Boefjeskamp is kruitvat
Anarchie op boefjeskamp Glen Mills
door Johan van den Dongen
WEZEP/AMSTERDAM - De Glen Mills School, de inrichting voor de zwaarste jeugdcriminelen van ons land, wordt verscheurd door een interne crisis. Medewerkers stellen dat er sprake is van anarchie, vechtpartijen, angst en ondergronds verzet.
Foto: Jan Stappenbeld
Oorzaak is volgens personeelsleden een machtsstrijd in het management die tot een puinhoop zou hebben geleid. De afgelopen maanden zijn diverse medewerkers de laan uitgestuurd. Met grote regelmaat zouden stafleden in onverantwoorde situaties verzeild raken en zich onveilig voelen. "Het is een wonder dat er nog geen doden zijn gevallen", zegt een medewerker.
„De Glen Mills School is een heel gevaarlijke school. Onderschat deze doelgroep niet. Het ziet hier vol gangsters – gasten die je op straat rustig voor je harses schieten. Als je er hier niet bovenop zit, merken ze dat meteen en nemen ze het heft in handen. Juist dat is nu gaande. Het broeit. De vlam kan ieder moment in de pan slaan. En dat alles door een domme, levensgevaarlijke machtsstrijd in het management."
Ze willen niet langer zwijgen. Vier werknemers van de Glen Mills School zeggen geen andere weg te zien dan de puinhoop te openbaren die in hun ogen is ontstaan binnen de gevangenis voor de zwaarste jeugdcriminelen van ons land. Anoniem weliswaar. „Want wie kritisch is, wordt eruit geknikkerd”, klinkt het in een serie afzonderlijke gesprekken met De Telegraaf.
Op non-actief
„Sinds drie maanden worden medewerkers met een mening zonder aankondiging ontslagen of op non-actief gesteld. De buitenwereld mag er niets van weten. Er vindt een geruisloze schoonmaak plaats, een ’putsch’. Ook leidinggevenden van de werkvloer zitten thuis. Kapot, want ze zien dat machtsbeluste hotemetoten de Glen Mills naar de bliksem helpen. Over de rug van de stafleden wordt aan carrières gewerkt, worden portemonnees gevuld. En wat zo erg is; aan de jongens, de studenten, wordt niet gedacht. Dat zijn hooguit nummers. Dat gaat ons aan het hart.”
Oorzaak van de ellende op de Glen Mills School is een ordinaire strijd om de macht binnen het bolwerk, zeggen de medewerkers. Toen drie jaar geleden een onderzoeksbureau rapporteerde dat er van alles mis was met de school, moest de toenmalige baas Cees van der Kolk – de man die de Glen Mills-methodiek naar Nederland haalde – het veld ruimen.
Tot verbijstering van velen werd zijn plaats uiteindelijk ingenomen door uitgerekend de baas van het ’onafhankelijke’ onderzoeksbureau dat het rapport had uitgebracht, Henk Ouwens. „Een vriendje van Nieukerke. Zijn kroonprins”, zeggen medewerkers smalend. Voor de duidelijkheid: Hans Nieukerke is de directeur van de private organisatie Hoenderloo Groep, waar Glen Mills onder valt.
De verandering in het management is in de ogen van de anonieme werknemers slechts een kleine stap in een veel groter geheel. „Het jeugdinrichtingenbeleid in Nederland wordt geruisloos geannexeerd door de Hoenderloo Groep, onder auspiciën van het ministerie van Justitie. Alles is daarop gericht. Bij jeugdinrichting Den Engh is dit jaar de directeur weggejaagd, inclusief zijn staf. Driemaal raden waar de nieuwe baas van Den Engh vandaan komt. Juist, van de Hoenderloo Groep. Die mag stiekem een einde maken aan de Socio Groeps Strategie, de eigen methodiek van Den Engh.”
