Partyflock

Wat is de mens toch een fascinerend iets.

 
Flockonderwerp · 26298

Onderwerp is gesloten!

Dit gebeurt meestal omdat een of meerdere personen het beleid hebben overtreden.
Het kan natuurlijk ook zijn dat er al een actieve discussie over hetzelfde onderwerp was.
Dit soort situaties zijn te voorkomen door op de hoogte te blijven van het beleid.

Ga maar na.. hoe complex die geest kan zijn.
en als je nagaat wat een mens zowel lichamelijk en geestelijk allemaal kan mankeren..blijft fascineren:P

Iedere keer als ik weer iets hoor wat ik no niet ken denk ik "wow, hoe bestaat het?!"

Vooral dat mensen meerdere persoonlijkheden kunnen hebben en daartussen wisselen..dat is echt freaky en interessant :P
Wat een mens fascinerend maakt?
Is om te kijken hoe ze steeds weer de zelfde fouten maken.­
Zichzelf illusies creeëren, en zichzelf dingen wijs maken die er niet zijn.­
Niks anders doen dan achter bedrog aan lopen, en zelf geen eigen mening hebben.­
Heerlijk hoe achtelijk sommige van deze wezens zijn.­

Naïviteit, dat is waar velen onderlijden.­ Achter illusies blijven aanlopen, en de waarheid proberen te vermeiden.­
Uitspraak van Nanda op dinsdag 21 november 2006 om 18:12:
Maar dat kan ook komen door mijn hoge vertrouwen in de mensheid.­

:) :respect:
Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op dinsdag 21 november 2006 om 20:55:
Maar ikzelf weet niet of ik echt zó'n vertrouwen in de mensheid moet hebben.­ In wezen denk ik wel dat iedere mens gewoon dezelfde bron van liefde is.­ Nee, dat denk ik niet, dat weet ik zeker.­

Elk mens is in principe goed in z'n diepste wezen. Verduisteringen zorgen ervoor dat het contact hiermee is verloren. En dat is wat de een als kwaadaardig en de ander dus als heilige doet voorkomen. De mensheid als geheel is echt nog wel de moeite waard alleen is het wel hoog tijd voor sterk en heilzaam leiderschap.
laatste aanpassing
Uitspraak van Nanda op dinsdag 21 november 2006 om 20:14:
Nee
maar ze hebben hem wel
en een aap heeft niet een potentie om een mens te worden.­

Daar gaat de uitspraak dan ook niet over...
Mensen hebben complexere gedachtegangen en dergelijke dan chimpansees wat de mens tot mens maakt en de chimpansee tot chimpansee...dat is een verschil ja...
Een Einstein of een Plato hielden er daarentegen hele complexe gedachtengangen op na die ver boven de complexiteit van gedachtegangen van de gemiddelde mens uitstijgen...waardoor ze in staat waren om bijvoorbeeld zoiets als een relativiteitstheorie te bedenken...
De gemiddelde mens komt nog niet eens een klein beetje in de buurt bij de complexe gedachtegangen van een Einstein...ze hebben complexere gedachten dan een chimpansee maar dat verschil in complexiteit is kleiner dan het verschil tussen hen en een Einstein...dat word er bedoeld... :)

Wij mensen hebben misschien wel techniek en dergelijke maar de gemiddelde mens maakt er enkel gebruik van...zo heel bijzonder is dat niet...dat is allemaal aangeleerd gedrag...
Zulke technieken en dergelijke bedenken daar zit het verschil...en op dat gebied stijgen een Einstein en dergelijke ver boven de gemiddelde mens uit...
laatste aanpassing
Hier een mooi filmpje

http://www.­youtube.­com/watch?v=­EMbJPzlCR5o
Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op dinsdag 21 november 2006 om 20:55:
Het is alleen vaak de conditionering van de mind dat mensen van die kern afhoudt.­ De vraag is of het ooit zo ver zou komen dat dat weg valt en dat echt ieder mens puur wordt (Of nee...­ blijft eigenlijk, aangezien we als baby allemaal puur als een onbeschreven blad geboren worden).­ Geheid dat je een totaal andere mensheid in de wereld zou aantreffen.­ Dat zou een beschaving zijn dat nog niet eens 10% overeenkomt met die van nu.­

Ik denk juist dat conditionering de sleutel is tot de complexiteit van de mens. Want conditioneren is te leren af te wijken van de menselijke instinct.
Als de mens nooit was begonnen met het conditioneren hadden we inderdaad een heel ander soort mensen gehad. Namelijk mensen die alleen reageren op impulsen vanuit de instinct. Klopt, een baby is een ongeschreven blad. Een klein diertje dat schreeuwt als het eten nodig heeft. Bij kleuters zie je ook nog dat onbeschrevene terug. Slaan als een ander aan je speelgoed komt.
Als we nooit geconditioneerd waren zou het zijn dat ik op het moment dat ik jou ergens tegenkom je de schedel in zou slaan omdat je een bedreiging vormt in de hierachische orde.
Alles wat de mens mooi en beschaafd maakt komt voort uit conditionering.
Alleen of de huidige manier van conditioneren zo goed is, is een andere vraag.
Dail 'M' for Monkey, hahaha

Klasse filmpje, een echte eye-opener.­ Deze zouden ze in de reclameblokken van half 7 tot 9 uur 's avonds moeten uitzenden.­ Maar dan zijn de commerciele apen te druk met het uitbuiten van de consumerende apen.­ Te gek voor woorden de wereld van apen zoals wij is totaal kunstmatig geen wonder dat de meeste apen niet tevreden en gelukkig zijn.­ En allemaal maar na-apen.­

humor
Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 22 november 2006 om 16:36:
Ik denk juist dat conditionering de sleutel is tot de complexiteit van de mens.­ Want conditioneren is te leren af te wijken van de menselijke instinct.­

Ik blijf het een raar zinnetje vinden.

Door deze uitleg lijkt ons menszijn zo mechanisch, kunstmatig en afstandelijk. Er zit ook nog een stukje in de mens wat niet door conditionering tot stand is gekomen. De westerse mens in het bijzonder heeft doormiddel van conditionering het contact met dit deel van zichzelf verloren.

Het gaat voorbij woorden dat wat ik probeer te communiceren, het enige wat ik aan kan raden is om stil te zitten en je aandacht op de ademhaling te richten. Het duurt vaak even voor je ervaart wat ik bedoel.
Uitspraak van Ovic op woensdag 22 november 2006 om 18:36:
Ik blijf het een raar zinnetje vinden.­

Ik denk dat we niet snel op een lijn komen. Waarom? Omdat de essentie van ons verschil in perspectief op esthorisch niveau ligt. En daar wordt men het doorgaans niet snel over eens ;)

Waar jij de mens een diepere laag toedicht zie ik de mens als niks anders dan een veredelde aap.
Een aap die door het aanleren van allerlei complexe gedragsvormen verder en verder van dat aap zijn is af gaan staan.
Door de conditionering is er een alternatief ontstaan voor het dierlijke handelen. Dat werkte en zo zijn we door conditionering de alternatieven steeds verder uit gaan bouwen. Tot we als mens de complexiteit hebben verkregen die we nu hebben.
Ik moet je wel gelijk geven als je zegt dat we zijn doorgeschoten in die conditionering en daardoor elke vorm van dierlijkheid die nog in ons zit moeten onderdrukken.
Maar ik vind het kort door de bocht om de conditionering als puur slecht te bestempelen. Zelfs een nogal puberale gedachtegang.
Wist je bijvoorbeeld dat mensen van nature racistisch zijn? Dat blijkt uit verscheidene onderzoeken. Dat wij anderen accepteren is geconditioneerd.

De kunst is een balans te vinden tussen het aangeleerde en het dierlijke, het appolonische en dionische als je wilt.
Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 22 november 2006 om 19:32:
Waar jij de mens een diepere laag toedicht zie ik de mens als niks anders dan een veredelde aap.­

Ik zie de dezelfde aap en z'n lange strijd in de evolutie. Zich steeds meer bewust van zichzelf en z'n omgeving. Een van de kenmerken van deze aap is dat ie bewust is van zichzelf en z'n omgeving. De behoeft aan zingeving in een wereld waarin zich steeds meer mogelijkheden voordoen.

In principe ben ik het dus helemaal oneens met je.

Ik ken geen diepere laag toe aan de mens, maar probeer uit te leggen dat er meer manieren van kijken zijn. Als voorbeeld die vervelende aap die er niet bij stil staat wat ie gedaan heeft of wat ie kan gaan doen. Hij ziet het niet en leeft puur in het moment, geleid door instinct. Dan veranderd er iets en is de aap zich steeds meer bewust van dingen. Hij raakt ervan overtuigd dat hij een afzonderlijk bestaan lijdt en hij noemt het 'ik of zelf'. Z'n link met het hier en nu ebt weg en de zaden voor z'n succes en ondergang zijn geplant voor generaties die volgen.

Spirituele momenten houden in: opgaan in het moment, in contact staan met de wereld in het hier en nu, vrij van alle concepten. Maar met de aanwezigheid van bewustzijn en intelligentie. Dit staat los van conditioneren het is niet met externe prikkels aan te leren. Het komt eerder tot stand door een afwezigheid van prikkels. Spiritualiteit is het tegenovergestelde van kunstmatig en komt spontaan op in het bewustzijn. Je kan jezelf conditioneren om open te staan voor dit soort ervaringen maar uiteindelijk komt het er op neer dat alles losgelaten moet worden en als je je geest onveranderd laat verschijnt de kalmte en de vrede zijn werkelijk onbegrensd.

Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 22 november 2006 om 19:32:
Maar ik vind het kort door de bocht om de conditionering als puur slecht te bestempelen.­ Zelfs een nogal puberale gedachtegang

Niemand beweerd dat conditionering puur slecht is, maar ik ben wel van mening dat het door jou zwaar overschat wordt. Geeft mij de indruk dat je verder niet veel ervaring hebt met je potentieel als mens. Conditionering is het voor de hand liggende manier van ervaren. In jezelf kalmte vinden die altijd eigenlijk altijd al aanwezig was, waar je als kind niet bij stil gestaan hebt dat je het deed. Maar door jaren conditioneren je het niet eens meer herkent, hooguit noem je het jeugdsentiment. Dat probeer ik mensen mee te geven maar het wordt zelden juist ontvangen.
Conditionering speelt een grote rol betreft bijvoorbeeld moraliteit...­dat is een feit...­en door conditionering hebben wij onze huidige samenlevingen ook voornamelijk op kunnen bouwen...­

Maar ze kunnen er dus ook tever in doorschieten idd...­
Dat men niet out of the box durft te denken of zijn dromen na durft te leven en dergelijke maar zich star vasthoud aan wat "­men"­ zegt en doet en zich daar compleet aan conformeerd...­aangeleerd op jonge leeftijd door onder andere de ouders...­
We verliezen onze dromen en fantasie etc.­ daarmee uit het oog omdat dat zogenaamd onvolwassen is om dat te hebben...­we laten die dingen los vanwege conditionering omdat men vind dat het niet zo hoort...­ze leren het ons af door de jaren heen...­

Ben je niet bereid die dingen los te laten dan willen ze je in sommige gevallen naar een psychiater sturen omdat je abnormaal bent en afwijkt van de standaard...­want iedereen moet hetzelfde zijn...­alsof we een massaproduct zijn...­
Daar zitten we ook niet ver vanaf misschien dat we zo gezien en behandeld worden...­de term "­human resources"­ zegt misschien al genoeg daarover enigzins...­

Edit: Even een extra puntje betreft fantasie...­daar maken ouders op een bepaald punt heel grof misbruik van om op den duur die fantasie keihard af te straffen...­namelijk sinterklaas...­
Kinderen hebben een rijke fantasie en op een bepaald moment word sinterklaas geintroduceerd in hun leven...­
Als je lief bent krijg je kadootjes en als je stout bent de roe...­zo worden moralen betreft goed en kwaad o.­a.­ geconditioneerd...­maar daar gaat het niet over wat ik probeer te zeggen...­
Maar dan zeggen de ouders opeens als je wat ouder bent "­sinterklaas bestaat niet"...­
Ze leren de kinderen er dus eerst heilig in te geloven om moralen over goed en kwaad bij te kunnen brengen en achteraf nemen ze die fantasie weer bruut af...­
De reden dat kinderen soms beginnen te janken is niet omdat sinterklaas niet bestaat maar omdat je bloedeigen ouders...­die zeggen altijd eerlijk tegen je te zijn...­tegen je gelogen hebben...­
Ze laten je eerst heilig ergens in geloven om het je opeens bruut te ontnemen omdat ze vinden dat je nu wel oud genoeg bent om te weten dat het niet echt is...­
Onbewust word daarmee ook de boodschap gegeven dat fantasie in het algemeen slecht is en dat het niet hoort bij volwassen zijn..­
laatste aanpassing
Uitspraak van Ovic op donderdag 23 november 2006 om 01:50:
Ik zie de dezelfde aap en z'n lange strijd in de evolutie.­ Zich steeds meer bewust van zichzelf en z'n omgeving.­ Een van de kenmerken van deze aap is dat ie bewust is van zichzelf en z'n omgeving.­ De behoeft aan zingeving in een wereld waarin zich steeds meer mogelijkheden voordoen.­

Klopt. Maar de aap is zich juist bewust geworden van hemzelf en de omgeving door conditionering. Een dier handelt naar zijn instinct. Denkt daar verder niet bij na. Doordat apen op een gegeven moment regels gingen invoeren doe tegen de instinct indruisden werden ze zich er bewust van dat ze een keuze hadden (het gecondtioneerde of het instinctieve) en het feit dat ze die keuze konden maken, maakte ze er ook van bewust dat zij als aap die konden maken. De ik ontstond op die manier. En zo is het bewustzijn steeds verder uitgebouwd. Gekeken naar de huidige vorm van zelf reflectie bestaat die nog steeds uit de vragen: waarom doe ik wat ik doe? is dat het goede voor mij?
Conditionering is het uitgangspunt geweest voor een zelfbewustzijn.
Van daaruit heb je wel de mogelijkheid om vanuit jezelf keuzes te maken.
Alleen al taal is geconditioneerd. Zonder taal hadden we geen woorden gehad en geen innerlijke spraak om over spiritualiteit en dergelijke na te denken.
laatste aanpassing
Uitspraak van TYHARO op donderdag 23 november 2006 om 02:51:
Onbewust word daarmee ook de boodschap gegeven dat fantasie in het algemeen slecht is en dat het niet hoort bij volwassen zijn..­

Ja pcies
Het is zo dat als je leeft in een fantasie wereld daar niemand baat bij heeft. Zelfs degene die in die wereld leeft heeft er op de lange duur geen baat meer bij. Het kan gevaarlijk zijn als in die fantasie aggressie een grote rol speelt. Dat is voornamelijk de reden dat de omgeving beangstigd is. Plus als iemand z'n realiteits beleving afwijkt van hun eigen, worden zij ook onzeker over hun realiteit en willen die dus met klem bevestigd zien.

Fantasie is niks mis mee zolang je maar bewust bent dat je aan het fantaseren bent dunkt mij. Veel dingen zijn dankzij fantasie uitgevonden en ontdekt, alleen al kijken naar taal bijvoorbeeld.

Ouders hebben het ook niet makkelijk zij zijn ook door hun ouders zo opgevoed en vele van hen zien niet wat er zo mis is geweest met hun eigen opvoeding. In de pubertijd hebben ze misschien een idee gehad. In dat opzicht zijn wij mensen dus wel heel 'intelligent' dat wij ondanks de conditionering in de pubertijd ons bewust worden van de gebreken in de lessen die onze ouders ons voorschotelen. Niet willen leven in hypocrisie, dubbele moraal hebben, rigiditeit, voorgelogen zijn om maar wat dingen op te noemen. Maar in die zin gaat het er in de pubertijd meer om het rebelleren samen met leeftijdsgenoten. De meeste jongeren 'draaien weer bij' er zijn er maar weinig die echt een resolutie hebben om hun eigen weg te volgen. Eentje vol onzekerheid omdat het resultaat niet bekend is. Een bekende Mythe is dan ook dat zulke mensen 'niet deugen'.

Niet iedereen heeft het in zich om zelf uit te vinden wat een betere manier zou kunnen zijn. Maar iedereen kan luisteren naar een ander die dat wel in zich heeft. Maar men wil graag garantie en dat is de grootste illusie van allemaal.
Uitspraak van Gewoon Ramon op donderdag 23 november 2006 om 08:30:
Klopt.­ Maar de aap is zich juist bewust geworden van hemzelf en de omgeving door conditionering.­

"the quest for fire" is een hele mooie film die min of meer met dit onderwerp te maken heeft. De film is alleen wel een beetje achterhaald maar goed blijft een redelijk sterke interpretatie van de kennis die de wetenschap in 1981 had over de primitieve menssoorten.

Drie strijders, Neanderthalers in de prehistorie, reizen over de savanne, waar ze tijgers, mammoets en kannibalistische stammen tegenkomen.­ Ze zijn op zoek naar een vlam die het verloren vuur van hun stam kan vervangen.­

Een aanrader!!!
laatste aanpassing
De geest van een mens is complex, maar aan de andere kant zijn mensen erg simpel.­ Bijna alles wat mensen doen komt voort uit een aantal basiseigenschappen en je ziet dat iedereen daar op zijn eigen niveau mee bezig is.­ Daarom vind ik mensen ook pas echt een echt interessant als je echt diepe gesprekken met ze hebt want op de oppervlakte is iedereen 1 pot nat.­
Gaat Allen: The Waking Life downloaden....­Aanrader!

ook what the Bleep do we Know &­ What the bleep down the rabbit hole, verschaft veel inzichten, in hoe de mens ong werkt, en wat nou realiteit is....­
Uitspraak van Patrick Allen op dinsdag 21 november 2006 om 10:08:
Ga maar na..­ hoe complex die geest kan zijn.­

Of juist heel simpel...het is maar net hoe je het ziet 8)
Uitspraak van l e x i e op vrijdag 24 november 2006 om 15:37:
complex die geest kan zijn.­

Er zijn nog veel meer dingen die veel complexer zijn en die gaan de geest en het verstand van de mens voorbij. Freaky !
Uitspraak van Gewoon Ramon op donderdag 23 november 2006 om 08:30:
Klopt.­ Maar de aap is zich juist bewust geworden van hemzelf en de omgeving door conditionering.­ Een dier handelt naar zijn instinct.­ Denkt daar verder niet bij na.­ Doordat apen op een gegeven moment regels gingen invoeren doe tegen de instinct indruisden werden ze zich er bewust van dat ze een keuze hadden (het gecondtioneerde of het instinctieve) en het feit dat ze die keuze konden maken, maakte ze er ook van bewust dat zij als aap die konden maken.­ De ik ontstond op die manier.­ En zo is het bewustzijn steeds verder uitgebouwd.­ Gekeken naar de huidige vorm van zelf reflectie bestaat die nog steeds uit de vragen: waarom doe ik wat ik doe? is dat het goede voor mij?
Conditionering is het uitgangspunt geweest voor een zelfbewustzijn.­
Van daaruit heb je wel de mogelijkheid om vanuit jezelf keuzes te maken.­
Alleen al taal is geconditioneerd.­ Zonder taal hadden we geen woorden gehad en geen innerlijke spraak om over spiritualiteit en dergelijke na te denken.­

Mee eens. Heb er niet veel aan toe te voegen haha;) Alleen jammer dat veel mensen dit niet willen zien. En onszelf boven alles plaatsen. Terwijl het gewoon een soort logica is. Niet meer en minder. Maar dat wil niet zeggen dat we niet ongeloflijk complex en genuanceerd in elkaar steken. Erg interessant.
Uitspraak van TYHARO op woensdag 22 november 2006 om 13:27:
Wij mensen hebben misschien wel techniek en dergelijke maar de gemiddelde mens maakt er enkel gebruik van...­zo heel bijzonder is dat niet...­dat is allemaal aangeleerd gedrag...­
Zulke technieken en dergelijke bedenken daar zit het verschil...­en op dat gebied stijgen een Einstein en dergelijke ver boven de gemiddelde mens uit...­


Nou ja kijk... het is niet zo dat einstein nou zo heel veel boven de rest uitstak. Dat hij echt briljant was dat staat vast. Maar onderschat het brein van de gemiddelde mens in zijn geheel niet. Intelligentie is heel breed. En gaat verder dan de relativiteitstheorie. haha Niet alleen hoogbegaafden vinden dingen uit. Daar is ieder mens toe in staat.
Ik onderschat het menselijke brein zeker niet...zie mijn eerste post... :)
De gemiddelde mens weet alleen niet dat ze die potentie hebben...
Er zit een groot verschil tussen potentie hebben en gebruik maken van die potentie...daar word het grootste verschil mee gemaakt...

