Ik probeer je te vergeten maar waar ik ook ben ik kom je tegen
In m’n gedachten blijf je me achtervolgen je leeft nog in me
Ik vraag mezelf af, hoe lang gaat deze shit nog duren?
Het slijt met de tijd en ze zeggen dat ik verder kan
Hoe kan ik denken dat ik niet aan jou moet denken dan?
Ik bel je toch weer op om nog een keer je stem te horen
Zeg dat het goed gaat, maar het gaat niet goed want shit ik ben verloren.
Ik kan niet loslaten terwijl ik je niet vast kan houden
Als dit zo doorgaat word ik gek, ik moet een knoop doorhakken
Moet ik je nooit meer zien? Ik zou het echt niet weten, maar ik probeer je te vergeten
Ik ga je nu toch echt vergeten, want ik moet weer verder met m’n leven
Ik kan nu niets meer geven. Het is over dus ik neem het er van
Verleg de focus naar feesten met vrienden en mannen
Neem nog een slok en deze meid is niet meer te houden
Om niet alleen te slapen, in m’n dromen ben je bij me
Maar als ik wakker word en automatisch naast me kijk
Dan is de kater dubbel zwaar, de vraag is: waar ben jij?
En ik zie je spullen staan, nou wanneer kom jij ze halen?
Word iedere keer geconfronteerd met jou en blijf ik malen
Maar ik laat me niet kennen, dit gevoel begint te wennen
En ik weet zeker dat het beter wordt, dus ga ik verder
En ik moet accepteren dat we beiden eigen wegen kiezen
Als ik je los kan laten, kan ik je niet meer verliezen
Ga ik je ooit nog zien? Ik zou het echt niet weten
Maar ik probeer je te vergeten.
Laat me weten waar ik sta
Ik balanceer nu op de rand
Is het terecht dat ik me vast houd aan de hoop dat het nog kan?
