Partyflock
 
afbeelding verslag van de reis naar Egypte

vrijdag 8 december 2006 om 01:57

Van Benidorm naar Rotterdam en van Rotterdam naar Ancona (Italië) en van daar met de boot naar Patras (Griekenland) en van Griekenland naar Israël. Ruim 13.000 km met een autootje van de sloop, het mocht niets kosten. Ik begin dan ook in Rotterdam waar ik de reis heb ingezet naar Haïfa (Israël) Het ging geheel voorspoedig in Oostenrijk (Salzburg) kwam ik voor het eerst sneeuw tegen, het was winter weer maar dat hield me niet tegen. Ik wist nog niet dat over 4 uur deze pas geheel onbegaanbaar zou zijn met een auto als de mijne en zonder sneeuwkettingen.

Wel stopte ik nog bij Mc Donald's om even een maag vullertje te kopen en vervolgens de reis weer verder te zetten naar Ancona (Italië) om daar met en boot in 24 uur te varen naar Griekenland. Onder weg gebeurde er niet veel omdat ik aan een stuk doorgereden ben en eigelijk allen gestopt was bij dat fast food restaurant of gewoon op z'n Hollands gezegd: een vreetschuur" Toch was het even leuk om te stoppen in de sneeuw en ook om even te slippen in de sneeuw want wie weet hoe lang het zal duren voordat ik weer in de sneeuw kom of eigelijk sneeuw zien zal. Niet dat ik het zou gaan missen, want ik ben geen liefhebber van sneeuw of ijs, dus ik heb mijn geld nooit verspeeld aan schaatsen of erwtensoep op de schaatsbaan. Ik was het liefst binnen met de kachel hoog! Het was best een lange rit naar Ancona. In Ancona kreeg ik te horen dat de boot de volgende ochtend zou vertrekken. Dus heb ik een goedkoop hotel genomen voor 1 nacht en me even in Ancona laten zien. Uiteraard kon ik het niet laten even een echte Italiaanse pizza te gaan eten. Daarna ben ik gaan slapen en heb mijn spullen gepakt in de ochtend om op tijd bij de veerboot te zijn. Maar eenmaal in Ancona aangekomen moest ik toch even ergens wat eten, dus besloot ik op zoek te gaan naar pizza, vervolgens heb ik een kaartje gekocht en ben met de auto op de boot gegaan. Een hut was me even te kostbaar dus besloot ik na een tip gewoon in de bioscoop van het schip te slapen waar meer gasten waren met hetzelfde idee. Er waren luxe vloeren blauwe stoelen dus het slapen was wel onder de pannen. In Griekenland moest ik als een idioot reiden van Patras naar Pireus omdat de volgende boot daar 2 uur later zou vertrekken. In de haven van Pireus was een wachtmeester die er voor zorgde dat ik er met mijn autootje nog op kon maar het scheelde niet veel of ik had enige tijd kunnen wachten op een volgende boot, en die vertrekt niet elke dag want het is 3 dagen varen om in Haïfa (Israël) aan te komen. Ik liet me er niet onder krijgen en was vol overtuigd dat ik er nog bij kon, wat ook is gelukt.Het was in verhouding met het schip waar ik vanaf gekomen ben, wel een hele oude boot. En men vertelde op het schip dat de boot na 3x gezonken te zijn nog steeds in staat is de overgang naar Israël te varen. Een open dek waarop meer mensen hun wagen/camper hadden geplaatst. Op deze boot heb ik wel een hut genomen, of zeg maar hutje, want je kon er je kont amper keren en ik deelde een douche en toiletten met de kamer naast mij, deze ruimte zat tussen de kamers in en ik moest er dan ook goed op letten dat ik 2 deuren op slot moest doen in plaats van 1, stel je toch voor dat je daar zit en je buurman staat in eens voor je neus, ja voor je neus! Onderweg vaarden we langs Rodhos, het was laat in de middag en alles was zo goed als gesloten. Toch was het wel even fijn om van boort te gaan en er eens te kijken op de kade. Dat was van korte duur want al na 2 uur moesten we weer aan boort. De volgende haven die we aandeden was die van Limassol (Cyprus) Onze documenten werden aan boort gecontroleerd en er werd ons verteld dat we 4 uur hadden om ons aan wal te gaan vervelen. Dat lukte wel. Ik heb op het schip een stelletje leren kennen dat in Limassol woonden. Maar bij het verlaten van het schip kon ik hen niet meer vinden. Ik heb toen voorgenomen een taxi te nemen en me te laten rondrijden over het Eiland. Dat was leuk, en van korte duur. Ik zat achterin wat rond te kijken en zag in een wink dat stel zitten en een bar. Vervolgens riep ik stop, stop en stapte uit. Ik liep de bar binnen en werd zeer fijn onthaald. Vervolgens mocht ik wat likeurtjes proberen van het eiland. Een beetje van dit en dat en ik ben ZAT! Een uitnodiging om bij hun thuis te gaan eten kon ik ook niet afslaan. Kippenbouten en salade stonden er op tafel en ik kon eten wat ik maar op kon. Gezellig met de hele familie aan tafel, dat was toch even anders als dat je gewend bent maar ik ben zeker een leuke ervaring rijker. Deze man is overigens de vader van dat stel wat ik leerde kennen op de boot en hij was net thuis van zijn werk, hij heeft onze boot de haven binnen geleid. Ik moest weg, het was al laat, maar hoe laat het werkelijk was had ik niet door. Daar kwam ik in de haven pas achter (oeps) Ik was dus veel te laat op de boot en men was alleen op mij aan het wachten. Maar de toch ging weer verder en ik kon met genoegen terug kijken op mijn Cyprus ervaring. Op gegeven moment werd er geroepen dat je land kon zien en werd duidelijk dat daar Haïfa moest zijn. De Israëlische douane is streng en controleert alles wat je maar bij je hebt. Logisch want ze worden dagelijks bestookt met bom aanslagen. Eenmaal aan land met de auto in een lijn om de inhoud uit te pluizen. Met honden wordt er gezocht naar alles wat verboden is in te voeren. Natuurlijk had ik niets te melden en kon ik al snel mijn reis vervolgen naar Havazelet, een strand plaats waar mijn beste vriendin woont. Ik had haar voor mijn vertrek voor de gek gehouden en haar gezegd dat ik koffie zou komen drinken, dat geloofde ze natuurlijk nooit! Toch was het zo, want ik stond er eerder voor de deur als dat ik had durven denken. Het was ongeveer 08:00 uur in de ochtend en ik besloot eens even heerlijk uit mijn dak te gaan voor de deur. De honden gingen tekeer en maakten niet alleen de bewoners maar ook de omgeving wakker. Toch ging er voorzichtig een raampje open op de boven verdieping en al snel kwam er een slaapkop uit met lang haar, ik begon meteen te vragen waar mijn koffie bleef. Je kon wel zeggen dat ze uitermate was geshockeerd van mijn aanwezigheid, het drong niet helemaal tot haar door dat ik ook binnen wilde komen en dat ik er ook echt stond. Maar al snel viel het kwartje en kwam ze als een speer naar beneden om me te begroeten, ik zei toch dat ik koffie kwam drinken, ze zegt; ik had niet durven dromen dat je dat ook meende. Maar ik ben er en ik ben blij dat ik haar kon zien en nu eens wist waar ze woonde. Koffie heb ik gehad en ik vertelde mijn verhaal van alles wat ik onderweg had mee gemaakt. Klesse besse en vrouwenpraat waren het hoofdmenu op de vroege morgen, ik vertelde dat ik naar Tel Aviv wilde gaan en daar de volgende dag vandaan wilde rijden naar Jeruzalem en Eilat. Ze verklaarde me voor gek, maar ik was vast besloten. Na lekker gekeuveld te hebben, namen we afscheid en zette ik mijn reis in naar de eerst volgende stad (Tel Aviv) een hyper moderne stad zoals we die in Europa ook kennen. Daar heb ik 1 nacht overnacht in een goedkoop hostelletje. Even een lekkere en normale douche en even een normaal bed. Ik heb dan ook heel goed geslapen en ben de volgende dag ook weer gaan rijden naar Jeruzalem, wat een drukke stad is die! Een grote chaos van mensen en verkeer. En ook al kun je niet doorrijden omdat er een rij auto's vast staat voor jou, ze toeteren naar je en schreeuwen als of het mijn schuld was dat het verkeer niet wilde door rijden. Nee, dit is geen stad voor mij, ik zou hier nog niet wil wonen al krijg ik er een appartement cadeau. Overal waar je maar kunt kijken rijden auto's of lopen mensen, En dan te bedenken dat hier veel jongeren naar school gaan of de Universiteit, maar ook uitgaan, kun je hier optimaal, ze hebben hier discotheken waar ze in Amsterdam nog jaloers op kunnen zijn.Het is ook een dubbele stad, veel Arabieren en veel bouwval. Alles was goedkoop op de straat markten, de prijzen deden me verbazen. Jeruzalem is toch mooier op de foto als vanuit de auto! Maar daar kwam ik niet voor en wilde er ook zo snel mogelijk weer vandaan, ik ben toen met mijn kadetje langs Jericho gereden, de stad uit de Bijbel die hoog op de rand van de woestijn is gelegen. Mooi om te zien. Maar steeds verder de woestijn in werd het droger en zie je minder groen. Maar ik reed wat omhoog en over een heuvelachtige rug kwam een vlakke wereld uit het niets, dat was de woestijn die ik 500 km moest begaan om in Eilat te komen. In Eilat zou ik dan ook een paar dagen blijven en dan zou ik met mijn autootje (van de sloop, hi hi hi) door rijden naar Dahab (Egypte). De reis was eigelijk niet boeiend, een en al zand zowel links als rechts van de auto. Na verloop van tijd passeerde ik de Dode zee, in een droge vlakte een blauwe zee die zo zout is dat je haren er van overeind gaan staan en je huid doet krullen zoals je, je dat nog nooit hebt kunnen voorstellen. Maar we zijn er nog niet, de reis gaat verder en de avond valt, Pas tegen 01:00 uur s'nachts kom in Eilat binnen rijden en pruttelt de auto met enige bonken. Toen stond ik stil, het was me duidelijk dat ik geluk heb gehad want als dit een uur geleden was geweest dan had ik in de woestijn gestaan, midden in de nacht, en ook nog wetende dat het s'nachts in de woestijn behoorlijk koud kan zijn. Geluk dus!! ik op zoek naar een bar om even tot rust te komen. Ik hoorde gezellige muziek midden in een leeg gesloten winkelcentrum. Neon verlichting met, Tropicana, moest wel wat zijn. Ik loop binnen en ga zitten, vertelde over mijn pech en de voorafgaande reis. Een drankje en een drankje maakte alles nog gezelliger, op gegeven moment waren er een aantal wel bereid om even te kijken naar de auto. Maar vergeefs, je kon wel spreken van een gestrand einde in Eilat.

