De maatschappij als Big Brother

In wat voor maatschappij leven we nou werkelijk en waar gaat dit naar toe? De laatste tijd merk ik op dat de media overspoeld wordt met negatieve berichten. Of het nou gaat over het extreem veranderde klimaat, verschrikkelijke moordpartijen, massale demonstraties of politieke manipulatie; het komt allemaal op hetzelfde neer. Berichten uit zowel het binnen- als het buitenland; het doet er weinig toe, want we zitten er zelf middenin. Het is zelfs onontkoombaar, want we leven in een materiële wereld waarbij alles draait om eigenbelang, geld en macht. Politici kunnen dan wel heftige, zeer verdraaide discussies houden, waarbij oorzaken en gevolgen door elkaar worden gehaald, maar ligt het eigenlijk simpelweg niet gewoon aan het machtsysteem, wat over bijna de gehele wereld is doorgevoerd?

Naar mijn gevoel leven we in een zeer speciale tijd, net alsof we allemaal in een realistische film zitten. Alsof er ineens allemaal ‘tekenen’ tevoorschijn komen die je iets duidelijk willen maken je ergens voor willen waarschuwen. Net zoals in een film -waarbij het erop aan zit te komen- ben jij één van de weinigen die dat inziet, het aan de rest vertelt terwijl zij het gelijk beschouwen als onwetendheid en onzin. Natuurlijk, ik begrijp hun visie. Als je tegenwoordig het Internet rondspeurt, kom je overal de zgn. ‘complottheorieën’ tegen. Vele lijken zeer vergezocht, puur omdat we dat soort ideeën niet gewend zijn. Maar zijn ze werkelijk vergezocht? Een ‘bekend’ complot is dat we al in een politiestaat leven; een grote maatschappelijke gevangenis. Zie het als een soort grote Big Brother; een hoger iets, dat (in)directe controle over je heeft, en je vertelt wat je wel en niet mag (moet?) doen.

Ok, let’s get straight to the point. Neem als voorbeeld de opvoeding van een kind. Een kind heeft regels nodig, maar die regels werken het beste wanneer het kind weet dat er speelruimte is. Een kind dat strikte regels krijgt opgelegd zonder speelruimte, zal zich gaan verzetten, omdat begeleiding dan verandert in dwang. Het is dus belangrijk het verschil te weten tussen regels als leidraad en regels als dwang; een enorm groot verschil. Bedenk voor jezelf maar eens een situatie in waarbij je met regels te maken hebt. Eigenlijk is dat altijd het geval. Maar wat je hieruit kan opmerken is dat de grens tussen leefregels om na te leven en dwangregels steeds kleiner wordt.

Het Big Brother gevoel; regels zijn er niet meer om na te leven, maar om op te volgen. Mee willen werken verandert in moeten gehoorzamen. Leefregels worden dwangregels. Speelruimte verdwijnt en maakt plaats voor de dreiging dat er geen ontsnappen meer is.

Het verschil tussen een agent en een militair; een agent is er om naleving van de wet te handhaven. Zijn taak is echter begeleidend. Hij is in dienst van het volk en daarom heette een agent vroeger ook een diender (is inmiddels meer ‘verdiender’). Een militair daarentegen vraagt niet om je medewerking, maar draagt je op te 'gehoorzamen'. Een militair is opgeleid om zaken kapot te maken, om verzet de kop in te drukken (misschien lijkt het in eerste instantie niet zo, het komt daar uiteindelijk wél op neer). Binnen een Big Brother maatschappij vervaagt de grens tussen agent en militair. Kijk als voorbeeld naar Amerika. Toen er massale demonstraties waren in New York, stonden meer dan tienduizend agenten in militaire uniformen en wapens.

Dan hebben we nog de kant van de wetgeving; wanneer onze huidige regering wetten maakt die niet meer de wil van het volk vertegenwoordigen. Wanneer de gewone man ondergeschikt wordt gemaakt aan de macht en invloed van de grote bedrijven. Wanneer de politie meer wordt ingezet om ons te controleren en te bestraffen, dan om ons te begeleiden en te beschermen. Wanneer uitzonderingen op wetgeving alleen maar gelden voor mensen of bedrijven met invloed of vermogen, dan is er sprake van Big Brother. Hoe vaak gebeurt dit allemaal wel niet? In steden en stations hangen al tig camera’s en dit zal alleen maar toenemen. Denk ook aan trajectcontroles en flitspalen. Vergelijk dit eens met tien jaar geleden. Is het niet geheel anders geworden? Nog een paar jaar en we worden vanuit elke hoek in de straat gefilmd. Er zijn zelfs al plekken in Engeland waar camera’s hangen mét luidsprekers die 24 uur per dag gecontroleerd worden.

Het schijnt dat met de ingang van januari 2006 alle telefoonverkeer en e-mail/internet verkeer digitaal wordt opgeslagen. Hier merk je natuurlijk niets van, maar de gevolgen kunnen voor iedereen verstrekkend zijn. Voorbeeld; je hebt de gewoonte om ‘s avonds laat anoniem sexsites te bezoeken, op zich niks mis mee. Maar nu wordt er bij je in de straat een vrouw verkracht. Big Brother kan met een druk op de knop iedere bewoner opvragen en zijn gangen nagaan. Je komt direct in beeld als verdachte; je bent per slot al snel bestempeld als ‘die seksuele gefrustreerde man’ die pornosites bezoekt.

