Verslag van Sensation, 30 maart 2007

Pff mensen wat een weekend weer. Mijn eerste keer dubbelen oftewel op vrijdag Sensation en op zaterdag Hardbass! Inmiddels is het ver in de zondagavond en 9 uur slaap heeft me nog niet veel fitter gemaakt geloof ik. Ook weer een dikke partij spierpijn, gebeurt tegenwoordig niet zo vaak meer. Je lichaam went toch aan de feestjes he

Maargoed, Sensation dus. Voor wie benieuwd is naar Hardbass-report, klik hier.

Ik ben een echte Sensation-liefhebber. Zoals je je eerste vriendinnetje nooit vergeet en altijd meedraagt in een plekje in je hart, zo heb ik dat met Sensation. Black 2004 was mijn eerste feest, en sindsdien is de feestvlam in mijn pannetje geslagen. Black 2005 en 2006 was ik uiteraard ook aanwezig, en hoeveel knokpartijen op het podium er ook zijn, voor mij blijft het Sensation, genieten, iets speciaals

De kans om twee keer Black te doen in een jaar in plaats van één keer leek me dan ook een gouden kans! Totdat de line-up kwam, mij iets teveel jump Plan afgeblazen dus. Maargoed dan komen vrienden met ideeën, wordt je omgepraat, wordt je ziek, weer iets minder ziek, en zo sta je met je Strepsils, hoestcapsules en papieren zakdoekjes dus toch ineens in het Antwerpse Sportpaleis.

Wel rijkelijk laat, ergens rond 01.15 pas binnen, maar dat deerde niet. Want jump is dus niet mijn ding. De tijd tot aan de megamix werd dan ook gevuld met een biertje en mensen kijken. Ook al is Antwerpen bijna om de hoek, het is en blijft buitenland. En dat merk je zeker op de feesten. De muziek is hetzelfde, maar toch stap je een andere wereld binnen. De mensen zijn anders gekleed, reageren anders op de muziek, dansen anders, gedragen zich anders. Binnen niet roken (terwijl er ondertussen wel sigaretten te koop waren ), onverstaanbaar Vlaams en Frans, speciale Nederlanders-behandeling bij het fouilleren. In België hebben we blijkbar geen drugs-imago! Toen hij hoorde dat ik uit Nederland kwam hoefde hij mijn ID niet meer te zien, en het fouilleren beperkte zich tot broekzak-voelen.


Megamix
Ja, daar waren we gebleven, het cd’tje van Sensation. Bekritiseerd om de luiheid die erin zit, maar toch altijd weer een hoogtepunt. Vette platen, goede keuzes, show, vuurwerk, lasers, zwarte dwarrelende snippers! En dan heb ik het alleen nog maar over het imago van de megamix he
Dit imago bleek nu overigens weer perfect te kloppen. Alles werd weer uit de kast gehaald om dat echte Sensation-gevoel te creëren. De mix begon sterk met hardtrance-, jump- en early hardstyle-platen. Van lieverlee was er de overgang naar hardstyle met onder andere A-lusion – Perfect It, en veel ander moois. Uiteraard weer een einde met hardcore-sausje, heerlijk! Wel jammer dat Belgen nog niet begrepen hebben dat pogo niet tof is Maargoed, wij hadden ENROC bij ons dus niemand die ons een beuk durfde te geven!

Na het heerlijke genieten van de megamix was het weer tijd voor het laatste restje Jump. DJ Ghost achter de tafel, dus ik nam maar eens de benen voor een wandeling door de toko. Even hier kijken, even daar kijken, dat doolhof van gangen door, en warempel nog bekenden tegenkomen ook. Dat alles vergezeld van goudgele rakkers vermaakte ik me prima! Natuurlijk niet té lang blijven dwalen van Showtek Live was coming up, en daar wil ik als echte Showtek-fan natuurlijk geen minuut van missen.
De laatste plaatjes van Ghost waren wel redelijk te verteren, waarna MC DV8 luidruchtig als hij altijd is Showtek mocht aankondigen. Ik ging er maar eens goed voor klaarstaan, want platen als FTS, Shoutout en Colours of the Harder Styles dwingen mij haast tot voluit losgaan! De heren zetten zoals verwacht weer een heerlijke set neer. Deze keer wel een aantal onbekende platen, die ongetwijfeld van hun binnenkort uit te komen album Today is Tomorrow afkomstig zullen zijn.
Maar, gelukkig was het einde precies naar mijn zin met de bekende knallers achter elkaar.
En hoe mooi om te zien weer. FTS uit de speakers, luid meebrullen, en langzaam beseffen dat je het kippevel weer meters dik op je armen hebt staan! De Vlamingen om me heen pakten de plaat ook goed op, wat mooi was om te zien. Zo langzamerhand begint Hardstyle in België ook enige bekendheid te krijgen. Je ziet wel dat ze achterlopen, want een plaat als Followers van de Donkey Rollers kennen ze dan weer niet. Heiligschennis haast!


