Zondag zou ik naar zuidelijkere oorden trekken, dus borg ik mijn bagage op in het doorreisstation. (Een slechte zet bleek achteraf omwille van het feit dat ik de Thalys evengoed in Amsterdam had kunnen nemen ipv Brussel. Mijn treinreis van 10u zou op die manier een stuk korter zijn geweest.)
In de nabije toekomst staan heel wat betere hak- en snoeiwerk operaties in de hardcoredome gepland, dus het lichaam moet weer in topconditie worden gebracht. In zuidelijkere oorden zou tennis,
, hardlopen en zwemmen de ideale methode zijn om dit te verwezenlijken. Vaagzaamheid zou daarom voorafgaand dienen als de test over hoe ver de examens het lichaam hadden aangetast. Zo kon een programma op maat worden samengesteld.Voor de afwisseling werd ik bij dit feestje vergezeld door de befaamde vlinder terrorlove. Met de nodige lichaamsvocht aanvullende middelen, werd het startsein gegeven voor een wel heel aparte heenreis. Zonder in detail te treden zorgden we voor treinamusement en diep ontroerende momenten. Maar we gedroegen ons nog vrij braaf. Er werd niet toegegeven aan de impuls om “Happy is for hobo’s” te zingen en onze gemoedelijke conversaties te staken bij een duffe driery wiery blik van een skrinkle wrinkle.
Onze intense reis nam echter een wending toen Miss terrorlove plots krank im Bauch werd.
Aangekomen in Koog a/d Zaan om 23:09 besloten we, met eenparigheid der stemmen, het kranke meisje te herbergen in een hotel in Zaandam. Hotel “The Golden Tulip” bevond zich naast het station, maar de verzekeringspremie om niet hoogbevaagd te zijn vonden we toch een beetje tè. We gaven voorkeur aan de hotels die met zilver en brons konden worden gelijkgesteld. Zilver en brons waren naast elkaar gevestigd op 20 minuten loopafstand. Maar zelfs met de verkregen schattenkaart, duurde onze schattenjacht echter meer dan drie keer zolang.
Om het trollenbos te ontwijken, volgden we het water en liepen hierbij de hup, hup holland buurt door. Het kind in ons deed ons nog even gebruik maken van de schommel en de pracht van de fauna en flora. Dan alvorens we ons naar onze magische waterbrug begaven.
Naarmate onze tocht langs het water en de grote steenweg zijn einde naderde, zakte het moraal. We were so close, but also so very far from our destiny.
We dachten onze magische brug over het water te hebben gevonden, maar dit bleek algauw een fata morgana te zijn. Op het randje van wanhopig werden we, of beter gezegd ik. Onze vlinder had een vrijstelling voor deze ene keer. Deze moest ze dan ook op de proef stellen bij de diverse piggybags. Ik werd van beetmerken voorzien als het tempo niet aan de verwachtingen van mevrouw voldeed. Ook had mevrouwtje een leuke mantra gevonden, maar ik deelde deze ERROR ditmaal niet.Bij wijze van de situatie volledig te laten overgaan in een Kauwgomwater-avontuur werd mevrouw nog eens ‘getrakteerd’ op een ritje op een soort multifunctioneel winkelwagentje. Ons nieuwe speeltje van 1€ werd echter al vlug van de hand gedaan toen we inzagen dat we in een parallel universum terecht gekomen waren. Onze magische brug bevond zich helemaal niet in sectie A4 van de schatkaart.
Een bewaker was bereid ons terug naar het station te voeren, want onze moraal lag inmiddels op een laag pitje. Net voor het instappen, kwam de veerboot aangevaren en daar wilden de kindjes natuurlijk graag ook op
Een scène uit Titanic leek ons wel wat en dat vond de veerbootschipper ook wel wat. Zo werd ons magisch vruchtensap en water aangeboden.
Aangekomen aan de overkant van het water werd het duidelijk dat we fout zaten op onze schattenkaart. De veerbootschipper stippelde de te volgen weg uit in sectie B4 en zocht zelfs voor dit gestrande duo het taxinummer op.
Dit bleken we niet nodig te hebben, daar onze prins op het witte paard al aan de overkant klaarstond om ons naar het hotel te brengen.
Brons bleek 1/3de van de prijs van goud te zijn. Het gevolg hoeft dan ook geen vermelding.
Ik was echter niet naar NL gekomen om een beetje rond te lopen en te socialisen met de locale bevolking. Het was dan ook hoog tijd was om te gaan rampestampen. Na een weesgegroetje en de gebruikelijke formaliteiten voerde de taxi mij naar Vaagzaamheid.
