Partyflock

Waar zijn de gabbers gebleven?

 
Forumonderwerp · 14488

Onderwerp is gesloten!

Dit gebeurt meestal omdat een of meerdere personen het beleid hebben overtreden.
Het kan natuurlijk ook zijn dat er al een actieve discussie over hetzelfde onderwerp was.
Dit soort situaties zijn te voorkomen door op de hoogte te blijven van het beleid.

-B-
Artiest Beukmanz, EmBy
Waar zijn de gabbers gebleven?

Door Roos Tesselaar


Tijdens de kilometerslange FFWD Heineken Dance Parade, zaterdag in Rotterdam, wordt maar op n truck flink gestuiterd. Hardcore, d muziekhype van de jaren 90, is uit de housestoet verstoten door trance en hardhouse.


Op het grootste dance-event van de Benelux, want dat is de Rotterdamse Dance Parade met ruim 300.000 bezoekers, hebben de hardcore-dj's maar n truck om hun draaikunsten te vertonen. Zo'n 10 vierkante meter om hun loeiharde decibellen en slopend snelle ritmes te produceren, waar je weinig anders op kunt doen dan stuiteren. `Back2school' heet de rijdende beatmachine. ,,De naam zegt het al: het is een soort nostalgie. De gabber is over zijn hoogtepunt heen, er zijn geen feesten meer'', meent een woordvoerder van de Dance Parade die gaat over de programmering. ,,Zo'n 10 jaar geleden heette deze muziek nog hardcore, nu is het classic.''

Hoe een jonge stroming razendsnel bejaard wordt. Vijf geleden was de hardcore alias de gabber nog in de bloei van zijn leven, nu wordt over deze stijl gepraat alsof het een oude opa is - wat moeilijk is voor te stellen bij jongens met kaalgeschoren hoofden, Australian trainingspakken van 800 gulden en nachtenlang dansende Nike Air-Max. Bij de allereerste Dance Parade, in 1997, dreunden nog vier van de 15 wagens van de hardcore-beats. Na afloop van de house-optocht was er zelfs een speciale terrein waar de gabbers flink los konden gaan. En dat waren er nogal wat.

Een enqute van vier jaar geleden laat zien dat toen een op de zeven jongeren zich aangetrokken voelde tot `gabber' - een van onze zeldzame bijdragen aan internationale woordenboeken, zie onder het kopje gabba. Heel Nederland raakte in de ban van raves (feesten) als Earthquake, Hellraiser, Rave the City en Thunderdome. Ook het buitenland, tot Amerika toe, moest eraan geloven.

,,De impact van de hardcore was enorm. Het was een explosie. Overal op straat zag je trainingspakken en kale koppen'', zegt dj Promo, een van de succesvolle hardcore-mannen van dit moment en geboren als Sebastian Hoff. ,,Gabber was een manier om je af te zetten, tegen je ouders, het systeem, de maatschappij.''

Nu herinnert dus nog slechts n wagen aan die ouwe hakkh-tijden. Een laatste stuiptrekking voor het sterven? ,,Absoluut niet'', roept Irfan van Ewijk van ID&T, de entertainmentreus die groot werd met het hardcore-feest Thunderdome en ook andere housestromingen heeft omarmd. ,,De hardcore is weer terug waar hij zich het fijnst voelt, in de undergroundscene.''

Onder de oppervlakte bruist er volgens hem van alles. ,,Van de laatste Thunderdome-cd uit 2001 hebben we er 15000 verkocht, met minimale reclame. Kun je nagaan: van een technoverzameling verkopen we er zo'n 6000, van trance 10 15000 en van hardhouse 20000, maar dat is dan ook de populairste stroming van dit moment.'' En hij is druk bezig met het organiseren van een Thunderdome-verjaardagsfeestje, op 12 oktober in de immense Rai. ,,Het evenement bestaat dan tien jaar. De kaartverkoop verloopt al goed. Het is toch de vader van de hardcore. Ik heb geen pretenties, maar cijfers lullen niet.''

Van Ewijk doelt op de bezoekersaantallen van Thunderdome-parties, die er inderdaad niet om liegen. In de hardcore-piek verkocht ID&T `met gemak' 25.000 kaarten aan gabbers en rave-teven - de vrouwelijke hardcore-fans met strak achterovergekamde staarten met opgeschoren zijkanten - die nachtenlang doorstuiterden in duivelse decors met demonen en doodskoppen en magistrale lichtshows. Wereldwijd hebben zo'n 4 miljoen hardcorefans een van de Thunderdome-compilaties in hun cd-rek staan.

Ook de 25-jarige dj Promo wil niets horen van overlijdensberichten uit de hardcore-scene. ,,Ik heb het drukker dan ooit. Echt, het is een topjaar. Ik draai voor volle bakken en mijn platen verkopen beter dan enkele jaren geleden. Ik heb diverse keren gezien dat fans mijn naam op hun been of arm hebben getatoeerd. Echt, die lui gaan zo verschrikkelijk hard voor de hardcore, dat is niet te geloven. Ik heb het dan wel over de diehards, h. De echte liefhebbers die voor 300 procent voor de muziek gaan, en niet gabber zijn om tegendraads, hip of stoer te zijn.''