Niet echt, want ik zou toch nog wel proberen de auto te laten repareren en alsnog naar Egypte door te rijden. Voorlopig is het prima ik ben in Eilat en zal me nog gaan buigen over de reis naar Dahab (Egypte). De volgende dag ben ik wederom naar Tropicana gegaan en heb daar met de eigenaar en een bar meisje geluncht. Ik vroeg of ik eens de muziek mocht doen, hij stond er op dat ik dat op staande voet liet horen Dat was een succes want vervolgens draaide ik er zowat elke avond met veel plezier en de bar begon dan ook drukker te worden. Het weer was er geweldig, en ik heb dan ook elke dag genoten van de zon. een beetje zwemmen en dan s'avonds even lekker eten in een fastfood bar Unplugged. Want hier kon je eten en ook een concert of film zien op een scherm zoals in de bioscoop. Geweldig!!Je maakt vrienden in Eilat als je er een tijdje bent, zo ben ik vaak bij snuba diving geweest om te snorkelen boven de koraalriffen en ben er gaan zwemmen in de blauwe zee! In Eilat heb je een Dolfijnen rif, hier komen veel gehandycapte kinderen heen om een teraphy met dolfijnen te nemen. Er komen ook veel trainers naar dit rif om de teraphy te leren zodat men in eigen land deze hulp kan aanbieden in dolfinaria. Ik kan je vertellen dat het de ervaring van mijn leven is geweest en ik tot op heden nog onder de indruk ben van deze ervaring, zwemmen met dolfijnen. ik kan het je aanbevelen!! Natuurlijk kon ik het niet laten met mijn poster van Body art Benidorm te koop te lopen. Zo heb ik gedurende mijn reis een aantal mensen gevraagd deze vast te houden om dan een foto te maken. Nu zit ik zelf op een terras van een restaurant. De eigenaar van dit restaurant was een wispelturige man maar zeker niet on aardig en kon zelfs een aantal woorden Nederlands

De auto was gemaakt en ik had mijn visum voor Egypte in de zak, dus op naar Taba (grens) Daar werd ik tegen gehouden door de douane van Egypte. Ze keken in mijn auto en haalde er alle ontwerpboeken uit van de tatoeages. De pagina's waar men op bleef hangen waren de tekeningen van blote vrouwen en of dat wel mocht in Egypte wekte een discussie. De boeken werden meegenomen naar een kantoortje en de tekeningen van schedels en naakte vrouwen werden verwijderd uit de catalogus. Ik werd zo kwaad dat ik hen vertelde hoe kinderachtig ik dit vond. Maar daar trokken ze zich niets van aan. Na 4 uur op de grens te hebben gediscussieerd over mijn tekeningen zei ik dat ik niet meer naar Egypte wilde en ze de Nijl (rivier) in konden lopen met z'n allen. Ik ben dan ook terug gegaan naar Israel en heb een nacht gewacht. De volgende ochtend heb ik alles achter de deurbekleding gestopt, ook mijn machines e.t.c. En weer vrolijk naar de grens gereden. Ook mijn kleding had ik wat aangepast, juist om met wat lol en vrouwelijke dommigheid (knipoog) over de grens te komen. Binnen een uur was het gelukt en ben ik Egypte ingereden. Ik heb mijn auto aan de grens laten staan en heb mijn spullen over geladen in een Taxi. Vervolgens hebben we in een oude peugeot ruim een uur gereden in de richting van Dahab. Onderweg zijn we even gestopt en hebben thee gedronken bij de beduwine in een tent, nou dat was een leuke ervaring. Dahab kwam in zicht en met vele tenten naast elkaar gaf het mij echt het gevoel in Egypte te zijn, alleen geen Piramides, die heb je alleen bij Cairo. Dus dat is wel jammer, maar dat mag de pret niet drukken. Ik ben dan ook direct op zoek gegaan naar een plaats waar ik een kamertje kon huren, ik kwam terecht in een hostel van de Beduwine's. Winkelen is mijn grote passie net als mijn werk en ik heb dan ook alles uit de tas gehaald om daar mijn geld te kunnen verdienen. In mijn kamer heb ik enige voorzien van een tatoeage tot mijn gesteriliseerde spullen op waren. Dit was wel verboden, dus ik moest voorzichtig te werk gaan. Naast geld verdienen moest ik het ook weer uitgeven, dus lekker door de winkelstraat waar restaurant na restaurant aan zee is gevestigd. Ook hier had men een lokker, een man/vrouw die het publiek binnen moest vragen. Omdat ik er een tijdje ben gebleven kwam ik zo'n lokker elke dag tegen en hij zei; Kom, Kom lekker zitten en eten bij ons!! ik zei; Morgen ok?! Maar dit herhaalde zich elke dag... Op gegeven ogenblik als ik hem tegen kwam dan zei hij; aah jij niet, jij komt morgen!!! ik zei precies! Het was echt heel mooi daar en spot goedkoop! Opgegeven dag kom ik die lokker weer tegen en hij zei; aah jij niet, jij komt morgen hè? en toen zei ik; Nee morgen kom ik niet ik kom nu eten in jou restaurantje! Hij was me een partij blij dat ie er echt werk van heeft gemaakt toen hij had begrepen dat ik dus weer zou gaan vertrekken. Ik werd op mijn wenken bediend en de gastvrijheid was enorm. Je zou van een feest kunnen spreken. Ik kreeg een Egyptische toast voor geschoteld met mijn naam er op, dat was erg bijzonder en het was dan ook verrukkelijk. Op de laatste avond werd ik uitgenodigd om mee te gaan naar de discotheek. Met stomheid geslagen herhaalde ik, Discotheek?, midden in de woestijn een discotheek, bovendien had ik er geen Egyptische vrouwen gezien. Die had ik slechts water zien halen. Maar het mocht de pret niet drukken en alleen al de nieuwsgierigheid heeft me doen besloten op de uitnodiging van deze twee engelse meisjes in te gaan. Eenmaal aangekomen met zijn drietjes waren we verbaasd de trance sound te horen. En ik liep voorop want ik wilde het allemaal wel eens bekijken. Tot mijn schrik zag ik slechts mannen in de disco en er was geen enkele vrouw, een van de meiden zei; daar ga ik niet binnen hoor dat vind ik dood eng! Waarop ik zei; kan me geen ruk schelen wat jij doet maar ik ga wel naar binnen. Dit wordt de avond van me leven dat zal ik je nu al vertellen. Dat was dan ook zo als enige drie dames onder misschien wel 30 mannen, kregen we veel aandacht en waren ze erg galant. En ik heb dan ook een wereld avond gehad die ik nooit meer vergeten zal.