Stel ik heb de potentie om een goed pianospeler te worden en mijn buurman bijvoorbeeld niet...
Als ik niks met die potentie doe zou er geen tot weinig verschil zijn tussen mij en mijn buurman natuurlijk...hoeveel potentie ik ook mag hebben...
Het verschil word pas gemaakt als je die potentie daadwerkelijk gebruikt...dat is wat er met de uitspraak bedoeld word...
ambitie is belangrijker
De wil om iets te doen idd daar maak je het verschil mee...­niet met de potentie hebben opzich...­
De mens is zeker een fascinerend iets.­ Ik heb dat vaak als ik ergens ben waar ik nog nooit geweest ben, dan zie ik mensen lopen en denk ik "­Ja, voor die mensen is het doodnormaal om hier de weg te kennen of om voor de 1 miljoenste keer dat straatnaambordje te zien."­ Op zo'n moment zie ik ze pas echt als individu, dat heb ik vooral ook als ik op weg naar huis ben en al die mensen langs zie rijden in de auto, ze gaan allemaal ergens heen en komen ergens vandaan, ze hebben allemaal een verhaal en elk is anders.­ Hoe je het ook bekijkt, we komen allemaal uit dezelfde bron en toch zijn we totaal verschillend.­
Uitspraak van paul... op zondag 26 november 2006 om 20:01:
ambitie

Uitspraak van TYHARO op dinsdag 28 november 2006 om 14:53:
potentie

Ik denk beide net zo belangrijk, als je ongelofelijk veel ambitie heb, maar geen potentie, kom je er niet, en andersom ook. :)
Met ambitie maar geen potentie kom je verder dan potentie maar geen ambitie...
Dus de wil om iets te doen is de doorslag gevende factor...
Maar veel dingen hebben we allemaal de potentie voor...valt te ontwikkelen...maar dan moet je daar wel de wil voor hebben dus... :)
Uitspraak van paul... op zondag 26 november 2006 om 20:01:
ambitie is belangrijker

Zolang het geen blinde ambitie is die alles om zich heen vernietigd is ambitie zeker niet verkeerd
Uitspraak van TYHARO op zondag 26 november 2006 om 14:22:
Stel ik heb de potentie om een goed pianospeler te worden en mijn buurman bijvoorbeeld niet...­
Als ik niks met die potentie doe zou er geen tot weinig verschil zijn tussen mij en mijn buurman natuurlijk...­hoeveel potentie ik ook mag hebben...­
Het verschil word pas gemaakt als je die potentie daadwerkelijk gebruikt...­dat is wat er met de uitspraak bedoeld word...­

Wat ik vaak merk bij romantische denkers is dat zij vaak degene zijn die het goed voor elkaar hebben. Dat is ergens wel logisch aangezien zij claimen hun potentie te hebben benut. Alleen vind ik iets oneerlijks zitten in het romantische denken. Want stel je voor dat mijn potentie is om bwvs bouwvakker te zijn en jouw potentie is om prachtig piano te spelen dan vind ik dat lichtelijk oneerlijk. Niet dat de bouwvakker niet evenveel plezier in zijn werk kan hebben, maar zo lijkt het net of de mensen die een ambachtelijke potentie hebben in dienst staan van de mensen die een kunstzinnige potentie hebben.
Het was maar een voorbeeldje om aan te geven dat potentie hebben niet alles is maar dat het er vooral omgaat wat je doet wat het verschil maakt...
Ik probeerde pianospelers niet boven bouwvakkers te plaatsen hiermee ofzo...ik had ook bouwvakker kunnen neerzetten ipv pianospeler wat dat betreft... :)
Uitspraak van TYHARO op woensdag 29 november 2006 om 15:44:
Ik probeerde pianospelers niet boven bouwvakkers te plaatsen hiermee ofzo...­ik had ook bouwvakker kunnen neerzetten ipv pianospeler wat dat betreft...­

Ik bedoel ook niet dat jij dat bedoelt. Ik wil alleen zeggen dat volgens de visie die uitgaat van het verwezenlijken van potentie en daarmee een soort levenspad een beetje oneerlijke verdelingen ten gevolge zou hebben.
Want vooral schrijvers, kunstenaars, acteurs, enz hebben het over het vervullen van hun gave.
Maar als iedereen geboren is met een gave dan moeten er ook mensen die geboren zijn met de gave van het metselen (want die moeten er immers ook zijn)
Ik vind het dan oneerlijk van degene/kracht die de gaven aan mensen meegeeft dat hij de een de gave geeft om goddelijke muziek te maken en de ander om stenen op elkaar te stapelen wat ten eerste veel zwaarder is en waarvan je veel minder terugziet.
Ik zou iig liever de gave hebben om mooi piano te spelen dan om goed te kunnen metselen. Daarmee bedoel ik niet dat ik op metselen neerkijk, maar bijvoorbeeld mooie kunst maken is toch veel extatischer.
Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 22 november 2006 om 16:36:
Namelijk mensen die alleen reageren op impulsen vanuit de instinct.­ Klopt, een baby is een ongeschreven blad.­ Een klein diertje dat schreeuwt als het eten nodig heeft.­ Bij kleuters zie je ook nog dat onbeschrevene terug.­ Slaan als een ander aan je speelgoed komt.­
Als we nooit geconditioneerd waren zou het zijn dat ik op het moment dat ik jou ergens tegenkom je de schedel in zou slaan omdat je een bedreiging vormt in de hierachische orde.­
Alles wat de mens mooi en beschaafd maakt komt voort uit conditionering.­
Alleen of de huidige manier van conditioneren zo goed is, is een andere vraag.­

Zo letterlijk bedoel ik het nou ook weer niet. Ik bedoel niet dat we nooit iets zouden moeten leren. Ik bedoel het meer in de zin van overtuigingen van elkaar overnemen, elkaar volgen... ik denk dat je heus wel weet wat ik ermee bedoel eigenlijk... ;)
Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op woensdag 29 november 2006 om 18:01:
Ik bedoel het meer in de zin van overtuigingen van elkaar overnemen, elkaar volgen...­

Wat is het verschil dan tussen van elkaar leren en overtuigingen van elkaar overnemen?
Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 29 november 2006 om 20:40:
Wat is het verschil dan tussen van elkaar leren en overtuigingen van elkaar overnemen?

haha, interessant...


OT: Zie de gesprekken hier; Is toch al fantastisch? Ik praat bij sommige mensen in wartaal, omdat ik niet op één lijn zit qua filosofische hersenspinsels :lol: En hier zitten lui die 50 lijnen hoger zitten als ik... :D
Zo gek weg opent dat je ogen nog meer (Y)
Waar komt de continuiteit in een steeds veranderend lichaam vandaan?
Geplaatst op 30.11.2006 om 00:30:38 uur | 884 bekeken | Wetenschap | WWW.NIBURU.NL | print

Een interview met Pim van Lommel
door Ger Lodewick

Pim van Lommel is de oudste (eerste) adviseur van de SBO. Hij is geboren in 1943, getrouwd en vader van een zoon en een dochter. Als cardioloog in het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem houdt hij zich met een bijzonder centraal orgaan van de mens bezig, het hart. Eigenlijk is dit niet goed uitgedrukt. Pim wordt beter gekarakteriseerd wanneer we zijn activiteiten als volgt omschrijven: hij houdt zich bezig met de mens die dit centrale orgaan in zijn lichaam meedraagt. Via zijn werk is hij in aanraking gekomen met bijna-dood ervaringen (BDE's). Deze BDE's vormen een bron van inspiratie in zijn werk.



Mooie ontwikkelingen in de cardiologie
Pim begon in 1971 met cardiologie en toen spraken hem vooral de technische, de fysische aspecten van het hart aan. Als je echter eenmaal in dat vak zit, komen er allerlei volstrekt andere aspecten naar voren die veel belangrijker zijn. Mensen komen bij de cardioloog omdat ze problemen hebben met de functie van het hart: de pompfunctie schiet te kort, de zuurstoftoevoer schiet te kort, e.d. In de praktijk blijkt de techniek echter nog geen tien procent van het vak uit te maken. Dit is echter wel datgene waar de buitenwereld vol bewondering tegenaan kijkt: mooie apparatuur, mooie onderzoekingen. Er zijn ook prachtige onderzoeken. Pim heeft de ontwikkeling van de cardiologie meegemaakt. Toen hij met de opleiding begon, bestond hartziekte eigenlijk alleen uit aangeboren hartafwijkingen en klepafwijkingen. De eerste klepoperaties vonden in Nederland in 1965 plaats. Reanimatie, gesloten hartmassage, begon pas in 1966. Het hartinfarct werd net ontdekt: hartbewakingsafdelingen zijn in Nederland in 1968 begonnen. De eerste hartkatheterisatie beginnen in ons land in 1969. Er komen steeds nieuwe mogelijkheden voor diagnostiek en behandeling. Een van de mooiste van de laatste tijd is het non-invasieve onderzoek. Dit houdt in dat je niet meer met katheters naar binnen gaat, maar met geluid, met echo-onderzoek werkt. Je kunt zo de hartspier en de functie ervan zien: de bloedstroom, de druk, lekkages. Je kunt nu op een patiëntvriendelijke manier antwoord geven op de vragen die er ontstaan n.a.v. de klachten die iemand heeft. Er zijn ook gigantisch veel medicijnen ontdekt die klachten verminderen.