Met de wisseling van de wacht ging een andere wind waaien binnen de Glen Mills School. ,,De Glen Mills-methodiek – onder de motto’s: privileges moet je verdienen, de studenten houden elkaar verantwoordelijk en spreken elkaar aan op hun gedrag, zodat de coaches alleen toezicht houden en hooguit tussenbeide hoeven te komen – bestaat niet eens meer. De minimumleeftijd is al verlaagd van veertien naar dertien jaar. Jonge jochies komen gewoon onder de hoede van bendeleiders van achttien. En er komen ook gasten met psychiatrische problemen binnen, terwijl Glen Mills daar helemaal niet voor is bedoeld. Maar wie daar iets van zegt, is een dissident.”
„De studenten zien ook wel dat de methodiek wordt losgelaten en dat ze aan de heidenen zijn overgeleverd. Hun respect, wat er moet zijn om hun gedrag te kunnen veranderen, is helemaal weg. Activiteiten, sport en spel, worden nauwelijks nog gedaan omdat het ziekteverzuim onder het personeel de pan uitrijst en er sprake is van onderbezetting. De overgebleven collega’s lopen op hun tenen en komen nergens meer aan toe. Even naar het thuisfront bellen is voor die jongens ook heel belangrijk. Maar de coaches hebben geen tijd meer om dat voor hen te regelen. Dat zet kwaad bloed.”
„Een wonder dat er nog geen doden zijn gevallen."
Prikklok
„Bovendien, collega’s vertikken het gewoon. Tweederde van de staf doet onder dit management geen stap te veel en hanteert de tijden van de prikklok. Het is een vorm van ondergronds verzet. Begrijpelijk, maar daarmee word je wel steeds met een duivels dilemma geconfronteerd. Want het gaat uiteindelijk om die studenten en die worden met dit zomerweer gewoon binnengehouden en zitten zich op te vreten. Wat denk je wat dat betekent voor het contact tussen de coaches en de studenten? Die gasten beginnen je gewoon te haten, omdat je niks voor hen betekent en gaan het zelf wel regelen. Dit gaat tegen alles in wat met de Glen Mills-methodiek te maken heeft.”
Het aantal ernstige incidenten neemt hand over hand toe, vertellen de stafleden. „De angst is groot. De laatste drie maanden zijn al drie coaches voor hun harses geslagen. Zoiets was jaren niet voorgekomen. Maar het wordt gewoon gedoogd, terwijl ieder incident moet worden gemeld. Slaat een coach een student op zijn bek, worden er drugs gevonden op de campus, heeft een student 15, 16 keer seksueel contact gehad met andere studenten of wordt er geld gestolen van een student, dan verdwijnt dat gewoon in de doofpot. En onderzoeken: ho maar. Dat is tegenwoordig het beleid hier."
„Studenten die over de schreef gaan, worden niet langer bijgestuurd. Ben je lastig? Prima, dan pakken we je op en ga je naar een andere instelling. Dat is recentelijk twee keer gebeurd. Sommige slimmeriken hebben dat in de gaten en gaan zich doelbewust misdragen om ook te worden overgeplaatst.”
„Er gebeuren dingen die absoluut niet door de beugel kunnen. Twee coaches in de nachtdienst op een unit van zestig studenten, dat gebeurt gewoon. Iedere ochtend is er een uurtje ingelast waarin elke student in de groep zijn gal kan spuwen. Dat gaat vaak hard tegen hard en dan moet je op je hoede zijn. Normaal zit er één coach op dertien, veertien man. Nu is dat één coach op dertig man. Als daar de bom ontploft, doe ik het deurtje open en ben ik weg. Ik ben niet bang, maar het is onverantwoord.”
„Hetzelfde geldt voor het gezamenlijke eten in de zaal. Dan zitten we met vier coaches tussen zo’n 130, 135 studenten, terwijl je in zo’n grote groep met z’n tienen zou moeten zijn. Die studenten zitten allemaal met ijzeren vorken en messen te eten. Er hoeven er maar twee te beginnen en de hel kan losbreken. Dan kunnen er gewoon doden vallen.”
