Een pyromaan in psychiatrische zin is een mens met een zo grote fascinatie voor vuur en verbranding, gekoppeld aan een niet voldoende remmende gewetensfunctie, dat hij ertoe overgaat zelf branden te stichten. Iemand die om andere redenen brand sticht, bijvoorbeeld om een verzekeringsuitkering te ontvangen of om de gevolgen van een misdaad te verhullen is daarom dus nog geen pyromaan.
Fascinatie met vuur komt zeer veel voor, het gevolg geven aan de aandrang om brand te stichten veel minder. Niet zelden blijken pyromanen na arrestatie lid te zijn (geweest) van de brandweer.
Er is geen standaardprofiel voor een pyromaan. Het is meestal een samenloop van factoren die iemand aanzet tot pyromanie:
geestelijke afwijking (vernielzucht, sensatiezucht)
psychische toestand
sociale omstandigheden (frustrerende ervaringen, wrok, het zoeken naar een uitweg)
alcoholgebruik
Pyromanen zijn bijna altijd jonge mannen.
