Bijna 10 jaar nadat onze hoofdpersoon voor het eerst naar Chemistry ging.
Gingen we weer. Deze tussenpoos had een reden.
Immers, toen was het een 'kijken en bekeken worden feest.'
Met hopeloos wachtenden, hopend op een knik van de portier.
Was ik zelf wel hip genoeg geweest, als ik die Vip-kaarten toen niet had gehad?
Maar nu had het feest zich opnieuw uitgevonden.
Het was nu in Paradiso. Juist een plek waar je voor de muziek heen ging.
Maar zover was het nog niet.…
1