Wie is verantwoordelijk?
Maar wat zit achter de klachten waarmee mensen komen? Wat is het waarom van hun klachten? Dit is natuurlijk veel boeiender dan al die nieuwe ontwikkelingen. Het probleemoplossend vermogen van een cardioloog is maar beperkt. Mensen verwachten veel meer dan een cardioloog kan waarmaken. Mensen leggen de verantwoordelijkheid voor hun gezondheid en voor hun lichaam het liefst bij de dokter i.p.v. bij zichzelf. Dit is iets waar ik steeds weer tegenaan loop. Ik zie dat mensen weinig inzicht hebben in het functioneren van hun lichaam; weinig inzicht in hoe je goed met je lichaam kunt en moet omgaan; weinig inzicht in hoe je met de protesten moet omgaan die je lichaam je laat ervaren. En dit zijn natuurlijk heel andere aspecten dan mooie apparaten e.d., maar ze zitten wel bij de cardiologie. Je ziet bv bij mensen met een acuut hartinfarct de enorme angst die optreedt op het moment dat ze erg veel pijn hebben en denken dood te gaan. Ze zien er vreselijk ziek uit. In deze angst komen allerlei dingen boven die niet goed geweest zijn. Je hoort dan ook allerlei verhalen van mensen waarover ze nooit hebben gesproken, bv verhalen uit kampen in de oorlog, werkproblemen, relatieproblemen. Dit komt allemaal boven op het moment dat ze geconfronteerd worden met de eindigheid van het leven. De angst. De mensen krijgen op die manier een kans - maar dat zeg je niet tegen ze - om te kijken wat ze hiermee kunnen. Je ziet dan toch dat heel veel mensen na het krijgen van een hartinfarct bij voorkeur weer terugkeren in het oude levenspatroon van voor het infarct. Ze grijpen bij voorkeur níet die kans aan en willen bij voorkeur níet de stap zetten om de gevolgen van wat ze hebben gehad onder ogen te zien. Ik ben altijd verbaasd over de manier waarop mensen met zichzelf om blijven gaan na een hartinfarct.

Een simpel voorbeeld is het roken. Roken is een enorme risicofactor voor het ontstaan van hartproblemen. Als je via je familie aanleg hebt op een hartinfarct en je rookt, verhoog je de kans op een hartinfarct met een factor tien: zou je normaal kans hebben op vijf procent, dan wordt het nu vijftig! Hoewel je met roken je prognose ontzettend verslechtert, zeggen mensen rustig: ik vind het stoppen met roken zo moeilijk en ik blijf roken. Ondanks de uitleg, ondanks het weten dat het slecht is, krijg je de mensen niet zover dat ze naar dit inzicht gaan leven. Dit geldt ook voor gezond eten, gezond drinken, gezond leven. Je ziet dus dat mensen wéten dat ze dingen doen die niet goed zijn voor hun lichaam, maar ze leven niet naar hetgeen ze weten.

Aanleg, genen en lichamelijke beperking
De familiaire aanleg bij vernauwde bloedvaten (aderverkalking) moeten we niet uitvlakken. Je kunt deze hebben zonder dat je het weet. Meer dan een half miljoen Nederlanders hebben zo'n aanleg.
Er zijn onderzoeken geweest van gesneuvelde Korea- en Vietnam-militairen. Door obductie is vastgesteld dat twintig procent van de twintig-jarigen al een vernauwing tot vijftig procent van de kransslagaders had. In Israël zijn baby's van het (blanke) Kaukasische ras onderzocht, waaruit is gebleken dat tien procent van deze baby's reeds abnormale bloedvaatjes heeft.

Als je nu deze aanlegfactor bezit, kun je deze beïnvloeden door gezond leven, gezond eten e.d. Rondom de Middellandse Zee heb je veel minder hart- en vaatziekten door het 'mediterrane dieet': veel vis, olijfolie, veel groenten. Dus je kunt je aanleg vaak wel positief beïnvloeden.
Dit gaat niet altijd op. Sommige mensen worden door hun aanleg zo 'geteisterd' dat ze op heel jonge leeftijd al ernstige hartafwijkingen hebben.

Hoe kun je 'aanleg' beschouwen? Het zit in je genen, dat is wel duidelijk, maar de vraag waarom het in je genen zit, is van een heel andere orde. Je kunt nog verder doorvragen: waarom word je in zo'n familie geboren? Daar heb ik geen antwoord op, maar het is een boeiende vraag. Als je niet gelooft in toeval - en daar geloof ik niet in - moet er een reden voor zijn, maar die weet ik niet. Het valt wel op dat heel veel mensen niet of nauwelijks kunnen aanvaarden dat er lichamelijke beperkingen zijn. Ze kunnen er dan ook niet goed mee omgaan.

Fundamentele vraag: waarom breekt het echte inzicht niet door?
Wat ik zo boeiend vind, is waarom mensen de stap niet kunnen zetten om te gaan leven naar wat ze weten. Als je het alleen weet 'met je hoofd' lukt het niet. Je moet het inzicht hebben. Die stap van weten naar inzicht blijkt heel moeilijk te zijn. Zelfs zo'n ramp - sommigen ervaren het zo - als een hartinfarct is voor velen onvoldoende om tot inzicht te komen. Ze leggen dan toch nog de verantwoordelijkheid bij de dokter. Als ze opnieuw klachten hebben, moet de dokter het probleem oplossen. Je wordt dus geconfronteerd met het gegeven dat mensen hartproblemen hebben, maar dat het allemachtig moeilijk is om het dagelijkse levenspatroon te veranderen.

Angst
Verder zie ik dat angst zo'n belangrijke rol speelt in het leven. Vertrouwen in je lichaam, liefde en aandacht voor je lichaam ontbreken volkomen. Het lichaam wordt gebruikt of misbruikt, maar niet onderhouden. Mensen die vastlopen bij de huisarts en die wij in de praktijk krijgen vormen nog maar het topje van de ijsberg. De klachten van hartritmestoornissen en pijn op de borst zijn heel vaak een gevolg van angst en problemen die angst oproepen. Pijn is een symptoom en geen ziekte. Angst is echt een ongelooflijk belangrijke factor. Het is van wezenlijk belang dat mensen de liefde ontdekken en liefde is het loslaten van de angst. Met angst, onzekerheid en onzorgvuldigheid doe je je lichaam geen goed. Als je hier last van hebt, kun je er toch wat aan doen als je je ervan bewust bent. In onze maatschappij is angst toch een belangrijke factor. Vooral de levensangst.

Dit heeft o.a. te maken met de eisen die worden gesteld of die je je laat stellen. Dat begint al in het basisonderwijs en wordt vervolgd in het middelbaar onderwijs. Het benadrukken van competitie, carrière, geld en dat soort dingen draagt bij een heleboel mensen bij tot angst want ze raken in conflict met zichzelf en met anderen. Vertrouwen verdwijnt en angst komt ervoor in de plaats.

Angst heeft ook te maken met de manier waarop mensen zich identificeren met hun lichaam. Veel mensen zien alleen hun lichaam en hebben nauwelijks of geen oog voor datgene wat je je ziel zou kunnen noemen. Als je vindt dat je je lichaam bént, kun je ontzettend bang zijn voor de dood. Als je echter vindt dat je je lichaam hébt, kan die angst plaatsmaken voor een besef dat je lichaam straks weliswaar sterft, maar je ziel niet.

Als mensen een probleem krijgen met hun hart, of een probleem denken te hebben met hun hart, zie je ze doorgaans nog geen stappen zetten om hiermee iets te doen en hun leven te veranderen. Het 'veilige' terugtrekken in het oude bekende patroon zie je heel veel. Deze mensen zitten a.h.w. strak in het leven, zijn niet flexibel, zitten in een model van het leven vast. Sommigen proberen goed te zijn naar anderen, maar vergeten goed te zijn naar zichzelf: ze hebben geen aandacht voor hun eigen hart.

Het hart: meer dan een pomp
Als je kijkt naar de functie van het hart in het lichaam, kun je enerzijds zeggen dat het hart het bloed door het lichaam pompt. We moeten ons echter ook goed realiseren dat anderzijds het bloed het hart doet pompen. Het aanbod van bloed verzorgt de hartspierfunctie en de ademhaling zorgt voor een goede hartfunctie. Je kunt het hart dus niet los zien van de rest van het lichaam. Het hart zorgt ervoor dat voedsel, energie en informatie in het hele lichaam worden verspreid. Het zorgt er ook voor dat de afvalstoffen weer worden afgevoerd. Het hart reageert op datgene wat in het lichaam gebeurt.

Alle organen en cellen communiceren met elkaar. Hoe vindt die communicatie plaats? Dit gebeurt via het zenuwstelsel én via de bloedbanen. Het hart zorgt ervoor dat de informatie daar terechtkomt, waar die terecht moet komen. Er is een continue interactie tussen elke cel, de celsystemen, en het geheel.

Hersendood is niet dood
Als het hart stopt, wordt er geen informatie meer uitgewisseld, de interactie stopt en de mens gaat dood. In het kader van postmortale orgaandonatie wordt echter een ander doodscriterium gehanteerd, namelijk hersendood. Hier kun je grote vraagtekens bij plaatsen.

Het hart is samen met de hersenen en het centrale zenuwstelsel het orgaan met de meeste elektrische activiteit. In het hart zit een enorm elektrisch netwerk. Dit betekent dat er ook heel veel magnetische activiteit is. De kontakten van het lichaam met de bewustzijnsvelden treden op via de elektrische en de magnetische velden (die bestaan uit virtuele fotonen). Ik ben ervan overtuigd dat je bewustzijn niet in je lichaam is opgeslagen, maar dat je via je lichaam je dagelijks bewustzijn ervaart. Je hart is een orgaan met zeer veel elektrische en magnetische activiteit. Het hart heeft - net als de hersenen - rechtstreeks contact met speciale bewustzijnsvelden. Die onderlinge verbondenheid is er zowel in het lichaam, als met de omgeving en met alles. Wij zijn voortdurend met elkaar en met alles verbonden, zowel in het lichaam als daarbuiten.

