Ik heb nu geleerd dat alles gebeurd om een rede, Mensen acteren hoog, maar leven laag. Ik reken op niemand, want uiteindelijk sta je toch alleen. Ik bouw op de echte, voor de rest ben ik van steen. Ik geef niets meer om beloftes en vertrouwen. In moeilijke tijden zal je merken, op wie je wel of niet kan bouwen. Wie rent er weg en wie vangt je op ? Wie gaat met je door en wie zet het stop ? Als ik loop over de straten, staren mensen me aan. Ogen volgen waar me voetstappen staan. Terwijl de helft blijft acteren, als vriendin of vriend, heb ik gemerkt wie mijn liefde verdient. Ik ben niet egoistisch en ik heb ook geen haat. Maar ik weet gewoon wie het met me meent en wie me uiteindelijk toch veraad..