Denk aan mobiele telefonie. Er kan gemakkelijk met een code op je toestel ingebeld worden en vervolgens dient je telefoon als afluisterapparaat zonder dat je het merkt. Deze functie is op verzoek van de diverse veiligheidsdiensten ingebouwd. Of je dit wilt of niet; het gebeurt, zonder enige inspraak. Zoals ik al eerder zei, Big Brother maakt regels zonder inspraak van de burger. Je kunt ook in de gaten gehouden worden via je mobiel of auto met GPS systeem. Men weet precies waar en wanneer je ergens bent. Er zijn zelfs al websites waar je tegen betaling de mobiele telefoon van anderen kan traceren.

In de nabije toekomst zal er veel meer komen, er zijn sterke aanwijzingen en geruchten over de opkomende ‘VeriChip’ (RFID) (http://www.verichipcorp.com). Dit is een chip die onderhuids geïnjecteerd wordt waarin alle gegevens van de persoon zijn opgeslagen, wat dus een soort van unieke identificatie(nummer) zal hebben. Dit zal een chip worden waarmee we alles zullen regelen. Het is alleen maar zo dat de satellieten ons 24 uur per dag in de gaten kunnen houden en ze echter álles kunnen zien met wat we doen. Een ‘veilig’ gevoel, of niet soms... De technologie is er al. Ze moet alleen nog maar ingevoerd worden (wat ze tenslotte waarschijnlijk eerst bij dieren en criminelen/tbs-ers in gaan voeren en het stapje voor stapje vanzelf bij de massa wordt ingevoerd). Verplicht invoeren zal het vast niet worden, maar het zal uiteindelijk wel zo worden dat alle technologie in de maatschappij aangepast wordt aan deze chip waarbij we er één wel zullen móeten nemen (voorbeeld: OV-chip).

We komen in een elektronische ‘nachtmerrie’ terecht. Doemdenkerij wordt realiteit. Onder het mom van dat we onze vrijheid moeten inleveren voor veiligheid is onzin. We verliezen beiden. Vraag je maar eens af; voel je je werkelijk veilig als je in een levensgrote gevangenis zit waarbij de (corrupte?) overheid volledige controle over je heeft? Privacy daalt vanzelf naar 0%. Veel mensen denken dan nog: “mij kunnen ze niet pakken want ik houd me toch altijd aan de regels. Ik heb niks te verbergen�. Deze mense hebben dan nog nooit van profileren gehoord. Profileren is het samenstellen van gegevens over de levensgewoonten van de persoon. Verzekeringsmaatschappijen zijn hier echter al langer mee bezig. Denk maar eens aan de vragenlijsten die je moet invullen als je je inschrijft bij een bepaalde instantie.

Er is al een sociaal draagvlak voor het aanpakken van rokers. Hoe vaak hoor ik niet iemand zeggen "laat de rokers maar meer ziektekosten betalen". Dit is een geweldig standpunt voor het invoeren van meer groepen. Straks zit je er ook bij eentje. Er komen namelijk veel verdergaande vormen van profileren. Dit zal ongetwijfeld iedereen treffen.

Je eet vast graag een broodje shoarma of je bent bijvoorbeeld een liefhebber van een biefstukje. Geen probleem, maar de verzekeringsmaatschappij heeft je zojuist ingedeeld in een risicogroep voor een hartinfarct en je gaat 50 euro per maand meer premie betalen. Oh wacht even; je lust ook wel eens een biertje of je eet regelmatig een kant-en-klaar maaltijd uit de magnetron. Ook geen probleem, we leven in een vrij land nietwaar? Alleen is je ziektekostenpremie zojuist wéér met 50 euro omhoog gegaan.

Gezonde mensen worden beloond, alhoewel deze groep steeds kleiner wordt terwijl de ‘ongezonde’ mensen steeds meer moeten bijbetalen. Gezond (organisch) voedsel is daarnaast nogal kostbaar en zal voor steeds meer mensen onbetaalbaar worden. Dit wordt de omgekeerde wereld, maar wél de realiteit.

We worden steeds meer in een hoekje gedrukt. Alles zal steeds meer averechts werken. Hedendaags is de mens veel individueler geworden terwijl we steeds meer onderdrukt worden door sterke toezicht. Wij worden de kinderen die in een speelruimte komen die uit dwang bestaat. Door de sterke manipulatie en onderdrukking zal men dit ook steeds meer moeten uiten. Denk dus ook aan de sterke toename van criminaliteit en misdaad. Zelfbeheersing wordt steeds moeilijker; we hebben er zelfs dagelijks allemaal al last van. Hartstikke logisch natuurlijk, maar willen we dit allemaal? Kan het ook anders? Zolang het systeem dat bestaat uit eigenbelang, geld en macht staande houdt zal dit alleen maar toenemen en zal de mens -een wezen met een oneindige bron van bewustzijn, liefde en wijsheid- vergelijkbaar zijn als een dom, eigenwijs schaap.