Als nu het hart stopt met pompen betekent dat het volgende. Realiseer je eerst dat bijna dertig procent van het bloed naar de hersenen gaat. Er zijn proeven gedaan met mensen in een volkomen afgesloten ruimte zonder licht en geluid. Als deze mensen gaan denken, zie je niet alleen materiële activiteit ontstaan via het elektro-encefalogram (eeg), maar ook de bloedtoevoer naar de hersenen neemt toe. Dus een immateriële activiteit zoals denken of gerichte aandacht veroorzaakt materiële activiteit in de hersenen. Als de bloedtoevoer nu wegvalt, betekent dit dat de energievoorziening van de hersencellen wegvalt en dat deze niet meer kunnen functioneren. De elektrische en magnetische velden van de cellen vallen weg, waardoor. op dat moment de verbinding met het dagbewustzijn wegvalt. Je raakt bewusteloos en je ervaart je bewustzijn niet meer via je lichaam. Dit betekent dat wanneer je klinisch dood bent - bij een hartstilstand of een ademstilstand - je onder normale omstandigheden overlijdt binnen vijf tot tien minuten. De cellen zijn dan definitief beschadigd doordat er geen energie meer wordt aangevoerd. Reanimatie lukt dan niet meer.
Bij een kloppend hart echter - bij een hersendode - kun je weliswaar je bewustzijn niet meer via je lichaam ervaren, maar dat betekent nog niet dat de onderlinge verbondenheid tussen alle organen is weggevallen. De stervensfase is ingetreden, is net begonnen, maar de lichamelijke dood is zeker nog geen feit. Dood ontstaat niet van het ene moment op het andere. Daar gaat een stervensproces aan vooraf. Dat proces begint als het hart stilstaat; vervolgens stoppen de hersenen met functioneren; dan volgt de rest van het lichaam. Dit is een actief proces dat uren kan duren.

Als je een kloppend hart hebt met alleen 'hersendood' en je houdt die circulatie in stand, je houdt het hart kloppend en je geeft medicijnen voor een goede bloeddruk, dan is het lichaam niet dood want de cellen versterven niet. De interactie tussen de bewustzijnsvelden en je hersenen kán (!) zijn verbroken, maar je weet nooit of dit definitief of tijdelijk is.

Wetenschap
De wetenschap gaat wat merkwaardig om met hersendood. Wetenschap is vragen stellen. Vrij veel wetenschappers beperken zich tot de ideeën die ze al hebben, en alles wat ze tegenkomen wat hierin niet past wijzen ze af. In mijn ogen is dit geen wetenschap en het is ook niet vernieuwend. Het niet kunnen loslaten van je ideeën is ook gebaseerd op angst. Zo worden nieuwe inzichten op hersendood en bijna doodervaringen door wetenschappers geblokkeerd op een onwetenschappelijke manier. Met de huidige medische kennis uit de westerse wereld kunnen we een hoop aspecten niet verklaren - bv bijna doodervaringen en spontane genezingen van kwaadaardige tumoren - en dus worden ze ontkend. Je kunt alleen wetenschappelijk blijven door te kijken of je een verklaring kunt vinden voor de vele verschijnselen die je niet kunt begrijpen. Als je die verklaringen niet kunt vinden moet je niet gaan roepen dat het verschijnsel niet bestaat, maar zou je moeten afvragen of er een andere verklaring is die je misschien niet begrijpt.
De westerse wetenschap gaat zover dat ze gebeurtenissen of verschijnselen ontkent als ze niet met een prospectief dubbelblind onderzoek te onderzoeken zijn. Veel wetenschappers willen er nog steeds niet aan dat je psychische gesteldheid je lichamelijke gesteldheid positief of negatief beïnvloedt. Nou hoeft men niet alles te accepteren, maar een wat opener houding zou niet verkeerd zijn. Ik hanteer graag een citaat uit de Kalama Sutra dat zegt "Beschouw alles als een mogelijkheid, maar aanvaard het pas als je voor jezelf erachter kunt staan en helemaal kunt meevoelen. Dan pas is het waar voor jou". Ik zal nooit iemand vertellen dat ik gelijk heb, maar ik zal mensen iets proberen aan te reiken. Als ze er niets mee kunnen, is het goed en als ze er wel iets mee willen, is het ook goed.

Bijna-dood ervaringen
Bijna-dood ervaringen (BDE's) worden door een hoop wetenschappers niet serieus genomen, maar voor mij zijn ze waarheid geworden. Door mensen met een BDE te ontmoeten en met hen te spreken is mij veel duidelijk geworden. Door deze ontmoetingen en gesprekken heb ik de veranderingsprocessen na een BDE bij hen gezien.

Alles in onze wereld is subjectief. Dit blijkt nu ook uit de kwantummechanica, niets is objectief. De wereld die wij ervaren via onze waarneming is subjectief. En dat geldt dus zeker voor de ervaringen die wij innerlijk hebben. We kennen eigenlijk geen objectiviteit. Dé waarheid bestaat niet. Het verhaal van de mens over zijn BDE is zijn waarheid. Deze ervaring is zo indrukwekkend dat het zijn/haar leven wezenlijk verandert. En omdat de BDE zoveel voorkomt over de hele wereld en de mensen in essentie hetzelfde vertellen - zij het in subjectief gekleurde woorden - is de BDE een gezamenlijke waarheid. Een van de belangrijkste veranderingen na een BDE is dat de angst voor de dood volledig verdwijnt omdat dood niet dood blijkt te zijn. De mensen verklaren dat hun bewustzijn door blijft bestaan terwijl hun lichaam daar voor dood ligt. Wie uit zijn/haar lichaam is geraakt, is zijn/haar bewustzijn gewórden in die zin dat de beperkingen van het bewustzijn tijdens je 'leven' zijn weggevallen. De beperkingen van het lichaam zijn opgeheven. Als je dan in deze bewustzijnservaring via een tunnel in een andere dimensie komt - waar geen ruimte en tijd zijn - ervaar je dat er ook geen verleden, heden en toekomst is: alles is aanwezig. Je bewustzijn is dan enorm ruim.
Via de BDE krijgt die mens de kans om te ervaren dat, als hij in deze bewustzijnsvelden zit, hij ook alles kan meemaken wat hij in het verleden heeft meegemaakt. Die mens komt in contact met zijn eigen bewustzijnsvelden, met zijn eigen herinneringen, en ook met die van anderen. Hij beleeft dan zijn leven opnieuw vanuit het bewustzijn van een ander. Als je iemand bv bewust of onbewust kwaad hebt gedaan of geen liefde hebt gegeven, ervaar je dat vanuit de ander. Je voelt vanuit de ander wat je niet goed hebt gedaan. Of je voelt wat je wel goed hebt gedaan. Dit wordt ook wel het 'levenspanorama' genoemd. Hieruit blijkt dat al je gedachten en handelingen blijven bestaan en dat je hiermee opnieuw in contact kunt komen en óók met de bewustzijnsvelden van anderen. Hieruit blijkt tevens dat al die bewustzijnsvelden onderling verbonden zijn.

Mensen kunnen dan ook in contact komen met de bewustzijnsvelden van de gebeurtenissen die nog op handen zijn, met hun eigen toekomstbeelden, en mensen nemen dan waar wat ze nog gaan meemaken. Als ze weer 'terug zijn' zijn ze dit soms vergeten en soms weten ze het nog. Later ervaren ze die gebeurtenissen dan als déjà vu. Soms nemen ze ook toekomstbeelden van de wereldontwikkelingen waar. Ze kunnen in die andere dimensie ook in contact komen met bewustzijnsvelden van overleden dierbaren. Die bewustzijnsvelden zijn dus overal en altijd met de mensen verbonden. Alles is in die andere dimensie aanwezig en je bent onmiddellijk daar waar je je aandacht op richt.
Als die mensen met een BDE twee minuten 'weg' zijn geweest kunnen ze een dag praten over wat ze ervaren hebben. Het boeiende van de BDE's is dat je inzicht kunt krijgen in hoe die bewustzijnsvelden samengesteld zijn. En tevens krijg je enig zicht op de bewustzijnsbeperkingen die het lichaam ons oplegt. Mensen die weer in hun lichaam terug zijn vertellen allemaal dat het absolute gevoel van onvoorwaardelijke liefde waar ze even in verkeerd hebben nu weg is, evenals de absolute kennis die ze even hadden, en de absolute acceptatie waarin alles helder was. Dankzij de BDE heb ik inzicht kunnen krijgen hoe de relatie tussen bewustzijn en lichaam zou kunnen zijn en hoe je hiermee om zou kunnen gaan.

De neurofysiologie heeft gezocht waar je bewustzijn en je herinneringen in je hersenen gelokaliseerd zouden kunnen zijn. Penfield - neurochirurg en Nobelprijswinnaar - heeft proeven gedaan tijdens neurochirurgische ingrepen bij epilepsiepatiënten. Tijdens hersenoperaties heeft hij een bepaald deel van de hersenen geprikkeld waarbij die patiënten soms een gevoel van uittreding kregen en soms ook flitsen uit het verleden. Maar dit bleken niet de klassieke BDE-verhalen: geen levenspanorama vanuit het bewustzijn van anderen, geen absoluut gevoel van onvoorwaardelijke liefde, geen absolute kennis, geen veranderend levensinzicht. Penfield kwam tot de conclusie dat de bewustzijnsherinneringen niet in de hersenen te lokaliseren zijn. Verschillende andere onderzoekers zijn tot dezelfde conclusies gekomen (Pribram, Eccles). Er is een interactie tussen een immaterieel veld, een niet-materiële zijnsorde in het universum en het fysieke deel van de mens.

