wat is sizget toch een fucking gruwelijk festival zeg..
ben nu eindelijk weer een beetje bij kennis omdat ik van zondag op maandag niet had geslapen door de afterparty van het festival en daarna gelijk in de auto richting nl, tussenstop gemaakt in wenen, gedineerd en weer in de auto om te stoppen vlak voor frankfurt en erachter te komen dat de remschijven kapot zijn waarna ik van frankfurt alleen verder ben gelift naar amsterdam en dus weer een nacht overgeslagen heb.
bovenstaande zin zal grammaticaal niet helemaal correct zijn maar ff niet anders uit te drukken
hoogtepunten waren oi va voi (gvd wat een lekkere violiste), buena vista social club, pendulum, prodigy, editors, nouvelle vague, maximo park, squarepusher, coldcut en meer, maar dit schiet me als eerste te binnen..
over the prodigy ben ik het eigenlijk ook wel eens met sommigen.. mijn vrienden vonden het helemaal fantastisch maar ik had er meer van verwacht. ging geweldig hard los maar toen ik firestarter, smack my bitch up en breathe had gehoord vroeg ik me af wanneer de daadwerkelijke climax nou ging komen, het kwam nogal routinematig over allemaal. maar dat heeft er wellicht ook mee te maken dat het voor een band als prodigy waarvan mensen zo'n enorme verwachting hebben het heel erg moeilijk is om die verwachting ook nog eens te overtreffen.
dieptepunten waren de djs die er stonden.
ik had fatboy slim vorig jaar ook al gezien bij de opening van space op ibiza waar hij opende met de akkoorden van praise you om te vervolgen in de meest kazige electrohousemeuk rechtsstreeks uit brighton.
was toen al een behoorlijke teleurstelling, maar omdat het deze keer zo'n enorme festivalset was (hierbij doel ik op het publiek en niet op de anderhalve uur die hij kreeg) leek het me wel mogelijk dat ie veel eigen werk met een of andere live-interpretatie ging doen, dat planet of the fatbird spul enzo.
dit bleek dus niet het geval en hij schotelde precies hetzelfde voor als vorig jaar in space..
ben dus na 15 min weggegaan naar buena vista social club wat een geweldige keus bleek te zijn.
heb zelfs nog een stukje armin van buuren gezien omdat ik toch wel benieuwd was, maar na een half uur urenlange breaks aanhoren keek ik om me heen om te concluderen dat ik de enige was die zijn shirt nog aanhad temidden van alle dikke vadsige veelal britse kletsnatte knetterwause gasten die collectief met de armpjes in de lucht en de ogen dicht armin aan het aanbidden waren.
paul oakenfold was al helemaal een drama, bij iedere climax waar hij naartoe werkte zette hij simpelweg het volume twee keer zo hard waardoor de boxen zo hard aan het kraken waren dat iedereen om zich heen keek en zich afvroeg wat paul in godsnaam aan het doen was.
hoogtepunten waren er ook zeker, nl het concert van pendulum (wat m.i. veel beter was dan dat van the prodigy), de ontzettend gemoedelijke sfeer zoals ik ze heel graag zie op festivals, de worldstage waar het zelfs op de eerste dag bij een hongaarse polkaband als keihard losging, de bar/kroeg waar iedereen zo ontzettend keihard aan het zuipen was en het toch nog heel erg gezellig bleef, de mooie vrouwen, de bierprijs (0,4 l voor omgerekend 1,50), de mucka cuka (24-uursstage waar overdag dnb en 's nachts stevige minimal wordt gedraaid) en eerlijk gezegd heb ik volgens mij nog maar een kwart van alle dingen gezien.
het is eigenlijk ook best lang geleden dat ik heimwee heb gehad naar een feest, maar ik zit nog steeds te balen dat het nu alweer voorbij is...