,,Studenten beseffen ook dat ze aan de heidenen zijn overgeleverd"
Theoriecoach
Een belangrijke verandering is volgens de klokkenluiders dat Glen Mills kiest voor een nieuw type coach op de campus. „Er worden steeds meer coaches aangenomen die hun kennis over de omgang met jonge criminelen vooral uit de leerboeken hebben. Coaches die de straattaal spreken en de omgangsvormen kennen – meestal omdat ze zelf van de straat zijn – worden uitgerangeerd."
„De theoriecoach oogst geen greintje respect, terwijl dat wel nodig is om het gedrag van de studenten te veranderen. Ze komen voor situaties te staan die niet verantwoord zijn. Ze krijgen bedreiging op bedreiging. De volgende dag zitten ze ziek thuis. Laatst was er een confrontatie tussen een nieuwe coach en een student. Aan het einde van het verhaal lag de student op de grond. Hij werd in bedwang gehouden door twee medestudenten, die hun verantwoording hadden genomen. De coach was weggerend.”
„Vergis je niet: die studenten hebben een sensor voor onzekere types en buiten dat uit. De hoeveelheid coaches voor wie ze respect hebben is flink uitgedund. Zouden die ook verdwijnen, dan komt er een opstand, een escalatie. Soms sta je tegenover regelrechte kleerkasten van zeventien, achttien jaar, met zúlke armen. Die zeggen je dan openlijk: ’Coach, voor u heb ik nog respect. Maar houd die anderen uit mijn buurt, want ik kan zo oorlog maken hier’. En dat klopt ook. Dat is het enge.”
„Weet je wat het trieste is? Dit was gewoon een goede school. Nu is het een kruitvat. Het is niet de vraag óf, maar wannéér die explodeert.”
en nu maar wachten tot dat tuig hier los rondloopt
Anarchie op boefjeskamp Glen Mills
door Johan van den Dongen
WEZEP/AMSTERDAM - De Glen Mills School, de inrichting voor de zwaarste jeugdcriminelen van ons land, wordt verscheurd door een interne crisis. Medewerkers stellen dat er sprake is van anarchie, vechtpartijen, angst en ondergronds verzet.
Foto: Jan Stappenbeld
Oorzaak is volgens personeelsleden een machtsstrijd in het management die tot een puinhoop zou hebben geleid. De afgelopen maanden zijn diverse medewerkers de laan uitgestuurd. Met grote regelmaat zouden stafleden in onverantwoorde situaties verzeild raken en zich onveilig voelen. "Het is een wonder dat er nog geen doden zijn gevallen", zegt een medewerker.
„De Glen Mills School is een heel gevaarlijke school. Onderschat deze doelgroep niet. Het ziet hier vol gangsters – gasten die je op straat rustig voor je harses schieten. Als je er hier niet bovenop zit, merken ze dat meteen en nemen ze het heft in handen. Juist dat is nu gaande. Het broeit. De vlam kan ieder moment in de pan slaan. En dat alles door een domme, levensgevaarlijke machtsstrijd in het management."
Ze willen niet langer zwijgen. Vier werknemers van de Glen Mills School zeggen geen andere weg te zien dan de puinhoop te openbaren die in hun ogen is ontstaan binnen de gevangenis voor de zwaarste jeugdcriminelen van ons land. Anoniem weliswaar. „Want wie kritisch is, wordt eruit geknikkerd”, klinkt het in een serie afzonderlijke gesprekken met De Telegraaf.
Op non-actief
„Sinds drie maanden worden medewerkers met een mening zonder aankondiging ontslagen of op non-actief gesteld. De buitenwereld mag er niets van weten. Er vindt een geruisloze schoonmaak plaats, een ’putsch’. Ook leidinggevenden van de werkvloer zitten thuis. Kapot, want ze zien dat machtsbeluste hotemetoten de Glen Mills naar de bliksem helpen. Over de rug van de stafleden wordt aan carrières gewerkt, worden portemonnees gevuld. En wat zo erg is; aan de jongens, de studenten, wordt niet gedacht. Dat zijn hooguit nummers. Dat gaat ons aan het hart.”