Het concept in de huidige wetenschap vertelt dat het bewustzijn in de hersenen is gelokaliseerd, maar dat concept is nooit aangetoond, nooit bewezen; men gaat er vanuit. Dit concept, deze hypothese mag je echter niet aanvallen want dan ondergraaf je de ideeën van mensen en dat stellen ze niet op prijs. Mensen als Penfield geven aan dat hun hele levenswerk tot resultaat heeft gehad dat ze deze hypothese niet kunnen bewijzen.

De Nederlandse hersenonderzoeker Herms Romijn - ook adviseur van de Stichting Bezinning Orgaandonatie - lanceert iets nieuws. Hij zegt dat de hersenen binnen een uur vol zitten als ze de informatie opnemen die ze toegediend krijgen. Dit zou betekenen dat het z.g. korte en lange termijn geheugen helemaal niet kunnen bestaan. Ook Romijn ondergraaft nu dus de gehanteerde hypothese dat de hersenen de bewustzijnsherinneringen bevatten.

Dit heeft implicaties voor het hersendoodconcept. De Nederlandse wetgever koppelt persoonlijkheid aan de hersenen en stelt dat een hersendode dus geen persoonlijkheid meer heeft. Hier kun je wel heel grote vraagtekens bij plaatsen. Wat versta je onder persoonlijkheid als je het voorgaande in acht neemt? Persoonlijkheid zou je kunnen definiëren als de combinatie van je totale bewustzijn, je gevoel van identiteit - je zelfbewustzijn - en je herinneringen. Uit de BDE's nu blijkt dat het bewustzijn van je hogere Zelf veel omvattender is dan je kunt ervaren met je dagbewustzijn in je lichaam. Je ego dat je ervaart in je lichaam is wat anders dan je hogere Zelf dat je ervaart buiten je lichaam. Er is wel een onderling verband, maar je hogere Zelf is een veel grotere dimensie dan je ego. Je ego sterft af als je lichaam afsterft. Je hogere Zelf - je hogere bewustzijn waarmee je in contact bent met alle andere bewustzijnsvelden die bestaan, ooit bestaan hebben en nog zullen bestaan - blijft.

Intrigerende vragen
Enige boeiende vragen. Hoe kan het dat elk lichaam dat voortdurend wordt afgebroken (alle cellen worden constant door nieuwe vervangen) en weer opnieuw wordt aangemaakt toch een continuïteit van functies en van functioneren heeft? Waar komt die continuïteit vandaan? Hoe kan dit opgeslagen zijn in cellen die steeds veranderen en worden afgebroken? Hoe werkt dit? Dit kan nooit als alles in die cellen zou zijn opgeslagen.

Het enige dat niet verandert, is je DNA. Dit is het enige constante in je lichaam. Het DNA zal dus waarschijnlijk een essentiële rol spelen als het contactpunt tussen je cellen en je bewustzijnsvelden. Maar hoe? Na een BDE zijn de functies van de hersenen veranderd: de mensen houden een verhoogde intuïtie. Veel mensen zijn na een BDE helderziend, helderhorend, heldervoelend. Ze hebben waarschijnlijk ook een ander elektrisch en magnetisch veld om zich heen. Hoe komt het dat de functie van je lichaam na een BDE zo verandert? Welke rol speelt de DNA-functie hierin?

Mijn theorie is dat elk mens zijn eigen, persoonsspecifiek DNA heeft in al zijn cellen - en dus ook in zijn hersencellen - en dat elk mens hierdoor contact met zijn eigen bewustzijnsvelden kan maken. Je DNA speelt een essentiële rol in je contactmogelijkheden en je DNA gaat kapot als je cel zich niet meer splitst en definitief afsterft.

- Mensen ervaren iets in een BDE en halen hier het wezenlijke inzicht dat dood niet bestaat:

- hiermee krijgt leven een totaal andere waarde;

- hiermee worden liefde, aandacht en compassie naar jezelf en naar anderen belangrijk;

- hiermee neemt het belang van uiterlijk, geld, en verslavende dingen aanzienlijk af;

- hiermee wordt levensenergie gegeven aan dingen die te maken hebben met de continuïteit.

Dit botst vreselijk met de heersende opvattingen en dit betekent dat ongeveer 80% van mensen met een BDE in echtscheiding raakt, van baan verandert en anders gaan leven. Dit is een heel moeilijk proces dat jaren en jaren kost.
Als je openstaat voor wat deze mensen te vertellen hebben, kun je die inzichten oppakken. Als je ze niet uit angst afwijst, zijn mensen met BDE's grote leermeesters voor je.

Bijna-dood ervaringen en orgaandonatie
Tussen BDE's en orgaandonatie ligt een zeker verband. Deze wordt gevormd door medische en ethische problemen. Hoe ga je om met comateuze patiënten? Hoe ga je om met stervende patiënten? Hoe ga je om met euthanasie? Hoe ga je om met abortus? Hoe ga je om met organen die verwijderd worden uit hersendode patiënten met een kloppend hart? Dit zijn voor mij vragen waarbij dezelfde problemen een rol spelen.

Als je beseft dat je bewustzijn en je identiteit niet in je lichaam zitten, maar wel via je lichaam worden ervaren, dan zou dat het volgende kunnen betekenen. Als je de organen bij iemand wegneemt bij wie de hersenen niet voldoende functioneren en die 'hersendood' genoemd wordt , neem je de organen weg bij iemand van wie het organisme niet gestorven is. Dit is een belangrijk inzicht. Hij of zij is dus niet dood. Vanuit dit inzicht mag ieder mens met zichzelf handelen zoals hij zelf wil, als hij het maar bewust doet. Uit liefde mag je een orgaan afstaan, als je maar weet wat dat betekent. Een ander mag zoiets niet voor je beslissen. Dit kán eigenlijk niet. Ik geloof namelijk niet dat je bewustzijn in je lichaam zetelt. Je kunt op allerlei vragen die op dit gebied ontstaan antwoorden krijgen als je ernaar wilt zoeken.
Het verband tussen BDE's en orgaandonatie heeft dus te maken met het inzicht in de relatie tussen je bewustzijn en je lichaam, het inzicht in wat dood betekent en wat leven betekent. Leven betekent dat je cellen dankzij energieën in staat zijn met je bewustzijn te communiceren. Dood betekent dat door het versterven van de cellen de communicatie tussen je lichaam en je bewustzijn onmogelijk is geworden, maar je bewustzijn blijft bestaan. Je kunt het een beetje vergelijken met televisie. Als ik het televisietoestel aanzet kan ik het beeld ontvangen, dan wordt het zichtbaar voor mijn zintuigen. Als ik het toestel uitzet ontvang ik niets meer, maar de uitzending gaat door.

En zo gaat het met alle mogelijke informatie in het universum: deze wordt alsmaar uitgezonden en wij vangen er iets van op als we ons ervoor kunnen en willen openstellen.

Brons4all
Uitspraak van SuburbanKnight op zondag 17 december 2006 om 01:25:
Ik ben ervan overtuigd dat je bewustzijn niet in je lichaam is opgeslagen, maar dat je via je lichaam je dagelijks bewustzijn ervaart.­


Dat is een hele belangrijke opmerking!

Een mier kan niks. Duizend mieren kunnen heel veel. Ze kunnen dan bijv georganiseerd ventilatieschachten maken, broedkamers maken, een vlot bouwen, bruggen bouwen, schimmelbroedkamers maken en oorlog voeren etc.

Één hersen/zenuwcel kan niet bijster veel. Maar een paar miljard van deze cellen kunnen bijna alles.

Het bewustzijn is niet iets dat ergens in de hersenen verstopt zit in een speciefiek deel maar is het gevolg van de samenwerking tussen al die miljarden zeneuwcellen/neuronen in je lichaam.

Verstoor je ergens iets in dat zenuwstelsel, dan zal dat gevolgen hebben voor je bewustzijn. Je bewustzijn veranderd door bijv, ervaringen, je genetische blauwdruk, beschadigingen etc.

Ook vertellen ze in dat verhaal dat het hart invloed heeft op je bewustzijn. Ik geloof dat best. Al zal het niet zo zijn dat je zonder je hart ook geen bewustzijn meer zou hebben. Het zal je bewustzijn hoogstens veranderen.
laatste aanpassing
Uitspraak van Jantje trammelantje op maandag 18 december 2006 om 22:07:
Het bewustzijn is niet iets dat ergens in de hersenen verstopt zit in een speciefiek deel maar is het gevolg van de samenwerking tussen al die miljarden zeneuwcellen/neuronen in je lichaam.­

denk ik ook nog steeds...
Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 29 november 2006 om 20:40:
Wat is het verschil dan tussen van elkaar leren en overtuigingen van elkaar overnemen?

Er is wel degelijk een verschil tussen dingen van elkaar leren en zomaar klakkeloos elkaars overtuigen over te nemen. Dat lijkt me vrij logisch, toch?
Een overtuiging klakkeloos aannemen is iemand blindelings volgen. Van iemand anders iets leren is kijken hoe iemand anders iets doet en datgene eventueel toepassen op je eigen leven wanneer dit je iets te bieden heeft. Zelf nadenken dus... en dat is wat bij het overnemen van elkaars overtuigingen meestal niet het geval is. Daarom vind ik bv religieuze conditionering, waarbij dit vaak het geval is, nogal fout. Het zal veel beter zijn als mensen echt hun eigen weg kiezen en leren van het leven ipv zich blindelings te laten overtuigen door anderen. :)
Vaak zegt de persoonlijkheid van iemand mij daarvoor wel genoeg. Daarnaast kun je daar ok wel achterkomen door uit te vissen hoe iemand aan een bepaalde wijsheid gekomen is. Vragen om onderbouwing bijvoorbeeld. ;)

Op de doorvraagtour? :P
Phoe teveel om op te reageren een zien...

Uitspraak van Nanda op dinsdag 21 november 2006 om 18:12:
Maar dat kan ook komen door mijn hoge vertrouwen in de mensheid.­

dat is natuurlijk hartsikke mooi...maar alleen de mens in zijn aller puurste vorm. daar kan je op bouwen niet op de huidige mens die begeerd door wat hij ziet dagelijks in de wereld en die wereld verteld hem te begeren over rug van anderen...ander woord ervoor heet comsumeren.