Al meteen werd ik warm onthaald van Sascha en Winkelrupsje. Altijd een goed begin
Toen ik de T&S zaal instapte was ik verbaasd of de grote leegtes in de zaal. In de bovenste zaal, waar hardcore werd gedraaid, bleek dit ook al het geval te zijn. Lekker veel ruimte dus om hoogbevaagd te freestylen.
Mijn grote liefde (hardcore) heb ik niet veel moeten opzoeken in de avond. De T&S-zaal voldeed ruim aan de verwachtingen en het gruwelijk geile soort van Raving Nightmare heksen-profeet look-a-like.
De afgevaardigden van de harde kern waren hoogbevaagd aanwazig en de boel was helemaal compleet toen daar plots die terrorlove ook was komen opdagen
(Dumpingsplan mooi mislukt dus 
Doorheen de hele avond viel het raggestampengehalte aardig mee en tegen 6u werd een tandje bijgestoken.
Het alziende oog van Satanica en de het aangeschoten gespook van Spookje 13 zorgden ervoor dat de kindjes vriendelijk en broederlijk met elkaar omgingen. Het was dan ook from time to time een vage boel. De softies van Hellsscheermes en Megateef hadden ons mooi verlost van clubkutten en onvolgroeide kindjes. Vaagzaamheid was only for the chosen ones! We conquered and prevailed in our quest to honour real T&S fucking time. We zijn hier duidelijk in geslaagd met onze strategie om de veldheren en toverelfen te laten bijstaan door hun achterban voor proviand bevoorrading verantwoordelijk te stellen. Verder was er nog een strategisch opgestelde divisie die het analyserend werk van onze veldslag gade sloeg en aan de experten van dienst om hun deskundig advies vroeg.Omdat the sickest mtf’ers nu immers nooit genoeg hebben van die pokketeringherrie en elkaar aanwezigheid, werden verschillende divisies gedelocaliseerd bij het 30 minuten ‘vroeger’* afsluiten van waakzaamheid.
Onze divisie trok richting Leiden, waar we ons basiskamp opstelden in een gezellig appartement van onze vrolijkheidsverspreidende toverelf.
Bij het rapport opstellen en het diepzinnig discussiëren over geheime operaties kregen we de eer om van onze gastvrouw haar rode brouwsels te mogen proeven en nog wat crea te zijn met een cd hoesje. Erg crea waren we niet in onze tekeningen, maar dat het ons een extra boost gaf in onze geheime operaties staat vast. Omdat ik nog met mijn favoriete vervoermiddel de zuidelijkere oorden nog moest zien te bereiken, vooraleer de nachtuilen zich lieten tonen, moest onze gezellige nazitoperatie worden gestaakt. Met reeds een eerste kennis van zaken, zijn we dan ook voorbereid om binnenkort onze operaties een diepgaander en vager karakter te geven. De plannen zijn in ontwikkeling.
Onze chauffeur van dienst bleek een wel heel aardige gozer te zijn die ons enkele top secret music operations schonk. En op deze manier delokaliseerde het vage duo zich weer naar buitenlandse oorden. In de trein moesten we even bekomen van al die Nederlandse gastvrijheid en gedienstigheid. We dragen dan ook nog meer dan anders het Nederlandse volk een warm hart toe.
Onderweg kon ik het niet laten om nog even de naam van het feest te eren door nog wat krijtsporen te trekken en over te gaan tot diepzinnig-vage discussies. Er was echter iets vreemds aan de hand.
De treinlucht was gepavoriseerd met een of andere ERROR-lucht die mijn redevoeringvermogen aantaste. De geschikte bewoordingen en concluderingen gingen verloren in sterk wisselvallige emotiebanen. Vaagheid heerst gewoon Ach . onze strijd was gestreden en leftovers kunnen altijd nog wel eens van pas komen.
Op deze manier kan ik terugblikken op een historische veldslag waarin de fysiek, het mentaal gestel, de perceptiekaders, de broederschappen, de cultureel bagage, het inzicht in de werking en uitvoering van onze Nederlandse operaties en de vaagheiddimensie elk om beurten een meer dan voldoende aanscherping kregen.
Het feest zou volgens pf duren tot 7uur, maar dit scheen een vergissing te zijn. Het officiële sluitingsuur was 6u, dus kregen we nog 30 minuten extra vaagheid.
