Ik heb geleerd dat alles gebeurd om een reden.
Dat je moet leren van de fouten uit je verleden.
Ik heb gezien dat niet iedereen te vertrouwen is,
Zelfs je eigen gevoel heeft het soms mis.
Ik weet nu dat je soms iemand moet laten gaan,
terwijl je weet dat hij voor altijd in je hart blijft bestaan..
Ik besef nu dat je moet doen wat je hart zegt,
en niet moet vechten voor iemand die niet voor jou vecht.
---------------------------------------------------------------------
Je hart gaat tekeer.
Krijg je overal de schuld van,
en luistert niemand meer.
Ben je nergens goed in,
en doe je alles fout,
is er dan echt niemand die van je houd?
Je voelt je zo gebroken,
door het midden gescheurd,
en je vraagt je af waarom er zo’n pijn bestaat.
Je hebt slapeloze nachten,
en denkt: Waarom besta ik nog?
Je wenste dat je dood zou zijn,
wat word je dan ineens klein.
Je bedenkt je dan dat je verandert bent,
dat je jezelf niet meer kent.
Je het nergens meer zin in,
het boeid je toch niks meer.
Je vrienden proberen je te begrijpen,
maar alleen jij kent je verdriet.
Je voelt je leeg en moe,
ze zeggen je moet verder gaan,
maar je weet niet waar naartoe!
Je bent en doet anders dan anderen.
Mag je van jezelf, jezelf niet meer zijn?
Waarom bemoeien mensen zich overal mee,
terwijl ze zelf ook niet perfect zijn!
Waarom zeggen mensen sommige dingen,
wetend dat ze iets kapot kunnen maken?
je hebt geen zin meer in het leven,
maar je moet door…
But how?