Uitspraak van Ovic op woensdag 22 november 2006 om 18:36:
Door deze uitleg lijkt ons menszijn zo mechanisch, kunstmatig en afstandelijk.­ Er zit ook nog een stukje in de mens wat niet door conditionering tot stand is gekomen.­ De westerse mens in het bijzonder heeft doormiddel van conditionering het contact met dit deel van zichzelf verloren.­


met het grootste deel van jezelf mag je wel zeggen. er zijn mensen die zo vervreemd zijn van zichzelf,dat zo iemand geen inner geluk kan ervaren. alleen geluk via materialsme, das sneu!!

Uitspraak van TYHARO op donderdag 23 november 2006 om 02:51:
Conditionering speelt een grote rol betreft bijvoorbeeld moraliteit...­dat is een feit...­en door conditionering hebben wij onze huidige samenlevingen ook voornamelijk op kunnen bouwen...­

Maar ze kunnen er dus ook tever in doorschieten idd...­
Dat men niet out of the box durft te denken of zijn dromen na durft te leven en dergelijke maar zich star vasthoud aan wat "­men"­ zegt en doet en zich daar compleet aan conformeerd...­aangeleerd op jonge leeftijd door onder andere de ouders...­
We verliezen onze dromen en fantasie etc.­ daarmee uit het oog omdat dat zogenaamd onvolwassen is om dat te hebben...­we laten die dingen los vanwege conditionering omdat men vind dat het niet zo hoort...­ze leren het ons af door de jaren heen...­

Ben je niet bereid die dingen los te laten dan willen ze je in sommige gevallen naar een psychiater sturen omdat je abnormaal bent en afwijkt van de standaard...­want iedereen moet hetzelfde zijn...­alsof we een massaproduct zijn...­
Daar zitten we ook niet ver vanaf misschien dat we zo gezien en behandeld worden...­de term "­human resources"­ zegt misschien al genoeg daarover enigzins...­

Edit: Even een extra puntje betreft fantasie...­daar maken ouders op een bepaald punt heel grof misbruik van om op den duur die fantasie keihard af te straffen...­namelijk sinterklaas...­
Kinderen hebben een rijke fantasie en op een bepaald moment word sinterklaas geintroduceerd in hun leven...­
Als je lief bent krijg je kadootjes en als je stout bent de roe...­zo worden moralen betreft goed en kwaad o.­a.­ geconditioneerd...­maar daar gaat het niet over wat ik probeer te zeggen...­
Maar dan zeggen de ouders opeens als je wat ouder bent "­sinterklaas bestaat niet"...­
Ze leren de kinderen er dus eerst heilig in te geloven om moralen over goed en kwaad bij te kunnen brengen en achteraf nemen ze die fantasie weer bruut af...­
De reden dat kinderen soms beginnen te janken is niet omdat sinterklaas niet bestaat maar omdat je bloedeigen ouders...­die zeggen altijd eerlijk tegen je te zijn...­tegen je gelogen hebben...­
Ze laten je eerst heilig ergens in geloven om het je opeens bruut te ontnemen omdat ze vinden dat je nu wel oud genoeg bent om te weten dat het niet echt is...­
Onbewust word daarmee ook de boodschap gegeven dat fantasie in het algemeen slecht is en dat het niet hoort bij volwassen zijn..­laatste aanpassing 23 november 2006 03:08

Uitspraak van Gewoon Ramon op donderdag 23 november 2006 om 08:30:
Klopt.­ Maar de aap is zich juist bewust geworden van hemzelf en de omgeving door conditionering.­ Een dier handelt naar zijn instinct.­ Denkt daar verder niet bij na.­ Doordat apen op een gegeven moment regels gingen invoeren doe tegen de instinct indruisden werden ze zich er bewust van dat ze een keuze hadden (het gecondtioneerde of het instinctieve)


dat heb ik bij mezelf wel ingezien...3 jaar geleden nam ik een break om eens te zien wat ik nou echt wou...ergens wist het wel...maar mijn omgveing zei van je doe een goede opleiding die je leuk vind, maar zoets zit er gewoon niet bij, eindstand begon ik aan marketing managment. en iedereen zei zozo netje hoor of dat ik ineens een hoger aanzien kreeg doordat ik dat ging studeren :S:S en dan op school was het niet meer dan een grote poppenkast, showen wat je niet bent, mensen producten aansmeren waar je niet achter staat.

nou ik mensen vertel dat ik naar een kunstacedemnie gaat, en vaak de eerste vraag..valt er wat in te verdienen?!

mijn droom probeer ik nu meer en meer te volgen, het maakt iig van mij een gelukkiger mens.

ik kom liever net rond en dat ik gelukkig ben dan dat ik in geld omkom en niks met mezelf heb en gewoon niet meer weet wie ik ben.

verder ben ik dit jaar begonnen aan yogaen ik heb gemerkt dat dit een manier is om tot jezelf te komen, omdat de mens materieel denkt heeft de mens van vandaag ook het lichaam nodig om tot hun zelf te komen.


Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op dinsdag 19 december 2006 om 22:48:
Een overtuiging klakkeloos aannemen is iemand blindelings volgen.­ Van iemand anders iets leren is kijken hoe iemand anders iets doet en datgene eventueel toepassen op je eigen leven wanneer dit je iets te bieden heeft.­ Zelf nadenken dus...­ en dat is wat bij het overnemen van elkaars overtuigingen meestal niet het geval is.­ Daarom vind ik bv religieuze conditionering, waarbij dit vaak het geval is, nogal fout.­ Het zal veel beter zijn als mensen echt hun eigen weg kiezen en leren van het leven ipv zich blindelings te laten overtuigen door anderen.­

leuk is dat de mens vaak het verschil niet ziet, dat kon je net zien.

helaas is vandaag de dag meer sprake van klakkeloos aannemen dan bewust helder denken.

informatiestroom vandaag de dag is zo eenzijdig dat er echt sprake is van hersenspoeling.

daar zal natuurlijk maar een handjevol mensen het eens met me zijn...maar goed kan je ook niks aan doen..want als je toch alles klakkeloos aanneemt, right?!

en het begin al op de basisschool. het fundament voor het denken in deze wereld.

ik heb tot 3 jaar geleden altijd het idee dat de VS altijd rechtvaardig handelde en dat zij de "goede" waren zo is mij dat aangeleerd plus de informatiestroom via media geeft mij zo alleen een eenduidig beeld van het geheel.

daarom juig ik het ook van harte toe dat er nu een engelse al jazeera is.
laatste aanpassing
Uitspraak van Wizard Sleeve op woensdag 20 december 2006 om 10:42:
dat heb ik bij mezelf wel ingezien...­3 jaar geleden nam ik een break om eens te zien wat ik nou echt wou...­ergens wist het wel...­maar mijn omgveing zei van je doe een goede opleiding die je leuk vind, maar zoets zit er gewoon niet bij, eindstand begon ik aan marketing managment.­ en iedereen zei zozo netje hoor of dat ik ineens een hoger aanzien kreeg doordat ik dat ging studeren en dan op school was het niet meer dan een grote poppenkast, showen wat je niet bent, mensen producten aansmeren waar je niet achter staat.­

nou ik mensen vertel dat ik naar een kunstacedemnie gaat, en vaak de eerste vraag..­valt er wat in te verdienen?!

mijn droom probeer ik nu meer en meer te volgen, het maakt iig van mij een gelukkiger mens.­

ik kom liever net rond en dat ik gelukkig ben dan dat ik in geld omkom en niks met mezelf heb en gewoon niet meer weet wie ik ben.­

verder ben ik dit jaar begonnen aan yogaen ik heb gemerkt dat dit een manier is om tot jezelf te komen, omdat de mens materieel denkt heeft de mens van vandaag ook het lichaam nodig om tot hun zelf te komen.­

Ben onder de indruk van je stukkie (y) Heb zelf met dezelfde problematiek geworsteld....Opleiding en aanzien Of kiezen voor Puur geluk niet gebaseerd op materialisme...
Echter heb ik hier wel veel voor moeten opgeven, relaties lopen stuk etc omdat ik vaak niet op een lijn zit betreffende hoe de maatschappij werkt, aanzien, imago etc...
Voor de rest voel ik me supervrij, in zekere zin niet gebonden aan wat de maatschappij eenieder oplegt in die zin ben ik gelukkig, zou 't alleen wel met iemand willen delen...:yes:
Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op dinsdag 19 december 2006 om 23:34:
Vragen om onderbouwing bijvoorbeeld.­

Dus om tot keuzes te komen die aansluiten bij je authentieke ik moet je beredenerend en beargumenterend te werk gaan?




Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op dinsdag 19 december 2006 om 23:34:
Op de doorvraagtour?

Ja.
Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op dinsdag 19 december 2006 om 23:34:
Vaak zegt de persoonlijkheid van iemand mij daarvoor wel genoeg.­

Kun je me een voorbeeld geven van zo'n persoonlijkheid en vertellen waarom je denkt dat die persoon overtuigingen klakkeloos overneemt?
Uitspraak van Wizard Sleeve op woensdag 20 december 2006 om 10:42:
daarom juig ik het ook van harte toe dat er nu een engelse al jazeera is.­

Helemaal goed is dat idd! (Y) Verder mooie reply man! :)



Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 20 december 2006 om 15:41:
Dus om tot keuzes te komen die aansluiten bij je authentieke ik moet je beredenerend en beargumenterend te werk gaan?

Mag jij mij eerst vertellen hoeveel mensen er vandaag de dag nog hun volledige authentieke zelf zijn.
Maar indien dat het geval: Nee!


Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 20 december 2006 om 15:41:
Kun je me een voorbeeld geven van zo'n persoonlijkheid en vertellen waarom je denkt dat die persoon overtuigingen klakkeloos overneemt?

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb best wel wat mensenkennis in huis. Met een beetje mensenkennis is het niet moeilijk om de personen eruit te pikken die blindelings anderen volgen en de personen die daadwerkelijk van hun authentieke persoon handelen. :)

Natuurlijk kun je er ook wel eens naast zitten, maar dat is weer een ander verhaal.