Ik heb nog nooit gedoken en juist in de Rode zee kun je met deze aktiviteit wel je hart ophalen. Eenmaal onderwater zakt mijn gevoel in een intense rust, geen geluiden om je heen.

Juist daar ervaar je, dat je boven water constant geluiden hoord en je daar niet eens van bewust bent.Vissen in alle maten en soorten, ook in kleur en vorm deden mijn mond openstaan (hahaha) niet letterlijk natuurlijk want anders zou ik een groot probleem hebben. Ook koralen en anamonen trokken mijn aandacht het was echt wonderbaarlijk. Met een onderwater camera probeer ik zoveel mogelijk vast te leggen om het thuis in Holland aan vrienden en familie te kunnen laten zien. Maar ook om zelf nog eens terug te kunnen kijken op een reis die ik nooit zou kunnen vergeten. Lef is het juiste woord, want je gaat niet zomaar met een sloop auto zo'n reis maken. Toch kan ik er met genoegen op terug kijken want ondanks kleine incidenten is het zeer goed verlopen. Koraal mag men niet meenemen, je kan er zelfs voor in de gevangenis belanden, zelfs een stukje van het strand kan al grote gevolgen hebben met een aanklacht van smokkel boven je hoofd. Elk stukje koraal heeft zijn functie, dus ook dat kleine onschuldige stukje op het strand heeft weer een functie voor de kleine diertjes die er leven. Een aanrader voor hen die nog nooit hier onderwater zijn geweest. De terug reis verliep voorspoedig en ook aan de grens waren er geen problemen. Laat in de nacht ben ik de grens overgekomen en was ik toch ook wel blij terug in Israel te zijn. Oh ja, ik heb wel op een kameel gezeten!! hahaha
afbeelding Het begin... part 9

zondag 4 december 2005 om 11:42

De feestmaand is aangebroken en de verbouwing aan de keuken is in volle gang. Ik zeg waar wat komt en Herre is mijn rechterhand die dit waar maakt. Verhuisberichten verstuurd naar familie en vrienden maar dat was wat voorbarig. Ja voorbarig want we gaan weer verhuizen na een beter woonaanbod. We verhuizen nu naar La NUcia waar een palijsje op ons wacht, Het zwembad is er 4x zo groot en de tuin doet romantisch aan. Het huis heeft even eens 4 slaapkamers welke zo groot zijn als het oude huis. Binnen is het huis voorzien van een yacuzzi en badkamers waar het water je de mond uitloopt. De woonkamer is net zo groot als het hele woon oppervlak in ons oude huis in Heemskerk de keuken is niet al te groot maar toch nog 60 vierkante meter, verder hebben we in dit huis 3 saunas. Buiten is er ook een yacuzzi en is er een gazon, uiteraard is er een tuinman die alles bijhoud want wij hebben geen groene vingers en ik wil niet mijn nagels breken. Dit huis kunnen we betrekken op 1 januari dus dat doen we dan ook. De gas voorziening is wel uniek een tank van weet ik veel, hoeveel gas moet eens in de 3 jaar worden gevuld en daar kunnen wij dan 3 jaar op teren. zodra ik in de mogelijkheid ben zal ik foto´s plaatsen in deze rubriek. Ik moet wel zeggen dat ik er naar uitkijk om daar mijn verjaardag te mogen vieren.
Dan wordt ik er op attent gemaakt dat er in België een studio is met mijn naam en mijn logo, Deze heb ik in 2001 al laten beschermen. Nu ben ik er achter dat de naam buiten Nederland wel mag worden overgenomen, maar het logo is onder de Europese wet vasgelegt. Dus maar naar een jurist om informatie te vragen wat ik daar aan kan doen. Ik volg het advies op en neem contact op met het bureau voor Copyrights in Nederland welke mij doorsturen naar mijn eigen land Spanje.Ik op hun advies een formele brief opgesteld om hun 8 weken in de gelegenheid te stellen dat het trademark van mijn bedrijf ook beschermd is, en dat men daarvoor aan eisen moet voldoen en ook dat men daar een vergoeding voor behoord te betalen. nog even afwachten hoe dit afloopt.
Intussen hebben we blikken verf gekocht en is de eerste hand gelegd aan het opknappen en verfraaien van ons bedrijf,
Er is gestart met het maken van een nieuwe balie, hoger en ruimer om al onze ditjes en datjes in op te bergen zonder dat de troep tussen de medewerker en de klant ligt. Ook de apparatuur is beter verwerkt in het werkblad. Op de foto's ziet u de balie ongeverfd.Verder in de zaak hebben we een bartafel gemaakt waar 4 barkrukken aan komen te staan en de balie word dus wit met een glasplaat en de bartafel wordt zwart met een witte poot, de barkrukken worden rood, net als de deuren van de cabines komt het rood van onze bedrijfsnaam terug in het interieur. Je snapt wel dat het nog best een klus is, want juist nu moeten ook de sieraden een beter plaats krijgen in de studio, dus komt er nog een hoge etalage kast die binnenin zwart gemaakt zal worden en buiten de kleur wit krijgt. Als de binnenkant zwart is komt dat beter uit met het ligt en de displays van de sieraden. Boven de balie willen we nog een plaat maken tussen de twee muren waaraan chromen spots komen te hangen die de betaal en infoplaats belichten. aan de voorkant van de balie komt de bedrijfsnaam in 3D met blauwe TL verlichting. Ook op de werktafel ligt het idee om de nagel studio te openen, er komt dus nog een cabine bij waar deze werkzaamheden kunnen worden uitgevoerd, verder zijn de dagen voor kerst erg rustig, veel oudere mensen die weinig of niets willen besteden, of het is net die generatie die tatoeages of piercing niet zien als de hedendaagse trend maar meer als asociaal of slordig, maar dat laat ons de pret niet drukken.
afbeelding Het begin... part 8

zondag 20 november 2005 om 22:39

November is een dooie maand, weinig jong publiek dus ook werinig klanten.
Overwinteraars in overvloed maar die itten op het potje van thuis en eten hier bijna of helemaal niet buiten de deur Ons huis is tevens verkocht en in de derde week van november is de overdracht. en kunnen we op zoek gaan naar een huis.
We hebben een huisje gevonden met 3 slaapkamers een dak terras en zwembad en garage, maar de keuken is een arme trieste rotzooi.
Ik heb nog nooit een keuken in deze staat gezien, maar Herre is handig en heeft al plannen om de keuken aan te pakken. 1 december kunnen we er in dus even afwachten en dan verhuizMaar voorlopig zijn de grapefruits rijp dus kunnen we oprechte zure bekken trekken, De citroenen laten nog even op zich wachten die zijn nog net zo groen als het zwemwater. en.
afbeelding Het begin... part 7

vrijdag 7 oktober 2005 om 07:35

In Nederland heb ik wel wat trouwe klanten kunnen helpen met de na controle en weer wat nieuwe klanten kunnen helpen aan een nieuwe tatoeage. Er is niet veel gebeurd want ik was even thuis en tevens ook nog op vakantie, en dan doe je niet veel. Koud, Koud, Koud elke dag. Ik was bevangen door de kou en bezocht dan maar wat familie en vrienden en ook collega´s
afbeelding Het begin... part 6

zaterdag 3 september 2005 om 01:33

Een nieuwe maand en weer een fris begin, althans ik voel me afgewerkt en gesloopt, ik ben dan ook toe aan een paar dagen vrij even niks doen en lekker van de zon genieten. 4 September moet ik verhuizen naar mijn nieuwe appartement in Albir dus ik heb besloten de zaak geheel dicht te gooien voor deze zaterdag zodat ik mijn tijd kan benutten om alles over te brengen. Ik heb alles al ingepakt en wat bleek? ook ik had inmiddels niet een, maar twee koffers met kleding. Het is Donderdag avond en vanavond ga ik een kuitstuk zetten bij het "gelikt schaap"pardon!! ik bedoel het gemeste schaap, wat de naam is van een leuk gezellig Hollands restaurantje in Benidorm, aan het einde van de avond was de tattoo klaar had zij pijn in haar kuit en was ik geradbraakt!! maar het resultaat van de uit de hand gezette tatoeage mag er wel zijn. Uiteindelijk de dag voor het verhuizen lopen er wel klanten in de zaak, om te beginnen had ik een Engelse jongen van rond de 22 jaar doe "ARCE HOLE"op zijn linker en rechter bil wilde laten zetten. hij vroeg of ie zijn broek moest uitdoen en ik zei, dat ik die optie aan hem over zou laten. ik draai me na het vullen van de kupjes om en wat ziet mijn oog? een halfnaakte man, ik dacht dat is een gewillig persoon die al snel met schuine grappen op de proppen kwam, ik reageerde direct en zei dat het voor hem misschien toch beter zou zijn de short weer aan te trekken, wat ie vervolgens ook heeft gedaan. Hij vroeg me hoe ik dat nu ging oplossen en ik zei; dat doen we simpel en snel! en ik trok de hele boxershort omhoog in zijn naad alsof het was dat ie een string aan had.(hahahaha) ik moet toegeven ik heb wel lol gehad, en ben ook aan de oud Engelse letters begonnen. In de avond kom ik aan bij het appartement en heb een kort babbeltje gemaakt met de bewaking van het appartement, een leuk babbeltje overigens, ik liep naar 12 hoog en haalde al mijn bagage naar de lift, ik neem bijna alles mee naar beneden en neem 1 tas en loop naar de auto in de hoop dat ik hulp zou krijgen. Dat duurde niet lang, hij bood direct aan mijn tassen te dragen of zeg het eerlijker SCHOUWEN!! ik stond te wachten en mijn nagels te vijlen in de tijd dat hij druk in de weer was alle bagage bij de auto te krijgen en er zelfs ook nog alles heeft ingezet. klaar! zo doe je dat soort dingen.
Dan in de middag over naar het nieuwe appartement in Albir, moet wel zeggen dat het een leuk optrekje is, Het zwerven ben ik niet zo gewend maar wat moet je anders als het uiteindelijke verblijf pas vrij komt in November. Ik kan in alle gevallen blijven zolang ik wil dus dat is dan ook weer een voordeel. Het is alleen niet zo als bij van der Ham reizen, daar wordt je kamer schoon gemaakt (als ze zin hebben) en je bed verschoond en handdoeken worden 1x per week vervangen (als ze zin hebben) want de laatste keer dat ze werden vervangen was slechts al twee weken voor ik vertrok, ik had gelukkig zelf al wel wat extra handdoeken gekocht dus zat niet zo met dat vervang probleem, toch kan ik me voorstellen dat mensen op vakantie er stevig van balen dat dit aldaar zo gaat.
In de avond naar de Carefour, een mega supermarkt waar ik beddengoed moest kopen. vervolgens is er een avondje uit aan geplakt en ben ik met één van mijn twee beste vriendinnen aan het stappen geslagen, Zondag kon ik lekker uitslapen, de zaak is elke zondag gesloten en dat heb je wel nodig een dagje vrij. Zondag middag ben ik uitgenodigd bij Jacks tattoo privé dynastie in La Nucia. Een barbecue bij het zwembad, en een rondleiding op het landgoed met uitleg van alle ideeën en plannen die er staan om het landgoed te verfraaien. Reuze gezellig want ik vertrok later in de avond.

Zondag de dag na een avondje stappen, het is even zwaar je bed uit te komen maar als ik eenmaal op me voeten kan staan dan voel ik het in me hoofd, in ieder geval rust en een lekkere kop koffie. Al kort daarna gaat de telefvoon, het is mijn vriendin die laat weten dat ze er aan komt,. We besluiten naar haar huis te gaan kijken in La Nucia en wat tref ik daar aan? een regel echte berghut, ze kan zo voor Heidi door, leuk huis, was nog niet klaar dus we waren zo uitgekeken, maar om de middag te vullen zijn we naar de ark van Noach geweest. De ark van Noach is een dierentuin waar dieren worden opgenomen die zijn mishandeld of verwaarloosd. Stichting Aap in Nederland werkt met deze zoo samen en hier worden dan ook de apen opgevangen, zo is er een aap die op een auto kerkhof voor jaren heeft vastgezeten aan een ketting van slechts nog geen meter. Door stichting Aap is deze met de locale autoriteiten daar weg gehaald en ondergebracht in de ark van Noach. Mooi werk, je kunt je niet voorstellen hoeveel soorten dieren er zitten en ze hebben allemaal een achtergrond, de meeste dieren werden in huis gehouden en hier gebracht omdat men de dieren niet meer aan kon. Er is ook een tijger waarvan de nagels en de tanden zijn verwijderd en een klein aapje dat is weggehaald bij een fotograaf die er de zomer mee op het strand heeft gelopen, zulke aapjes worden aan de drugs gehouden om zo bij vreemde op de arm te kunnen zitten zodat wij mensen een leuke foto mee naar huis kunnen nemen met een aapje waarvan we het slechts 5 minuten hebben gezien. in een zin gezegd, walgelijk!!
Ik steun dan ook van harte dit soort instanties, en u kunt dat ook doen in Nederland, want stichting aap doet ook veel buiten Spanje en Nederland, meer info vind u op hun website:
http://www.aap.nlDe laatste dag hier in Benidorm en dan zijn we 3 weekjes gesloten, en werken we bij in Heemskerk, het is al een dikke 3 maanden dat ik uit Holland hierheen ben vertrokken, ik mis dan ook mijn gezin en mijn katten, ik heb er inmiddels 5 waarvan er in mijn aanwezigheid nog een onder het mes moet. maar ik kijk erg uit naar de thuiskomst om ook familie en vrienden weer terug te zien. het wordt een lange rit met de auto maar daar komen we wel door.
Het is dus duidelijk dat ik nu de komende 3 weken niets aan dit dagboek zal doen, toch zal ik een hoop te vermelden hebben als ik weer terug ben in de zon.
tot later
afbeelding Het begin... part 5

donderdag 4 augustus 2005 om 10:39

Weer een nieuwe maand met nieuwe kansen, en het is ook drukker geworden in Benidorm. Veel ijslanders en nu ook veel Spanjaarden die de zon in Benidorm komen opzoeken. Ik heb maar een autootje gehuurd om me te verplaatsen hier in de omgeving, het is niet echt goedkoop maar wel gemakkelijk. Ook ben ik eens even naar dat nieuwe winkelcentrum geweest "La Marina" Leuke zaakjes hebben ze daar, is weer even wat anders als 2x voor € 6,00 hahaha In iedergeval kwam het in me op om rode lipstick aan te schaffen, dus ik dat perfume winkeltje binnen, loopt daar een wicht rond die de kleur rood van haar leven nog nooit had gezien )denk ik) ik vroeg om mooi diep rood, gaat ze met mij langs alle merken lopen en op de hand mij steeds een kleur bruin proberen aan te smeren, moe werd ik er van maar uit eindelijk had Dior wel het juiste kleurtje. Vandaag is het een top dag geweest, veel mensen die ook terug komen en hun blijdschap tonen, we krijgen zelfs mensen binnen die zijn doorgestuurd door anderen. Het is zichtbaar drukker geworden, de Spanjaarden hebben nu vakantie en trekken er massaal op uit. Toch blijven de Spaanse mannen wel een bijzonder slag mensen, ze hebben vaak maar twee vragen, doet het zeer? en hoeveel kost het? het meest komische van deze bezoeken is het piepen van de pijn ook al bestaat de tatoeage slechts uit 3 kleine lijntjes. Er zijn er bij met tranen in hun ogen, maar lopen vaak heel stoer en opvallend macho achtig de studio weer uit, ja en dan moet ik toch wel even lachen. Neem nu gisteren, Er was een jongen van om en nabij de 20 jaar binnen en stelde de twee standaard vragen, vervolgens zit hij in de stoel bij T-bear en zegt al na 3 minuten tegen Tattoo T-bear dat hij wel een sigaretje mag roken als hij er zin in heeft, een andere manier om te zeggen dat je een pauze wil om het gevoel te verwerken, hahahaha om je rond te lachen, je snapt het al, ik zeek zowat in me broek van het lachen.
eer gisteren kwam er een gitano (zigeuner) in de zaak, had nog geen tattoo en wilde een draakover zijn schouder naar zijn borst. ging lekker in de stoel liggen bij T-bear maar hield het niet lang meer vol. vervolgens ligt meneer te stuiteren en werd het voor T-bear een onmogelijke opgave de tatoeage tot een goed einde te brengen. Maar vandaag ging het dus prima, we hadden hem verteld goed te eten en hem een paracetamol gegeven, wat schijn is werkt vaak het beste. nu kon hij het wel volhouden en heeft t-bear de tatoeage ook kunnen afmaken.
Mijn witte kussentjes op het terras zijn een groot succes, iedereen wil er op staan of laat zijn kinderen dat wel doen, het erge van alles is als je ze wil omdraaien en er een smeerlap heeft gezeten die de maaltijd van zijn neus heeft weten te plakken onder mijn witte kussentjes. Nu moet ik ze maar is gaan wassen want het loopt helemaal uit de hand op deze manier, en ik heb besloten ze er alleen in de avond op te gaan leggen want op de dag met natte zwembroeken die afgeven of zand voetjes die er zichtbaar op zijn, daar wordt ik hopeloos van. 
De uitzending op tv was wel leuk, Canal 55 heeft een programma over tatoeage gemaakt en met informatie over mij en mijn bedrijf ook uitgezonden, daar zijn al klanten van binnen geweest en ik ben dan ook blij met dit soort reclame. Vandaag ben ik even naar de juwelier geweest, niet dat ik mezelf wat cadeau heb gedaan, maar meer omdat ik een klant had voor een playboy navel piercing, die heb ik dus even laten maken!. Maar het is nogal druk in het verkeer op dit moment, dacht ik sneller te zijn met een taxi, heen kwam het toevallig uit dat de bus stopte maar terug evengoed nog met een taxi. De chauffeur van hoge leeftijd, liet na korte tijd merken dat hij een darm probleem heeft. Het is nog steeds lekker warm dus de ramen stonden open en ik zat lekker in mijn stoel, toen de man een wind liet. Ik keek en dacht echt even "wat is dit nu weer?"maar toen ik net op het punt stond het voorval te vergeten deed ie het weer, maar die keer kwam er een ongelooflijke lucht van de man, waarschijnlijk heeft die eerste in zijn vacht gezeten en duurde het even voor die tweede kwam, maar het was gewoon niet te harden ik ging zowat van me graat en alsof we het nog niet hadden gehad kwam er nog een overheen dus ik liet hem direct stoppen om uit te stappen en verder te lopen. Na een paar stappen was ik bij de Salon. Vanavond gaan we met Ed zijn vrouw en kinderen naar het Chinees restaurant hier in Benidorm. Ik heb me laten overhalen om aan de sangria te gaan, dat beloofd dus was, eenmaal aan een tafeltje hebben we eten besteld, de tafel was groot, rond en had in het midden een diner trolley, waar het eten op kan staan en zo hoef je niets door te geven, je draait de plaat rond en het komt gewoon voor je neus stil te staan, althans... als het eten er op staat. In mijn geval stond er sangria en ik bestel een halve liter glas voor edje, binnen no-time hadden we allemaal zo'n glas en vloeide de sangria over de tong en de tafel. Het is weer het einde van Augustus en de vrouw van T-bear vertrekt met het vliegtuig naar holland, T-bear zelf is de werkende man in het gezin en mag met de bus naar huis terug, het verschil zit hem dan ook in de tijd, de een heeft een reis van slechts 2 uur 30 minuten en T-bear zelf mag er ruim 24 uur over doen. Maar evengoed en als zoveel mensen gaat ook dit gezin met meer naar huis als dat ze hadden meegenomen.We hebben in geen tijd zo'n warme zomer gehad, temperaturen van 40 graden waren orde aan de dag, de aircondition kon het nog maar net aan. Toch is het een vreemde maand Juli geweest naar mijn menig te rustig.
Nu is het alweer Augustus en merk je dat het alsnog wat aantrekt, evengoed is het naar verhouding erg rustig dit jaar. Het goede nieuws is dat we een huis hebben gevonden en deze maand zullen overgaan. Ik verheug me enorm op ons nieuwe onderkomen, het is beter onderhouden en we hebben alle ruimte voor onze meubels. 3 slaapkamers waarvan 1 met yacuzzi en buiten een groot zwembad tevens met yacuzzi. Volgende maand hebben we een feest gepland, dan komen genodigde eindelijk allemaal eens over de vloer, dit is voor mijn verjaardag in maart j.l. die we niet hielden en tevens voor die van herre, welke in de winter valt. Nu we een nieuw huis hebben is het feest compleet en hebben we besloten er een knalparty van te maken. We hebben live rock muziek om het geheel een duwtje te geven.
afbeelding Het begin... part 4

vrijdag 8 april 2005 om 18:22

Het is nog een stilte voor de echte storm en er zijn nog niet veel toeristen, maar evengoed is er elke dag wel volk in de zaak en kan er ook gewerkt worden. Vandaag had ik een moeder met een klein jongetje in de zaak, een beetje overdreven gedrag van de moeder die met een kind van nog geen 4 jaar even een tatoeage gaat uitzoeken en advies vraagt aan haar zoontje, ik denk dan ook echt waar het met deze wereld heen moet. Maar even goed was er een aantal minuten geen zoontje te horen en werd alle aandacht gezet op de boeken, haar zoontje stond zich lekker te vermaken met de 10 liter drinkwater dat ik in de zaak heb staan voor mijn klanten. De vloer werd steeds natter en het water opvang bakje stond al in het rood. Op gegeven ogenblik zit ik achter mijn desk en zie de vloer glimmen alsof ik aan zee zat, ik zeg niets, pak een dweil en mop het weg, vervolgens gaat de moeder het kind staan afdreunen daar schrok ik gewoon van, ik zei dat ik niet wilde dat zij haar kind zou slaan zolang ze in mijn zaak is, er zijn talloze andere manieren om een kind kenbaar te maken dat het iets verkeerds heeft gedaan. Direct start ze de discussie en begint te gillen dat zij de moeder is en dat als zij haar kind wil slaan dat zij dat zelf uitmaakt, ik reageerde nogal kort en zei haar ook dat het niet voor niets is dat men in Engeland een hoog percentage kindermishandelingen heeft en hoe anders kun je de agressie van deze generatie veranderen. in ieder geval breekt ze het gesprek en zegt mij dat ze hier nooit meer wil komen en loopt weg, Ik had echt de gedachte dat ze het maar fijn moest gaan uitzoeken.Begin deze maand is de vakantie begonnen en je merkt het direct, de zaak staat van 12 uur tot 22 uur propvol en ik werk me dan ook suf, Vandaag kwam er een meisje uit de drukte en vroeg me een pen en papier, vervolgens loopt ze weg en staat aan de balie over een boek gebogen. Ik ga kijken en zie dat ze mijn eigen ontwerpen aan het over trekken is, vervolgens zeg ik, what are you doing? geeft ze nog gewoon antwoord ook dat ze staat over te trekken, ik zei; Wil je maken dat je mijn zaak uit bent, wat jij staat te doen is stelen, de volgende keer geef ik je aan bij politie, dus laat ik jou gezicht hier niet meer zien. pffff de wereld is stroef!!
Vandaag kwamen er twee meisje binnen de een wilde een tatoeage zo klein en goedkoop mogelijk in d'r lies. dus ze begon eerst met een roosje, toen een pegasus-je en op het laatst wilde ze een vlindertje piep klein in het rose ook nog. De minimum prijzen zijn hier toch wel 35 euro, maar zei wilde er toch slechts 20 euro voor betalen, ik zei; bij 35 euro sta ik pas op. Vervolgens loopt madam door de zaak en zegt; dan ga ik toch naar een ander (alsof een ander hier iets zal zetten voor 20 euro) nee dat zal ze nog gaan tegen vallen. Ik snap dit soort mensen niet, een goedkope tatoeage kan uit eindelijk nog een hele dure worden. ik sta er dan ook helemaal achter dat iemand even heel goed na denkt voor die dit soort stappen zal gaan zetten. Vandaag kwam onverwacht ook nog mijn hartsvriendin Esther aan met haar bejaarde hondje Pluis, Ze was een weekje weg geweest naar Ibiza, maar ook daar was alles schrikbarend duur, ze vertelde dat ze even wat waren gaan eten met vrienden en dat het etentje voor 5 personen om en nabij de 250 euro kwijt waren, ik schrok er van, want voor de normale burger zou dat een vakantie zijn die nooit echt te betalen is, maar in ieder geval kon ze het wederom niet laten iets te kopen voor mij, het gaat niet om de afbeelding maar het was haar meer te doen om de decoraties er overheen, of ze mij nu werkelijk nog zo voor zich haalt na al die jaren of dat het echt om de decoraties is geweest is en blijft voor mij de vraag en voor haar de weet. Gelukkig ben ik toch wel iemand van de "pay back"dus we zullen nog zien wat de toekomst brengt.

