Kmis je..elke dag meer & meer...
Die ene dag zal ik nooit vergeten,
plots dat telefoontje; er is iets gebeurt:boudy is er erg aan toe..
Iedereen dacht t komt wel goed,hij heeft al zoveel uitgespookt.
Nog geen 2 uur later was al mijn hoop zo goed als weg,toch bleef ik hopen ( net als iedereen),maar diep vanbinnen wist k wel beter...
Zondagmiddag kwam dan het 2de telefoontje;
3 korte woordjes die onze wereld lieten in storten; " 't is gedaan"
We wisten niet wat er gebeurde,wat we moesten doen,alles leek zo onwerkelijk.
Niemand wou het geloven.Onze Boudy kon niks overkomen,maar Je was er opeens niet meer...
Nu een jaar later is het nog altijd zo onwerkelijk, de pijn wordt niet minder...
Nog altijd de vraag:Waarom nou jij??
Kleine dingen herinneren ons aan jou,
aan al die fijne momenten,die we nooit zullen vergeten,Net zoals we ook jou nooit zullen vergeten...

Lieve boudy je zult voor altijd bij ons zijn... misje zoo vriend