PAPA.R.I.P.26.9.2003
Papa doodse stilte en tog hoor ik je stem
om mij te zeggen dat ik niet eenzaam ben
je liet me los om bij me teblijven wand wat jij mij vroeger gaf pakt niemand meer van me af
denk aan mij fluister zacht me naam ik geef je me ziel voor altijd
denk aan mij dan kun jij verstaan gevoelens heel diep in mij
dus durf maar tedromen ik laatje maar even vrij
in gedachten reis je met me mee en in me dromen ben ik nooit meer alleen
ik hou je vast om nooit los te laten verblinkt op me hart al lijkt het verward
afscheid is voor ons maar heel even zonder woorden kan ik verstaan ik weet dat je op me zal wachten
jij bend nooit ver bij me vandaan.
papa ook al ben je nou daar boven en hier niet bij mij
ik zal het nooit begrijpen waarom jij hier niet mocht zijn
papa ik miss je zo kon ik maar even bij je zijn
dikke kusss van mij
Lig op me bed, me laatste dagen, me laatste adem,
de laatste steken in me rug en de laatste tranen.
Me laatste lach, als dat er nog vanaf kan,
machines om me heen is waar me leven nu vanaf hangt.
De laatste keer dat ik me moeder zie ik voel de tranen langs me wangen vallen
maar de pijn die voel ik niet.
Het is me tijd, ik steek me laatste sigaret op
ik hou mezelf cool terwijl ik van binnen gek word.
De laatste zucht, de laatste gedachten hoe zal het daarboven zijn,
daar kom ik dalijk wel achter.
De laatste dag dat ik zal leven,
nog een paar uur daarna wandel ik naar de hemel vragend of de heer me zal vergeven.
Ik zeg met moeite en pijn,
ma ik hou van je het spijt me voor de stress die je had en de fouten van dat.
Zand erover, fock de ruzies, we vergeten het.
Het is me tijd ik kan me fouten niet verdedigen.
Ik zit in tijdnood me laatste uren zijn in zicht
dus ik schrijf een gedicht en doe me ogen daarna dicht.
Wachtend op de dood, wetend dat het dichterbij komt.
Mama het spijt me zo, daarom hoop ik dat dit aankomt.
Ik ben kapot van binnen,
maar toch zie je me lachen enge gedachtes zorgen voor slapeloze nachten.
Ze maken grappen, van marijke doe normaal,
je kan dit echt wel aan het is maar hoe je het aanpakt.
Dat kan dan wel zo zijn,
maar heb geen reden om te leven nee geen reden om te spreken ik zit vol van mijn verleden.
Dus het word tijd om te gaan vaarwel iedereen want mijn tijd is voldaan.
marijke jij was mijn beste vriendin tot dat ik kreeg tehoren dat je je zelf had opgehangen
ik kan er nou makkelijker over praten maar heb er nog altijd moeite mee
marijke jij bent nou uit ons oog maar nooit uit ons hart meis ik hou van je. dikke kuss