Holland & Italy
Na het geweld van Showtek was de rust amper teruggekeerd in het Sportpaleis of Technoboy en The Prophet mochten het podium betreden. Jawel, tegelijk en samen! Een duoset van deze heren! Dat beloofde een mix van hardstyle-stijlen te worden, Italiaans en Nederlands. En laat ik nou toevallig beide stijlen, DJ’s en hun producties best goed vinden Even afwachten hoe dat samengaan van Italiaans en Nederlands zou uitpakken maargoed. Voor zover ik mij kan heugen ook de eerste keer dat ze samen zouden draaien, dus spannend spannend spannend!
Maar niet voor lang, ik werd al snel gerust gesteld. Het gas ging vol open, feest in de zaal én achter de booth, en een werkelijk waar heerlijke set volgde. Met platen als Q-base Anthem Remix, Inifity, One Blade en Superstar DJ had ik absoluut geen reden tot klagen, stampen bij het leven!
Jammer dat zo´n set dan maar een uurtje duurt. Het is voor een organisatie misschien beter om veel goede namen te hebben waardoor iedere DJ dus maar een uurtje draait, maar ik zie dan toch liever sets van anderhalf / twee uur. De aanwezigen op Q-base afgelopen september zullen het misschien wel met me eens zijn. Laat een DJ lekker opbouwen, zijn ding doen, die twee uur invullen zoals hij wil, geef hem de ruimte!
Maargoed, commercie, marketing en je kaartjes makkelijk verkopen zijn in dat geval toch iets te belangrijk voor de meeste organisaties. Jammer! (maar ook wel weer begrijpelijk, de kosten moeten toch gedekt worden)

Afgezien van het gejump, pogo en de ietwat hoge temperatuur was er tot op heden niets te klagen in het Sportpaleis! Kreten als ‘wat een fucking vet feest’ ‘heerlijk’ ‘sensation blijft toch iets moois hebben’ waren al uit mijn mond gevlogen.
Inmiddels had DJ Zany, voor mij tot op heden dé DJ van 2007, plaatsgenomen om ons eens een fijn uurtje te bestoken met zijn haast talloze producties. Time to enjoy some more hardstyle, zeker toen hij met mijn persoonlijke favoriet Volt opende. Alleen waar was het geluid? Volumes die pc-speakers nog halen, daar moesten we het maar mee doen. Een oproep van Raoul dat dit kutgeluid wel wat harder mocht hielp een minuut of 5, maar daarmee was de pret wel weer op. Achteraf echt heel erg jammer, kan me voorstellen dat Zany ook maar bleef draaien ‘omdat dat zo afgesproken was. ’ want echt een succes werd zijn set niet wat mij betreft. Hardstyle moet wel een beetje op volume gedraaid worden! De tracklist was achteraf erg goed, maar op het feest zelf vond ik die hele set de minste van de avond. Jammer maar helaas. Wel opvallend eigenlijk, toen werd ik me er pas bewust van hoe belangrijk een minimaal niveau van volume eigenlijk is.


Maargoed. Tijdens het laatste uurtje hardcore ging het volume gelukkig weer een (klein) stukje omhoog, zodat ik me ondanks mijn dodelijke vermoeidheid van een drukke week en stevige keelpijn toch prima kon vermaken. Vraag me niet naar tracks, maar het was lekker knallen. Nou goed, Atmos-fear kan ik wel noemen. En die ene plaat van Outblast met dat zingende vrouwtje, briljant is ie! Ook kwam er nog wat dik werk van The Viper voorbij, vlak daarna gevolgd door Army of Hardcore. Een al behoorlijk leeg Sportpaleis zong en klapte flink me, dikke sfeer was dat

En toen was het ineens weer 7 uur en werden we rap de zaal uit geveegd. Sensation Black ‘The Dreamcatcher’ Episode 2 was weer voorbij. Al met al een dik feest, goed sensation-gevoel op momenten, prettige hardstylesets.
Wel denk ik dat het tijd wordt dat ID&T een betere locatie gaat zoeken voor dit feest. Een locatie zonder zeikerige omwonenden, en ook een maatje of 2 groter. Sensation staat voor groots, massaal, extra large. En dat is het Sportpaleis absoluut niet, de HMH is voor je gevoel nog groter.
Daarom is het wel éxtra knap dat ik weer precies het gevoel had op Sensation rond te lopen, al was het zeker drie keer zo klein. De show was dus weer prima in orde, thema-uitwerking prima (kan ook niet fout als je het boekwerk van vorig jaar nog hebt liggen) enzovoort.

Concluderend kan ik dan ook zeggen dat dit een prima opwarmer was voor Sensation Black 2007 in de Arena, dan ben ik er zeker weer bij!

Groeten van een Sensation-liefhebber!