Partyflock

Leiden heeft mooie drukkers

 
Marge
Leiden heeft mooie drukkers.­ Grote bedrijven als Groen en Karstens (Hooigracht), handige kleintjes als Jansen in de Breestraat, maar ook marge-drukkers.­ Leiden heeft zelfs nog even een heus drukkerijmuseum: klein, particulier in menig opzicht, met echt juweeltjes maar nauwelijks ondersteund en dus zieltogend.­ Directeur Cock Schenk heeft zijn collectie, nu nog in een oud schooltje aan de Hoge Morsweg 117, te koop aangeboden.­ De 70-jarige Schenk zegt in het Witte Weekblad: "­Wanneer de gemeente bijtijds voor een geschikte locatie had gezorgd, had ze de collectie gratis kunnen krijgen.­ Nu vraag ik er echter geld voor.­ Na 31 december 2001 ga ik adverteren."­ Schenk schermt met aanbiedingen uit Qatar en Spanje.­ Wie redt de collectie?

Terug naar een andere marge.­ Ik ken vier aardige Leidse marge-drukkers.­

Kopwit, van witkop Jacques van Gent die uitgaven het licht deed zien over zulke uiteenlopende onderwerpen als cricket, meisjes in Dokkum en briefjes van Karel van het Reve.­
Pers no.­ 14, tegenwoordig in de Narmstraat, van Ernst W.­ Boissevain en Remko Fakkel.­ Met zulke aparte zaken als drukwerk "­Over het nut van kunststof"­ of uitgaven van mijn favoriete schrijversduo Ilja Ilf en Jevgeni Petrov.­ In 2000 werd Pers no.­ 14 tentoongesteld in de UB.­
De Uitvreter, geestelijk eigendom van een - tegenwoordig Zoeterwoudse - perfectionist.­ Cultureel verantwoord drukwerk, technisch vindingrijk, schitterend.­
Het meest nabij (in de Gerrit Doustraat) is De Ammoniet, van Gerard Post van der Molen.­ Ik las zojuist Sermones Colloquii van Koen Kortmulder, gepubliceerd begin 2001.­ ("­Foliedruk en boekverzorging zijn verzorgd door De Ammoniet"­, leert het colofon).­ Sermones Colloquii bevat maximes ("­blikvangers"­, "­preekjes"­) voor bijeenkomsten van Leidse zoölogen.­ Wijsheden zijn zaken die je niet bladzijden lang achter elkaar moet lezen.­ Ik geef u er drie: