Partyflock
 

Into The Dark Lands - We Are Family

door , gepubliceerd op
Into The Dark Lands - We Are Family
21 mei 2019
Vanuit een duister verleden…
Een geweldige release die in de laatste dagen van het toen al composterende mistige oude jaar 2018 is uitgekomen en echt een plek verdient in de lijst der dance recensies op Partyflock, uitgekomen op een label dat bekend staat onder onder de naam Dark Descent oftewel van duistere afkomst. Een label met een voorgeschiedenis die zelfs terug voert naar de roemruchte jaren 90, een duistere hoek genaamd Fix Records en via vele tussenwegen vond Dark Descent door Maurice Pinkster het licht! Een licht zonder schijnsel, maar toch een baken in de binnenlands & buitenlandse industrial hardcore scene, dat bewijst deze bijzonder 100ste uitgave op dit label maar eens te meer.

Eén grootse Duisternis
Wanneer men even een vlugge kijk neemt in het persbericht leest men "niet minder dan 8 uur muziek verdeeld over 80 nummers!" dat is voor menig liefhebber al muziek in de oren zonder een noot te hebben gehoord! Van deze 80 zijn er 21 'gloednieuw' en de rest een reis over het pad der herinneringen. Je hebt de keuze uit een compleet digitale aankoop of een aankoop met een fysieke compilatie cd die een door het label geselecteerde lijst van 15 beste nieuwe zonverduisterende symfonieën bevat. Daarbij krijg je natuurlijk ook de hele digitale lijst en een gelimiteerde cd van de artiest Mute genaamd 'Sorrow's Shapeless Rhyme'. Kosten nog moeite bespaard dus!

We beperken ons tot de compilatie, met de 15 nummers die de strenge selectie hebben doorstaan om op deze unieke schijf te mogen marcheren. Afgetrapt wordt door de Australische producer Hypoxic – Paranoia , een trage grootse track die je meevoert naar een surrealistische landschap waar in elke hoek het duister schuilt, een apocalyptische voorbode voor de rest van de schijf die blijft boeien door de frontale kicks, ruimtelijke galmen en snerpende melodielijn. Plotseling komen we uit deze gestructureerde chaos door het piano spel van een andere Aussie onder de naam Cyberstruct. Gloort er hoop aan de horizon? Opgepikt door zijn oude diesel met lak aan milieuzones marcheren we door het slagveld van Hypoxic. Met mooie melodielijnen en een grandioos samenspel van alle andere elementen zijn we lekker op gang als we aankomen bij…

The Prophet geproduceerd door de Hongaarse 'the Fallen' voorspelt ons meer onheil en duisternis. Het tempo gaat enkele tientallen bpm's omhoog en is een mooi ritmisch samenspel van marcherende dreunen met een melodielijn die niet zou misklinken als alarm bij de grensposten van Orban.

Na de doeltreffende boodschap geeft een prikje steroïden ons de geest om een tandje sneller te raggen op 'Synthetic Mind' door niemand minder dan onze Vlaamse Doomcore fanaat Xaero. Niet heel verrassend maar toch sfeervolle duistere doorstamper die ons alleen maar meer zin geeft in de rest van de schijf! We groeien door naar nummer 5 die ons alert maakt door de frisse ruime kicks die het begin behuizen, om langzaam op te bouwen naar een ritmisch onheilspellend doomcore/techno geheel die de geest terug voert naar zorgen, pijn en verdriet. Om te herpakken met een van de meesters van het eerste uur Mindwalker die op nummer 6 een dijk van een nummer neerzet met de dynamiek van 'Bunker Dynamics' raven we door met stroboscoop flitsen gevulde betonnen krochten en ruimtes. Met een speedmars tempo zoals die lang niet hier heeft geklonken. Met een snerpende acid achtige melodie en een ritme soepel als rubber. We vliegen van Noord naar Zuid, over onze as dit mogen we, en we zien niets, is het heden?

Aan het eind van de tunnel gloort gelukkig meer duisternis met Embrionyc die een nachtje plafonddienst heeft vertaald naar een ruig langzaam nummer, Met een meesterlijke combinatie tussen gebroken beats en industrial laat dit nummer ook menig speedmarsende soldaat de motivatie uit zijn hersenpan verdwijnen.

Een Dep Effect, dat moet er zijn, en dat is er, als een onheilspellende 'interludium' waar, jezelf wanende in mistige donkere wouden, als jager of prooi bouwt dit nummer zich op een meesterlijke manier op en maakt het daarmee één van de sterkste van de compilatie. 'Secret Engine' is Boeiend, groeiend en meevoerend vanaf seconde 1. En dat terwijl het nummer geen standaard enkelvoudige kick bevat, knap staaltje werk van de wederom legendarische Australiër.

Het volgende nummer, geproduceerd door de Franse Manuel Cammas behoeft geen handleiding. Onder de alias Nekra Damage is hij reeds enkele jaren semi bekend in de duistere krochten van de hardcore scene. De titel van nr 10 op deze cd is niet over de tong te spugen, 過去の幽霊, Maar de oren willen hem meer horen. Deze track bevat het allemaal, woest ritmische claps, hihats en synths, een ruige donkere rollende kick, en een sfeer als de tonen van de onderwereld. En naast dat al, ook nog is een dansvloer kraker! Ergens doet het denken aan die helaas gestopte Franse koningin van de duistere hardcore, DJ Daisy. Dat tikkende besef je dat het een goud haantje van een plaat is.

