De tijd waarin jij kapot ging als een stuk glas
Dat de toekomst nog waarheid was
Een meisje wat alles achter zich moest laten
Je kon zelfs niet meer naar je maten
Van de ene plaats naar de andere
Helaas kon niemand die tijd veranderen
Jezelf was je medicijn om je erdoor heen te slepen
Je dacht ik haal het nooit, de strijd die je aan moest gaan
Liefde gevoel woede allemaal verstopt in een traan
Het vertrouwen speelde een grote rol
Ook al vertrouwde je het zelf niet helemaal
Als je buiten komt laat je zien hoe het wel moet
Ik ben je dochter, van eigen vlees en bloed
Veel pijn moeten doorstaan
Door merg en been, je was zo hard als een steen
Mijn vader is uit het beeld geweest
Maar jij bent wat ik mis, het allermeest
Sta waar je voor staat,
Je weet het niet maar ook diep in jezelf is er een maat
Een maat die alles voor je over heeft,
Dingen die je wilt om jezelf gelukkig te maken
Maar je kan de strijd terug draaien,
Ook jij kan de mensen raken
De tijd die er is geweest is verledentijd
Maar onze band als moeder en dochter is wat nooit slijt.
Ik wil je vertellen dat ik er voor je wil zijn
Je hebt zoveel meegemaakt teveel verdriet en pijn
Ik ben trots op wat jij er van hebt gemaakt
Met jou verleden verdriet pijn , dat heeft mij geraakt
Maar de kluis tussen jou en mij wordt nooit gekraakt!