We wijken trouwens best wel af heb ik het idee. :d
Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op woensdag 20 december 2006 om 17:49:
Maar indien dat het geval: Nee!

Maar hoe verklaar je dan dat wanneer je bij iemand probeert te achterhalen of zijn keuzes van zichzelf zijn, je om onderbouwing vraagt maar ondertussen toch zegt dat keuzes die echt door jezelf zijn gemaakt (vanuit je diepe ik) niet per definitie op onderbouwingen stoelen?


Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op woensdag 20 december 2006 om 17:49:
Met een beetje mensenkennis is het niet moeilijk om de personen eruit te pikken die blindelings anderen volgen en de personen die daadwerkelijk van hun authentieke persoon handelen.­

Zijn dat veelal mensen die andere keuzes maken dan jijzelf?
Keuzes die wat algemener geaccepteerd zijn?
Wat voor kenmerken vertonen die mensen waardoor jij denkt dat ze achter anderen aanlopen?
Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 20 december 2006 om 18:00:
Maar hoe verklaar je dan dat wanneer je bij iemand probeert te achterhalen of zijn keuzes van zichzelf zijn, je om onderbouwing vraagt maar ondertussen toch zegt dat keuzes die echt door jezelf zijn gemaakt (vanuit je diepe ik) niet per definitie op onderbouwingen stoelen?

Wat ik bedoel is dat wanneer iemand echt vanuit z'n eigen authenticiteit handelt dat verder niet persé een intellectuele handeling hoeft te zijn, maar het ook net zo goed een gevoelensmatige/intuïtieve handeling zal kunnen zijn. Zolang iemand daadwerkelijk zichzelf volgt en niet zomaar iets van anderen aanneemt lijkt mij dat oké.


Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 20 december 2006 om 18:00:
Zijn dat veelal mensen die andere keuzes maken dan jijzelf?

Nee.


Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 20 december 2006 om 18:00:
Keuzes die wat algemener geaccepteerd zijn?

Veel mensen gaan meer voor het algemeen geaccepteerde ja. Dit misschien uit angst om buiten de boot te vallen ofzo. Dat vind ik zonde. Maar je kunt best keuzes maken en standpunten over dingen hebben die toevallig gewoon maatschappelijk geaccepteerd zijn. Opzich maakt dat dus niet zo heel erg veel uit, zolang het maar wel je eigen keuzes en standpunten zijn. Veel mensen laten zich zo ontzettend leven door de heersende normen en waarden binnen de maatschappij. :(


Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 20 december 2006 om 18:00:
Wat voor kenmerken vertonen die mensen waardoor jij denkt dat ze achter anderen aanlopen?

Roepen wat de massa roept, omslaan wanneer de massa dat doet, bijvoorbeeld.
Tja, ik vind het een lastige vraag dit. Ergens zie je dat gewoon aan. Lastig om thuis te brengen wat dat nou precies is. Denk ook vooral dat iets gevoelsmatigs is ofzo. :)
laatste aanpassing
Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op woensdag 20 december 2006 om 18:29:
Opzich maakt dat dus niet zo heel erg veel uit, zolang het maar wel je eigen keuzes en standpunten zijn.­ Veel mensen laten zich zo ontzettend leven door de heersende normen en waarden binnen de maatschappij.­

Wanneer iemand heel sterk met een bepaald idee is opgegroeid. Hij heeft dat als waarheid geleerd en is dat daardoor (omdat hij niet anders weet) ook als zijn eigen waarheid gaan beschouwen. En hij maakt zijn keuzes ook op grond van die waarheid. Is die persoon dan minder authentiek in zijn keuzes?


Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op woensdag 20 december 2006 om 18:29:
zijn, maar het ook net zo goed een gevoelensmatige/intuïtieve handeling zal kunnen zijn.­

Hoe onderscheidt je een intuitieve/gevoelsmatige handeling van een handeling die voortkomt uit onbewuste beinvloeding?


Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op woensdag 20 december 2006 om 18:29:
Tja, ik vind het een lastige vraag dit.­

Dat is goed. Zodra je geen antwoorden meer weet betekent dat, dat je verder aan het denken bent dan je voorheen hebt gedaan.


Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op woensdag 20 december 2006 om 18:29:
Denk ook vooral dat iets gevoelsmatigs is ofzo.­ laatste aanpassing 20 december 2006 18:30

Hoe maak je voor jezelf het onderscheid tussen het aanvoelen van dat mensen hun keuzes uit conformistische overwegingen maken, of dat je dat alleen zo ziet omdat ze andere keuzes maken, op een andere manier keuzes maken dan dat jij dat zelf doet?
Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 20 december 2006 om 18:44:
Wanneer iemand heel sterk met een bepaald idee is opgegroeid.­ Hij heeft dat als waarheid geleerd en is dat daardoor (omdat hij niet anders weet) ook als zijn eigen waarheid gaan beschouwen.­ En hij maakt zijn keuzes ook op grond van die waarheid.­ Is die persoon dan minder authentiek in zijn keuzes?

Die persoon is dus duidelijk geconditioneerd door oa. zijn ouders, zijn omgeving, etc. Dus niet authentiek. Ik zou het knap vinden wanneer deze persoon op latere leeftijd zijn conditionering eens aan de tand zal gaan voelen en erachter komt dat bepaalde dingen die hij altijd voor waar heeft aangenomen misschien wel eens helemaal niet zo juist zijn als hij altijd gedacht heeft. Ik denk ook dat dit één van de belangrijkste aspecten van het leven is; erachter komen wat echt van jou is en wat jou is aangeleerd door externe invloeden die je beperken je volledige authentieke zelf te zijn. Het vinden van je eigen unieke blauwdruk.

Wat zijn je beperkende overtuigingen? Hoe zijn deze tot stand gekomen? Wat klopt er niet aan? In hoeverre beïnvloeden deze je leven? In hoeverre ben je hierdoor afgedwaald van je authenticiteit? Belangrijke vragen die je jezelf denk ik moet stellen om jezelf daadwerkelijk te gaan leren kennen en te ontwikkelen.


Uitspraak van Gewoon Ramon op woensdag 20 december 2006 om 18:44:
Hoe onderscheidt je een intuitieve/gevoelsmatige handeling van een handeling die voortkomt uit onbewuste beinvloeding?

Dat is een vraag die ik mezelf veel stel wanneer ik ergens een mening over heb waarvan ik me afvraag waarom ik die heb.

Dit hou je denk ik uit te elkaar door te kijken of je daarbij refereert aan eerder opgedane ervaringen met de op dat moment voordoende situatie of dat het vooral het eerste is wat je te binnenschiet zonder echte rationalisatie.
laatste aanpassing
Uitspraak van Ik volg je even niet hoor :vaag: op woensdag 20 december 2006 om 20:52:
Wat zijn je beperkende overtuigingen? Hoe zijn deze tot stand gekomen? Wat klopt er niet aan? In hoeverre beïnvloeden deze je leven? In hoeverre ben je hierdoor afgedwaald van je authenticiteit? Belangrijke vragen die je jezelf denk ik moet stellen om jezelf daadwerkelijk te gaan leren kennen en te ontwikkelen.­

Op die manier ben je heel erg al je keuzes aan het overdenken. Misschien is dat essentieel om dicht bij jezelf te blijven. Maar hoe zit dat dan met keuzes die je puur spontaan maakt? Maak je weleens keuzes zonder erbij na te denken of bij stil te staan (intuitieve keuzes)? En hoe onderscheidt je die van beinvloeding?
Ik kon jullie dit mooie stukje tekst niet onthouden......­

De mythe van de menselijke superioriteit

De plaats die we ons vooral in psychologische zin in de loop van onze beschavingsgeschiedenis in het heelal hebben opgebouwd, zal grondig veranderen.­ Het sterrenkundige wereldbeeld zal er niet door worden aangetast : onze theorieën en hypotheses in deze tak van wetenschap laten een dergelijke mogelijkheid immers nu al toe.­ Maar het wereldbeeld, zoals dat tegenwoordig als nooit tevoren ons denken over onszelf beheerst, zullen we beslist los moeten laten.­
Als het buitenaardse leven, dat we mogelijk zullen ontdekken, zich verder heeft ontwikkeld dan het onze, zal onze eerste reactie er waarschijnlijk een zijn van schaamte over onze onbenulligheid en primitief, opgeblazen egoïsme.­ Meer dan ooit zullen we dan gaan beseffen hoe slecht we tot nu toe in staat zijn geweest om, met alle technische hulpmiddelen die ons ten dienste staan, zelfs maar de meest elementaire mondiale problemen op te lossen.­ Maar uiteindelijk zullen we - en ik ben daar optimistisch over – er toch ook veel mee kunnen winnen.­ Als we onze eigen plaats in het heelal én op aarde kunnen relativeren, zullen we het ook niet meer zo nodig vinden om onze eigen normen, waarden en denkbeelden aan anderen op te leggen.­ Van een ras, dat zich nu nog als drager en exponent van de ‘beschaving’ beschouwt, zullen we veranderen in een middelmatige intelligentie die nog een lange weg heeft te gaan voordat hij uiteindelijk volwassen wordt.­
Het is dit vermogen tot relativeren dat we allereerst nodig zullen hebben om de komende cultuurschok op te vangen en er een positieve wending aan te geven.­ De ‘bevrijding’ die daarvan uit zal gaan komt dan weliswaar niet op dezelfde manier tot stand als Jung het zich destijds voorstelde, maar op een meer directe manier : door het loslaten van de mythe van onze superioriteit.­ Het zou me dan ook niet verbazen als een ontmoeting met andere civilisaties juist plaats zal vinden in het huidige tijdperk, waarin allerlei oude waarden en illusies plaats moeten maken voor een wat bescheidener en meer sympathieke houding tegenover onszelf en al het leven om ons heen.­ Uiteindelijk hebben we daar niets mee te verliezen, maar juist alles mee te winnen.­ Het zou nl.­ het herstel betekenen van onze oorspronkelijke verbinding met de kosmos en al het leven dat ons tot aan de verste uiteinden van het heelal omringt......­

Hendrik Klaassens