Weer een maand voorbij, het weer werkt goed mee en de zon is vol op aanwezig. Toch willen de hoeveelheid toeristen niet veel verteren, ik denk dan vaak dat ik in hun schoenen zou staan, ik zou zo niet eens op vakantie willen gaan. Het was 1 April en van grappen en grollen is hier geen sprake geweest, ik denk dat men blij is met het weer en de lol van 1 April is vergeten. Ongelooflijk zo stil als het deze maand kan zijn, Mensen komen wel binnen lopen maar alles is al snel te duur, zo had ik gisteren een stel binnen waarvan de vrouw aan mij vroeg hoeveel het pegasus ontwerp moet kosten, normaal zou ik er € 400,00 voor vragen, maar wilde wel weer iets zetten, dus dacht ik zal eens kijken of ze het doet voor € 150,00. Tot mijn grote stomheid geslagen zei ze dat het te duur was, ik heb stellig mijn mond gehouden en dacht echt dat als ze een andere dag terug komt, ik de normale prijs laat betalen.
Het is soms verbazingwekkend waar mensen mee aankomen, Veel gesproken komen er mensen binnen met een dergelijke wens die in de grote gros als normaal design worden bestempeld. Mensen met specifiekere ontwerp wensen van een overleden partner of kind, of een aandenken van een geliefde, maar buiten deze komt er dus af en toe ook wel eens een het onmogelijke vragen, en kan dit niet als tattoo worden gezet. Wordt men boos en begint kortaf te worden. Dat snap ik nu echt niet, als ik in hun schoenen zou staan, dan zou ik een eerlijk advies alleen maar zeer op prijs stellen.
Laat in de avond verzamelen wij ons in het Restaurant van Sjors en Petra. Het paar was al vertrokken en zo gezegd naar huis gegaan. Het mocht de pret niet drukken, iedereen werkte vol overgaaf mee aan de rotzooi en de versieringen. Het restaurant moest wel bespaard blijven want we konden het de gasten niet aan doen om hun een confetti diner voor de neus te zetten. Het was omstreeks 16:00 uur dat het paar aankomt bij het restaurant, bij aankomst kon men de vlag van Terschelling al zien hangen en wist men direct de rest van wat men zou gaan zien al invullen. Hier begonnen bij Sjors de nerven te werken, de nerveusiteit stond hem op het gezicht geschreven, De hele dag heeft Sjors lopen prakizeren over wat hem die dag nog te wachten stond. Dit excalleerde nog even met de kinderen, maar iedereen hield zijn mond en dat bracht deze spanning met zich mee. Op gegeven ogenblik hoorde Petra en Sjors van de website en zijn s'avonds rond 21:00 uur naar het dichtbij gelegen internet cafe gegaan, De groep met gasten stonden (zoals afgesproken bij een ander restaurant te wachten tot Sjors en Petra waren uit gekeken. Dat duurde en duurde, het leek wel een eeuwigheid, we twijfelde over het feit of ze ons al door zouden hebben, maar dat was niet zo.  Hoe later het werd, zo nerveuzer werd Sjors, en de sfeer was om te snijden.  Dan tegen de klok van 22:00 uur sluipen we met de groep van 10 personen richting de gevel van Bar, Restaurant de Boekanier. iedereen nog een laatste zak confetti en wat party poppers. (dat zijn kleine schietkokers met feestelijke glitter en glamour) De deur trekken we open en springen met zijn allen de zaak in, ik loop naar Sjors en Jacobien loopt naar Petra, wij trokken onze zeerover doeken en ooglapjes met snor uit onze zak en kleden het stel aan.  Het was een knal feest, moest wel even los komen, maar dat liet niet lang op zich wachten. Op gegeven ogenblik ontstaat er rook uit de hoek van de bar, het lijkt er even op dat er brand ontstaat, maar al snel was duidelijk dat er een paar rookbommen zijn afgestoken, de gasten gingen naar buiten en de tranen stonden Sjors in de ogen, hij leek wel emotioneel. Niets was minder waar, Sjors is een doorzetter en laat zich door een rookbom niet de zaak uithalen, de rook sloeg je dus duidelijk op de ogen.  Vervolgens neemt Karin het roer over en schenkt Sjors en Petra namens de groep het kado, een reddingsband met klok er in, en een asbak met aansteker voor Sjors (in de vrouwelijke vormen van vrouwenborsten) Sjors en Petra werden uit hun functie ontheven en Jacobien ging samen met Job achter de bar. Het is hun feest en er mag dan niet worden gewerkt. De hele avond zijn er foto's gemaakt en deze zullen zo spoedig als mogelijk op de website worden geplaatst. Het is niet echt al te laat geworden, iedereen moet de volgende dag weer fris aan het werk, maar evengoed zijn de paar uurtjes wel explosief geweest en hebben we ze toch een leuke dag kunnen bezorgen. Achteraf komt er een bericht via, via, je kent dat wel! dat ik een reclamebord zou hebben meegenomen van het Hollands Cafe Tio Loco, ik kan dan nergens meer aan denken als aan dat verhaal, en dan ook nog een persoon die dat zou hebben gezien. Het geouwehoer barst dus los, zelf weet ik uiteraard beter en is mij bekend dat er onder de Hollanders in Benidorm nogal geroddeld of graag gesproken word over de ander. om een sensatie verhaal te kunnen vertellen aan de hand van een drankje. De beheerders van Tio Loco zijn andere mensen als dat ik gewend ben. Soms is er tijd nodig om te beseffen dat iets niet klikt of dat je niet samen met een ander door een deur kan omdat je anders bent en denkt over bepaalde stand van zaken. Om dan juist op dat idee te komen het reclamebord weg te nemen bij deze groep mensen, komt niet eens op in mijn gedachte.
Mensen die mijn goed kennen weten dan ook dat ik wel humor heb, maar nooit een ander op deze wijze een hak zetten of beledigen. Ik ben iemand met een eigen mening waar ik ook duidelijk voor uitkom. en ik ben eerlijk, dat zijn trekken die ik van mijn ouderlijk huis al jong heb meegekregen. Erg lullig hoor, dat er mensen zijn die op deze manier een fout beeld van een ander willen schetsen.
afbeelding Het begin... part 3

dinsdag 15 maart 2005 om 21:15

Eindelijk weer een maand weg, Nu merkbaar zie je al wat meer jongeren op straat lopen, gelukkig maar want voor een eindeloze strijd met de ouderdom heb ik geen fut!
Je zou zeggen dat door de stilte en rust in Benidorm er niets meer te beleven viel, niets is minder waar want vandaag werd ik gebeld door thuis en er werd me verteld dat mijn kat terug is. Ze is alleen broodmager. Toen ik de zaak sloot ben ik direct naar huis gegaan om te gaan kijken hoe de situatie er voor stond. Julie (zo heet de poes) is nogal erg nieuwsgierig en bezoekt hier en daar wel eens een huis. Nu zit er op ons huis een apparte kamer met dak terras, wij hebben die kamer voor onze zoon (die 26 maart over komt) Maar de buurvrouw heeft deze kamer voor haar kleding. Ze vertelde ons dat zij zo af en toe daar het raampje open zet om te luchten, Blijkbaar heeft Juli gebruik gemaakt van die gelegenheid en is naar binnen gegaan om is lekker te gaan slapen.
Toen het noodweer uitbrak, is de buurvrouw snel naar het dak terras gegaan en heeft van buitenaf het raam dicht geschoven waardoor Juli opgesloten kwam te zitten. Vervolgens kon het niet erger en werd de buurvrouw ook nog eens ziek waardoor ze een periode van 6 weken niet meer naar boven is gegaan om dat kamertje te luchten. Ja u leest het goed!!! 6 weken heeft Juli zonder eten en water in dat kamertje gezeten. Overleven van de condens op de ramen voor 6 weken lang. Het ergste van dit hele verhaal is, ze heeft binnen ons handbereik gezeten, wij roepen elke avond de katten binnen om te eten met een "pppsssspppppssssssppppssssspppp" Al onze katten weten dat ze dan eten krijgen en stuiven dan ook allemaal naar binnen. Juli kon dat kamertje niet uit en hoorde zeker weten ons geroep. Tot vandaag...
De buurvrouw belt aan en begint te klagen over kattenharen en kattenstront op dat kamertje. En verteld dat er een kat van ons uit dat kamertje is ontsnapt die dat gedaan moest hebben, vervolgens kregen alle katten dus uiteindelijk de schuld van de overlast, een vervelende zaak voor haar, maar een hel voor mijn kat!
Julie is normaal erg mollig en een stevig gebouwde poes van 4 jaar, uiteindelijk rent ze als een gek naar ons om zich te melden en wij tot onze verbazing waren met stomheid geslagen. Een beetje eten gegeven en vervolgens het menu voorzichtig aanpassen tot een normale dosis. Ik kan niet zeggen hoe blij ik ben haar weer thuis te hebben. Wat hebben wij haar gemist!!
Haar linker oog is nog wat ontstoken maar ook dat gaat nu allemaal goed komen. Nu de buurvrouw van de een op de andere dag een katten allergie heeft heb ik tegen haar gezegt dat ik mijn maatregelen zou treffen tegen haar overlast van mijn katten en mijn best zou doen om dat op te lossen. Wel vertelde de buurvrouw dat ze in huis haar ramen vaak open heeft ook als ze dus niet thuis is. Nou schiet mij maar in een kapotje, maar ik ben er dan van overtuigd dat er ook wilde/andere katten in huis komen. Om daar zeker van te zijn heb ik nu mijn kattenfamilie binnen voor een paar weekjes en doe net alsof mijn katten toch gewoon buiten komen.
Mocht de klacht standhouden dan is er met dat mens echt iets mis en kan ik met overtuiging mezelf en de katten verdedigen. De maand is slecht 5 dagen rond en het is alsof ik al voor een volle maand achter de rug heb.
De cabine achterin de zaak is zogoed als klaar, met de vakantie vanaf 20 Maart zal Nadia (Magnetic Nail Art) haar plaats gaan bezetten. Dat word dus gezellig! Haar zoon (Kenji) volgt intern een tattoo opleiding, ik ontdekte dat hij enig teken talent bezit en wilde niets liever dan hem een kans geven iets te gaan doen waar hij zijn hart in kan steken. Hij heeft dus al enige weken de aardappels zitten strippen en gisteren was het dan zover. Hij mocht van mijn man zijn oude tribal tattoo inkleuren, en daar is hij 5 uur mee bezig geweest, geweldig zoals hij dat al door heeft. Ja ik zie echt een goed artiest in deze jongen en ben ervan overtuigt dat hij het ook gaat maken. Zijn leergierigheid is zeer positief en voorlopig helpt hij mee op de vloer, maar in de toekomst zal hij toch zeker ook zijn kunst gaan verwezenlijken in mijn bedrijf en mogelijk in een nieuw filiaal. We zullen het gaan zien.