Oorzaak van de ellende op de Glen Mills School is een ordinaire strijd om de macht binnen het bolwerk, zeggen de medewerkers. Toen drie jaar geleden een onderzoeksbureau rapporteerde dat er van alles mis was met de school, moest de toenmalige baas Cees van der Kolk – de man die de Glen Mills-methodiek naar Nederland haalde – het veld ruimen.
Tot verbijstering van velen werd zijn plaats uiteindelijk ingenomen door uitgerekend de baas van het ’onafhankelijke’ onderzoeksbureau dat het rapport had uitgebracht, Henk Ouwens. „Een vriendje van Nieukerke. Zijn kroonprins”, zeggen medewerkers smalend. Voor de duidelijkheid: Hans Nieukerke is de directeur van de private organisatie Hoenderloo Groep, waar Glen Mills onder valt.
De verandering in het management is in de ogen van de anonieme werknemers slechts een kleine stap in een veel groter geheel. „Het jeugdinrichtingenbeleid in Nederland wordt geruisloos geannexeerd door de Hoenderloo Groep, onder auspiciën van het ministerie van Justitie. Alles is daarop gericht. Bij jeugdinrichting Den Engh is dit jaar de directeur weggejaagd, inclusief zijn staf. Driemaal raden waar de nieuwe baas van Den Engh vandaan komt. Juist, van de Hoenderloo Groep. Die mag stiekem een einde maken aan de Socio Groeps Strategie, de eigen methodiek van Den Engh.”
Met de wisseling van de wacht ging een andere wind waaien binnen de Glen Mills School. ,,De Glen Mills-methodiek – onder de motto’s: privileges moet je verdienen, de studenten houden elkaar verantwoordelijk en spreken elkaar aan op hun gedrag, zodat de coaches alleen toezicht houden en hooguit tussenbeide hoeven te komen – bestaat niet eens meer. De minimumleeftijd is al verlaagd van veertien naar dertien jaar. Jonge jochies komen gewoon onder de hoede van bendeleiders van achttien. En er komen ook gasten met psychiatrische problemen binnen, terwijl Glen Mills daar helemaal niet voor is bedoeld. Maar wie daar iets van zegt, is een dissident.”
„De studenten zien ook wel dat de methodiek wordt losgelaten en dat ze aan de heidenen zijn overgeleverd. Hun respect, wat er moet zijn om hun gedrag te kunnen veranderen, is helemaal weg. Activiteiten, sport en spel, worden nauwelijks nog gedaan omdat het ziekteverzuim onder het personeel de pan uitrijst en er sprake is van onderbezetting. De overgebleven collega’s lopen op hun tenen en komen nergens meer aan toe. Even naar het thuisfront bellen is voor die jongens ook heel belangrijk. Maar de coaches hebben geen tijd meer om dat voor hen te regelen. Dat zet kwaad bloed.”
„Een wonder dat er nog geen doden zijn gevallen."
Prikklok
„Bovendien, collega’s vertikken het gewoon. Tweederde van de staf doet onder dit management geen stap te veel en hanteert de tijden van de prikklok. Het is een vorm van ondergronds verzet. Begrijpelijk, maar daarmee word je wel steeds met een duivels dilemma geconfronteerd. Want het gaat uiteindelijk om die studenten en die worden met dit zomerweer gewoon binnengehouden en zitten zich op te vreten. Wat denk je wat dat betekent voor het contact tussen de coaches en de studenten? Die gasten beginnen je gewoon te haten, omdat je niks voor hen betekent en gaan het zelf wel regelen. Dit gaat tegen alles in wat met de Glen Mills-methodiek te maken heeft.”
Het aantal ernstige incidenten neemt hand over hand toe, vertellen de stafleden. „De angst is groot. De laatste drie maanden zijn al drie coaches voor hun harses geslagen. Zoiets was jaren niet voorgekomen. Maar het wordt gewoon gedoogd, terwijl ieder incident moet worden gemeld. Slaat een coach een student op zijn bek, worden er drugs gevonden op de campus, heeft een student 15, 16 keer seksueel contact gehad met andere studenten of wordt er geld gestolen van een student, dan verdwijnt dat gewoon in de doofpot. En onderzoeken: ho maar. Dat is tegenwoordig het beleid hier."
