verzinnen
nu het leven
hem hart in bewindering
verlaten in uitzondering

misschien dat hij het een laats keer kon vraggen

IS ER NOG LIEFDE??