19 Maart hebben we een opendag, Dit naar aanleiding van het samenkomen van Magnetic Nail art en Body art salon. Een samenwerking die zijn vruchten moet gaan geven. Nu Body art Salon ook een cabine heeft voor het aanbrengen en verzorgen van nagels hopen we tevens de drempel te verlagen van de studio voor tatoeages en piercing onder de oudere onder ons.

FALLAS Rincon de Loix Benidorm 2005
Eerst wordt er wekenlang gewerkt aan een enorme pop en vervolgens om 12 uur s'nachts wordt het vuurwerk aangestoken.
Als het vuuwerk zijn show voor duizenden mensen heeft gegeven dan vliegt het hele beeld in brand. Dat zijn fallas. Daarvoor en daarna wordt er door iedereen veel gedronken en zijn de horeca gelegenheden afgeladen met mensen die wachten op de klok van 12 uur Niet alleen in Rincon de Loix, maar ook in andere wijken van Benidorm en andere steden in Spanje wordt dit feest gevierd. Ik heb me laten vertelllen dat dit feest zijn oorsprong kent uit Valencia en dat het aldaar gevierd wordt volgens de tradities en ook dat de beelden er veel mooier en groter zijn als waar dan ook.Tot afsluiting van dit feest zijn we even in het Gat van Nederland geweest, maar daar was het afgeladen druk. Toch niet minder gezellig want je komt er ook nog wel is iemand tegen. 
Het gat! zoals het hier genoemd wordt is gelegen in de Rincon de Loix en vanuit het Gat kon je de vuurpartij goed zien, en de hitte erg goed voelen. Live muziek maakte het geheel compleet, Ik was dood op en ben dan ook na het vuur direct naar huis gegaan. Daar eenmaal met me voeten omhoog achter de tv, storte ik geheel in slaap en ben dan ook naar me bed gegaan. Want morgen weer een frisse dag werk. Ja het wordt al weer wat drukker en ik hoop dat dit ook zo zal blijven.19 Maart 2005, Open dag in Body art Salon.
In de ochtend was iedereen al aanwezig om alle voorbereidingen te treffen voor de opendag. De opkomst was beter als verwacht en de gasten heften van een glaasje champagne voor de toekomst van Magnetic Nail Art en Body art Salon. Op de opendag kreeg Kenji weer les en ook dat verliep heel goed. Het zetten van de lijnen ging in het begin wat stroef, maar dat kwam omdat de zaak vol stond met kijkers. Toch na enige minuten waren de zenuwen bedwongen en kon Kenji zich echt verdiepen in het zetten van deze schorpioen. Ik merk dan ook dat ie erg serieus is in wat hij doet, en dat is erg positief. Want alleen dan ligt er een toekomst open als tattoo artiest. Het weekend is voorbij en het is aanmerkelijk drukker geworden, ik merk er in de salon nog niet echt veel van, maar hoop wel dat het nog zal aantrekken. Deze week moet het druk worden volgens de al bestaande middenstanders dus ik wacht het af. Wij zijn er klaar voor! De rustige periode begint zowaar op te lossen, en de afgelopen week is het gezellig druk geweest in de zaak, afgelopen Vrijdag en Zaterdag waren weer de eerste twee top dagen in 2005, dus even ergens wat drinken en dansen mocht dan ook wel weer eens. Wij met vrienden mee naar de KU (een discotheek) we waren al diep in de nacht weg gegaan en om 6 uur in de ochtend was ik klaar en had ik het wel gezien. Dan naar huis, eenmaal thuis even een kopje koffie en bijkomen van de avond, ik stortte in en ben naar bed gegaan, Herre (mijn man) was ook al behoorlijk moe en ging later ook naar bed, MOE ja inderdaad!! en dus vergeten de voordeur in het slot te zetten.
Om 12 uur werd ik wakker en na me gereed te maken om te gaan werken wil ik mijn tas pakken, die was dus weg, in mijn tas zat mijn paspoort, rijbewijs, creditcards en geld, gewoon weg dus, ikhad ook mijn telefoon in de tas gestopt dus ook die was verdwenen, ik op zoek naar de mobile telefoon van mijn man, om dan mijn eigen nummer te bellen en te horen waar de tas staat, maar ook die telefoon was weg. Ik ben evengoed naar de zaak gegaan en heb daar gebeld naar mijn nummer, maar beide telefoons waren uitgeschakeld, iets wat nooit het geval is geweest, en toen drong het pas echt tot me door dat er iemand in me huis is geweest die dit heeft meegenomen. Ik voelde me ziek en beroerd dat mij dit was overkomen, niet indirect om de spullen, maar eerder om het feit dat er iemand nog geen 3 meter van je bed heeft gestaan en je heeft zien slapen. In de middag de creditcards geblokkeerd en aangifte doen op het politie bureau. Ik kom binnen en word ontvangen door een vrouwelijke politie agente. Na 20 minuutjes word ik binnen geroepen bij de hoofd commandant, die begon mijn verklaring op te nemen, we werden regelmatig onderbroken door de agente en nu vroeg ze of hij (de commandant) even de grua (wegsleepdienst) wilde bellen om een auto weg te slepen die voor de ingang van het bureau was geparkeerd, waarop de commandant fors reageert en zegt; heb je zelf geen handen? en gebruik je kop ook eens voor wat anders als er alleen maar make-up op te smeren, de agente was zwaar beledigt en loopt de deur uit om haar probleem zelf op te lossen. De commandant zegt; vrouwen bij de politie? ppffffff Maar goed, zegt hij; laten we beginnen! ik zeg; ik kom solliciteren ik wil bij de politie! hij kijkt me verbaasd aan met een grijns op zijn gezicht. (grapje) ik kom aangifte doen van diefstal. en dat op klaar lichte dag!