Dus niet over de meedeinende massa, die zich halverwege de jaren 90 op de hardcore stortte. ,,In de ogen van de echte fans waren dat meelopers'', zegt de populaire dj, die eerlijk toegeeft dat hij zijn doorbraak wel aan dit hakkende deel van de natie dankt. Ook wel zwabbers en wannabe's genoemd, die massaal naar de tondeuse grepen en `raves' platliepen.

De stoere gabber, waar eerst nog een duister sfeertje omheen hing, werd door iedereen omarmd, uiteindelijk zelfs doodgeknepen. Het buurjongetje stuiterde vrolijk mee tijdens `Hakkh for kids', opa's kenden de tekst `Daar komt gabbertje, rare gabbertje' uit hun hoofd, en ja hoor, ook de reclamewereld sprong bovenop de hardcore. ,,De gabber werd een karikatuur'', zegt Van Ewijk wat gerriteerd. `Hallo! Heipaal! Waar zijn wij nou helemaal mee bezig', verzon Kitkat, en Gerard Cox van `de Duyvis' hoorde natuurlijk toevallig dat hier een gabberfuif is: `Wat ziet ik, wat is het hier een kale boel'.En dan waren er ook nog de happy hardcore-platen, top-40deuntjes met een basslijntje en rave-geluidje eronder, die gabber bijna tot volksmuziek maakten. ,,Alle scherpe kantjes van de hardcore waren eraf gehaald. Zelfs je oma zag je af en toe een been optillen'', zegt Martijn Mobron van houselabel The Third Movement ironisch. Van Ewijk van ID&T is het met hem eens: ,,Deze stroming werd muzikaal helemaal uitgemolken door platenmaatschappijen, waarvan wij er een zijn. Ook wij hebben happy hardcore verkocht. Als wij het niet deden, dan deden anderen het wel. Achteraf kun je je afvragen of het slim was. Er was veel vraag naar en daar zijn we in meegegaan.'' Tot woede van de harde kern. ,,Ik heb duizenden e-mails gekregen. `Stelletje vieze, vuile uitzuigers. De hele hardcore naar de tyfus geholpen met je Happy Hardcore deel 1 tot en met 100 en je real hardcore voor een geeltje. Alles is uitgezogen, leeg, en nu, nu doen jullie niets'.''

De party was inderdaad over. Na jaren van grote populariteit was de hardcore in 1999 zo uitgekauwd dat er nog weinig aantrekkelijks aan zat. ID&T zag halfvolle Thunderdome-hallen en stapels gabber-cd's lagen in de schappen stoffig te worden. ,,Het succes had zichzelf gekild.'' De housegigant besloot hardcore (feesten, cd's en platen), ooit een vette kluif nu een kaalgevreten bot, tijdelijk te begraven. Na twee jaar herrees Thunderdome, in de Amsterdamse Heineken Music Hall. Buiten het oog van de camera's en pers, een beetje ondergronds, zoals het ooit was begonnen.

,,De hype is over. Hardcore-muziek is weer experimenteler en gewaagder, underground dus, zoals we dat in de dance noemen. De sounds klinken niet meer zo commercieel. Je hoort ze niet op Radio 538, ziet ze niet vaak op tv langskomen of op de Megafestatie. De stroming voelt klein en vernieuwend aan'', meent Rogier Werver van Q-dance, dat eind augustus een evenement met de veelzeggende naam Hardcore Resurrection organiseert: de wederopstanding van de hardcore. ,,Gabber is nooit dood geweest, maar heeft wel een andere vorm gekregen.''

Ook de gabbers zelf zijn nog steeds springlevend, alleen herken je ze niet altijd. Ze lijken wel undercover. Wervers theorie: ,,Dat komt door hun nette pak. Zij zijn ouder geworden, moeten ook gewoon naar hun werk, hebben misschien wel een huis en een vriendin. Ze zien er nu anders uit, maar geloof me, de liefde voor de muziek bestaat nog steeds. Bovendien: die kale koppen en Aussi's waren gewoon een modebeeld. Zodra de hype over was, verdween dat.''

Hoewel dj Promo niet blij terugkijkt op Gabber Piet ('Dat was de doodsteek') en consorten, ziet hij hen achteraf als een noodzakelijk kwaad. ,,Deze hype moest gewoon gebeuren om de neppers kwijt te raken en de liefhebbers over te houden'', meent hij. ,,Alleen zoals we nu bezig zijn, kunnen we serieus worden genomen. De hardcore is terug in de underground. Terug bij de mensen die het kippenvel bezorgt.''

Copyright: Algemeen Dagblad
hier is al een topic over met precies dezelfde titel.