„Studenten die over de schreef gaan, worden niet langer bijgestuurd. Ben je lastig? Prima, dan pakken we je op en ga je naar een andere instelling. Dat is recentelijk twee keer gebeurd. Sommige slimmeriken hebben dat in de gaten en gaan zich doelbewust misdragen om ook te worden overgeplaatst.”
„Er gebeuren dingen die absoluut niet door de beugel kunnen. Twee coaches in de nachtdienst op een unit van zestig studenten, dat gebeurt gewoon. Iedere ochtend is er een uurtje ingelast waarin elke student in de groep zijn gal kan spuwen. Dat gaat vaak hard tegen hard en dan moet je op je hoede zijn. Normaal zit er één coach op dertien, veertien man. Nu is dat één coach op dertig man. Als daar de bom ontploft, doe ik het deurtje open en ben ik weg. Ik ben niet bang, maar het is onverantwoord.”
„Hetzelfde geldt voor het gezamenlijke eten in de zaal. Dan zitten we met vier coaches tussen zo’n 130, 135 studenten, terwijl je in zo’n grote groep met z’n tienen zou moeten zijn. Die studenten zitten allemaal met ijzeren vorken en messen te eten. Er hoeven er maar twee te beginnen en de hel kan losbreken. Dan kunnen er gewoon doden vallen.”
,,Studenten beseffen ook dat ze aan de heidenen zijn overgeleverd"
Theoriecoach
Een belangrijke verandering is volgens de klokkenluiders dat Glen Mills kiest voor een nieuw type coach op de campus. „Er worden steeds meer coaches aangenomen die hun kennis over de omgang met jonge criminelen vooral uit de leerboeken hebben. Coaches die de straattaal spreken en de omgangsvormen kennen – meestal omdat ze zelf van de straat zijn – worden uitgerangeerd."
„De theoriecoach oogst geen greintje respect, terwijl dat wel nodig is om het gedrag van de studenten te veranderen. Ze komen voor situaties te staan die niet verantwoord zijn. Ze krijgen bedreiging op bedreiging. De volgende dag zitten ze ziek thuis. Laatst was er een confrontatie tussen een nieuwe coach en een student. Aan het einde van het verhaal lag de student op de grond. Hij werd in bedwang gehouden door twee medestudenten, die hun verantwoording hadden genomen. De coach was weggerend.”
„Vergis je niet: die studenten hebben een sensor voor onzekere types en buiten dat uit. De hoeveelheid coaches voor wie ze respect hebben is flink uitgedund. Zouden die ook verdwijnen, dan komt er een opstand, een escalatie. Soms sta je tegenover regelrechte kleerkasten van zeventien, achttien jaar, met zúlke armen. Die zeggen je dan openlijk: ’Coach, voor u heb ik nog respect. Maar houd die anderen uit mijn buurt, want ik kan zo oorlog maken hier’. En dat klopt ook. Dat is het enge.”
„Weet je wat het trieste is? Dit was gewoon een goede school. Nu is het een kruitvat. Het is niet de vraag óf, maar wannéér die explodeert.”
en nu maar wachten tot dat tuig hier los rondloopt
![[img width=100 cacheid=0013d75600248794dfd12aca1a01809d25]http://www.tarnsjogarveri.se/bilder_horse/borstsele/F1110022-A.jpg[/img]](/images/cache/0013d75600248794dfd12aca1a01809d25 "Bron: http://www.tarnsjogarveri.se/bilder_horse/borstsele/F1110022-A.jpg")
+ ![[img width=100 height=75 cacheid=000cb0b50024879800f843941a01809d25]http://www.blikopdebeurs.com/weblog/images/dagobert2.jpg[/img]](/images/cache/000cb0b50024879800f843941a01809d25 "Bron: http://www.blikopdebeurs.com/weblog/images/dagobert2.jpg")
