He gast
Als je jong bent geloof je alles
van spinazie krijg je spierballen,
je vader is de sterkste man van Nederland
en sinterklaas bestaat.
Maar er komt een dag dat je naar de schoenen van de goedheiligman kijkt en denkt:
He wacht eens ! dat zijn de schoenen van mijn vader
Je vermoedde al zoiets, maar nu dringt het pas echt tot je door.
Het is onzin om te geloven dat er in Spanje een man met een lange witte baard rond loopt.
Die 1 keer per jaar de stoomboot pakt om bij jou iets in je schoen te komen stoppen.
En nog zoiets, van spinazie krijg je geen spierballen, Nederland wordt nooit wereldkampioen en jij trouwt niet met de juf.
Zo wordt je ouder en steeds ongelukkiger.
De enige momenten dat je je even voelt als toen,
dat zijn de momenten waarop je van iemand houd.
Echt van iemand houd.
Dan valt alles wat stom is of pijn doet even helemaal weg.
Liefde is alles, en daar moeten we in blijven geloven.
Dus wat nou als we gewoon met zijn alle zouden besluiten: Sinterklaas bestaat.
Dan weten we heus wel dat we die cadeautjes nog steeds zelf moeten kopen, maar het gaat meer om het idee: Dat we blijven geloven dat het altijd nog goed kan komen met ons; met de liefde.
Want liefde is als Sinterklaas, je moet erin geloven, anders wordt het nix
___________________________________________________________________________
I'm afraid of everything, of what I saw, of what I did, but most of all I'm
afraid of walking out of this door and never feeling the rest of my whole life
the way I feel, whem I'm with you.
____________________________________________________________________________
Natuurlijk is er steeds een nieuw begin
En je vindt altijd iemand anders
Maar als je gaat
Hoef ik je niet meer terug te zien
Dan weet ik zeker
Dat jij me niet verdiend