Nu deze ellendige dag weer achter me ligt, kijk ik terug op een onrustige nacht, ik heb op de bank geslapen, en dacht voortdurend terug aan gisteren. Ja de schrik zit er duidelijk goed in, ik ben niet snel ergens van onder de indruk, maar nu zeker wel.
afbeelding Het begin... part 2

dinsdag 15 februari 2005 om 02:38

Weer een nieuwe maand, een korte maand, want na deze onmenselijke kou hoop je elke dag weer dat de zon gaat schijnen of dat de temperatuur weer wat omhoog gaat. Eergisteren liep ik door Benidorm en zag op een groot wit doek geschreven staan.... Red de Engel, De Engel moet blijven, Steun Marjan en Karel. Ik dacht echt even na over wat dit nu weer moest voorstellen, maar het bleek slechts een wanhoopsdaad die voorbijgangers vroeg om met geld de bar te steunen, de vraag naar een investering om de bar open te houden.
Hoe wanhopig kun je zijn als je zo'n text op je zaak zet, en hoe geloofwaardig ben je als je bekend staat als een niet zuinig individu?. Ach ze komen en gaan!!
Het weer is dus beter en er lopen meer mensen op straat, wel wat ouder als verderop in het jaar, maar evengoed loopt er af en toe weer wat binnen van een jongere generatie. Inmiddels is de zoon van een vriendin behulpzaam in ze zaak, Hij heeft wel talent, te zien aan enige tekeningen die hij heeft gemaakt. Leuk als iemand super gemotiveerd is om tattoo artiest te worden. Volgende week gaan we de achterruimte opruimen, want deze moet worden klaargemaakt als cabine, in deze cabine zullen we volgende maand beginnen met de nagel activiteiten, en dan zij we weer net zo ver als in Heemskerk (NL) waar we dit ook deden. 


Beginnen op een aardappel met het maken van blokjes, rondje, strepen trekken tot je er een ons van gaat wegen. Het komt goed, dat gaat wel lukken.
De studio zelf moet ook nog het een en ander worden gedaan, zo moet er nog een gezamenlijke spoelbak komen tussen de piercing en tattoo cabines en moet er een tussen scherm worden geplaatst in de tattoo cabine zelf. En uiteraard moet er nog de naam (BODYARTSALON) op de balie worden geplaatst, deze zomer komen er ook nog 2 scroll reclamebakken aan het strand, dus er staat nog een hoop te doen.
Mijn kat is nog steeds zoek, een twee weken geleden is ze van de een op de andere dag verdwenen, dierenasiels in de omgeving hebben geen kat als deze binnen gekregen, en de flyers die ik gemaakt heb, hebben ook geen succes opgeleverd tot op heden.
Ik ben wel blij dat we hier in dit huis blijven wonen, al is het maar op de mogelijkheid dat ze misschien komende zomer buiten loopt.
We denken namelijk dat ze in onze buurt ergens binnen wordt gehouden, of dat ze is meegenomen door iemand, wat het ook moge zijn, we hopen dat ze in de buurt ergens binnen zit en als dat niet zo is dan hoop ik zo erg dat ze het ook echt goed heeft.
Het maakt je gek als je dit mee moet maken, beter was gewest als ze was doodgereden, dan weet je dat ze niet meer leeft, maar deze omstandigheid maakt je voordurend gek, je kijkt altijd rond in de stille hoop dat je haar ziet lopen.
Gisteren liep ik even lekker in de zon op het strand, in de zon is het wel te doen, zodra deze weg is koelt het enorm af en wordt het behoorlijk fris, maar ik kom een man tegen met twee honden, wat me opviel aan de kleine hond was dat hij geen oren meer had. Dus zo nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik hoe de hond heet, de man zei dat ie geen naam had omdat ie toch niet komt als je hem roept, he he, maar de reden dat de hond geen oren heeft is omdat een engerd deze heeft afgesneden, ik kon mijn oren (die ik nog wel heb) niet geloven. De rillingen lopen me over de rug als ik daar aan denk, erg he??!! In Benidorm word veel gebedeld door zigeuners met een baby, ik ken dit uit Venetië waar dit soort mensen dit al heel lang doen, In Benidorm is dit iets van de laatste jaren, ik heb me laten vertellen door een goede vriend bij de Policia National dat het bedelen erger is geworden sinds de ingang van de Euro. Normaal zou ik met mijn goede hart wel open staan om wat te geven, maar als je weet dat ze worden afgehaald in auto's die zelfs ik nog niet kan kopen dan bedenk je, je wel. Maar het erge van deze praktijken is wel het knijpen in de baby zijn billetjes, om deze aan het huilen te krijgen. Deze truc is in Italië al lang achterhaald, door het huilen van de baby denken toeristen dat deze honger heeft en dus daarom aan het huilen is geslagen, maar niets is dus minder waar.
Nu ik het dan toch heb over kindermishandeling, denk ik direct weer aan de nieuwe wetgeving in Nederland, geen kind mag meer worden geslagen of getreiterd door de ouder of zelfs een correctie tik word strafbaar, eindelijk komt er hier een regel in en een wet die kinderen beschermd, hier zou Spanje dus wel een voorbeeld aan kunnen nemen, dan is het bedelen met een baby verledentijd... toch?!
pfff wat is het rustig, in tijden als deze had ik liever in mijn oude studio gezeten, daar was het elke dag raak, zomer, winter herfst, het maakt niet uit. De wintertijd is hier echt op een houtje bijten, maar ik hoop op Maart want dan zal het wel weer beginnen.
De keuken is eruit gehaald, en er is een nieuwe keuken geplaatst, ook de werkplaats voor Magnetic Nail Art is een feit, de hele boel moet nog worden geverfd maar dat zal ook niet lang meer op zich laten wachten. Het was een korte maand, gelukkig maar, want dat scheelt tenslotte ook een paardagen niks doen... toch?
afbeelding Het begin... part 1

dinsdag 4 januari 2005 om 13:07

Ik wil u even van deze stoel mijn wensen geven voor een gezond en voorspoedig nieuwjaar en ik hoop dat u ook dit jaar regelmatig deze website komt bezoeken.
Hier nog 3 Koningen, wat hier wordt gevierd zoals Sinterklaas in Nederland, en dan is de golf van feest weer achter de rug en kan het normale leven weer beginnen, ik zit alleen vandaag de dag nog met een kerstboom in huis (geen zin om af te tuigen) steeds wil ik er aan beginnen en dan zie ik de hoeveelheid hangen en stel het weer uit, pffff straks is het voorjaar en staat dat ding er nog hahahaha.
Zoals ik al zei zouden we mogelijk weer verhuizen, maar tot op vandaag is daar nog steeds niets van gekomen, Ons is inmiddels wel verteld dat als het niet verkocht is op de laatste dag van deze maand, dat we 1 Februari de sleutel in ontvangst kunnen nemen. Mocht het niet doorgaan dan ben ik nu ook wel tevreden, het was mooi gewest als we voor hetzelfde geld wat meer ruimte hadden kunnen krijgen.
De studio is al ver gevorderd, veel werk is er al verricht om alles in die stijl te krijgen die zo herkenbaar is van de persoonlijke ik! Herre heeft zich uit de naad gewerkt en krijgt gelukkig ook weer werk via het eindresultaat van de studio.Nu maar hopen dat mensen het niet te mooi vinden en er door weg blijven hahahaha

Gisteren kwamen er 3 engelsen dronken in de zaak, ze waren behoorlijk vervelend en ik had het gevoel dat ze op de versier toer waren, een ervan was wel heel erg, ik vroeg of hij niet een kauwgom had, hij zei dat ie dat wel even kon gaan halen, en vervolgens deed hij dat dan ook. Na een 10 minuten komt hij terug, en heel blij bied hij me een kauwgom aan, ik zei; niet voor mij!! maar voor jou!! het drong niet indirect door, maar het kwartje viel wel (ook al was het wat later).
Het is Januari en iedereen zit zonder geld na de feestdagen, dat merk je wel. Maar gelukkig is dit ook zo bij collega's hier en niet alleen in mijn branche maar overal klagen ze steen en been. Volgende maand is de gure kou weer aan het afnemen en daar komen wel toeristen op af. Voorlopig zijn het nog overwinteraars hier ook wel de grijze plaag genoemd. Komen voor de zon en verteren niets of liever alles in hun caravan op de camping.
Als je al tatoeages hebt snak je steeds naar meer, ik dus ook en ik heb dus aan tattoo Wendy uit Menen (Belgie) gevraagd om iets op mijn schouder te maken. Zij is dus naar Benidorm gekomen en heeft er een mooie plaat op mijn schouder gezet.
Ik ben er heel erg blij mee, Op mijn rechter schouder had ik een roos, welke is overgewerkt met een fruit decoratie. Nu gaan we de oude tatoeage over tatoeeren met huidskleurverf waardoor de oude tattoo vervaagd en er een nieuwe makkelijker kan worden overgezet, deze verf is een nieuw product welke nog niet bekend is bij veel studio's maar het is zeker een doorbraak in de tattoo branche.
De foto is nog vaag maar ik zal binnenkort een betere foto plaatsen