Ondanks het vele donkere wat deze cd natuurlijk voor het overgrote deel typeert, zijn er ook wel eens schamele opklaringen, momenten dat er een lichtpuntje gloort, na de kraker van Nekra Damage mogen we de schade herstellen bij het sprookjesachtige nummer van Shattering - Deluge. Dat met zijn krachtige kick en melodielijn even alle ellende doet vergeten en een moment van bezinning aangeeft, sterk!

Dat momentje hoop laat ons beseffen dat we moeten rammen en werken om verder te komen. En bij wie kan je dan beter aankloppen dan bij Stan Grewzell? Deze Doomcore reus laat zijn visie op personeels zaken rammen als een sleg op een paal. Met de lekker hoover sound op de achtergrond geeft hij ook nog een knip oog naar de Human Resource uit de jaren 90, en besef je dat dit zomaar de soundtrack had kunnen zijn van de wederopbouw. Weer een plaat die klopt van begin tot das ende.

Dark Descent heeft dus niets teveel gezegd in het uitgave bericht "all delivering a sound which is simply state of the art in 2018" Maar ook in het tweede kwartaal van 2019 klinkt alles als een vernuftig stukje niet in een hoek te plaatsen stuk muziek, wat nimmer verveelt, en dat is kunstig.

Door naar nummer 13, een beuker van Dustrializer – I Am (Descender), in de staart van dit album, of een Dark Descender, daar valt over te twisten. Een nummer wat na de perfectie van Stan een beetje in de schaduw staat. Toch wanneer de melodielijn komt die mij doet denken aan None of ya left van Neophyte, gaat die erg lekker en is het in één alle remmen los! En rossen!
Zijn er nog planken over die niet gebroken zijn? Maurice Pinkster, de Hollandse meester zelf is niet te beroerd om de zaagmolen te starten onder zijn mantel Cubic Nomad, schaaft en zaagt hij de dansvloer tot een ongepolijste mengelmoes van Hardcore en techno splinters die meevoeren tot het eind product in hal nummer 14. Wat moesten we ook alweer hebben? Na een luisterbeurt van 'Cubic Nomad - I Forgotten' zoek je hem keer op keer weer op.

Het helaas laatste kunstwerk van deze compilatie, wederom van de Hollandse meester onder zijn industriële mantel, The Relic genaamd 'From Outer Space'. Een meer dan toepasselijke plaat niet op de laatste plaats omdat de titel het algehele gevoel over deze compilatie belichaamt, onaards goed! Vanuit de Hollandse Biesbosch bunker linie geeft hij ons nog een laatste dijk van een plaat. Verwoestende kicks uit een zwarte ruimte die mits hard genoeg afgespeeld misselijk kunnen maken. Gaat dat bij jou thuis nou net niet, wees niet getreurd, een snerpende acid lijn voert je mee naar een gewichtsloos vage vuur en laat je de laatste resten energie eruit rossen. Een afsluiter die zeker het predicaat een bewuste keuze krijgt!

Conclusie
Al met al dus een 100ste uitgave die enkelt met deze compilatie al bewijst dat Dark Descent het beste behuisd tussen Techno en Hardcore. Het is niet te typeren als een bepaalde stijl, het neemt je mee naar de donkerste doomcore sferen tot aan de meest shuffelende techno ritmes. Een compilatie die zeker niet is weggelegd voor de doorsnee muziekliefhebber, het vergt een meer beluisterd oor. Toch zou ik ook diegene ook aanraden om te luisteren, met een open geest.

Voor de liefhebbers van Dark Descent, Industrial, Doomcore, techno en langzame hardcore is dit een cd die je in huis moet hebben! De mooi vormgegeven 'juweeltjes hoes' laat zien dat er hart en ziel zit in deze uitgave. De hoezen van alle (digi-) platen in het boekje laten je weer terug graven in de donkere jaren voorafgegaan. Een reis die wat ons betreft nog decennia mag doorgaan en veel nieuwe uitgaves en producers gaat oogsten. Trek schoenen aan met staal in de neuzen en ben de zenuwen de baas, laat je meenemen 'Into The Dark Lands'.
Tracklist
  1. Hypoxic - Paranoia
  2. Cyberstruct - Something in the Way
  3. The Fallen - The Prophet
  4. Xaero - Synthetic Mind
  5. Defiler - They Are Asleep
  6. Corner - Constructor
  7. Mindwalker - Bunker Dynamics
  8. Embrionyc - Before I Sleep
  9. Dep Affect - Secret Engines
  10. Nekra Damage - 過去の幽霊
  11. Shatterling - Deluge
  12. Stan Grewzell - Human Resource
  13. Dustrializer - I Am (The Descender)
  14. Cubic Nomad - I Forgotten
  15. The Relic - From Outer Space

5 opmerkingen

Uitspraak van Legion of the Lost op woensdag 22 mei 2019 om 11:39:
heeft vertaalt
:facepalm:

Heel goed gevonden!
Is recensies corrigeren misschien een leuke bijbaan voor jou? Neem dan contact met mij op :D
laatste aanpassing
Nice compilation. :)