Vroeger was Hardcore de simpelheid de grote kracht, lekker direct. En de melodie was de kracht van een nr.
Klopt en nu is de Hardcore volwassen, melodie voert geen hoofdtoon meer.
De rede waarom Hardcore mij weer trok was omdat er een totaal nieuwe en frisse stijl kwam voornamelijk uit het buitenland, zeker geen stijl voor groot publiek.
Hardcore hoeft niet meer de snare-clap-kicks-boze ruige sampeltjes- en een melodie te wezen.
Netzoals het begin van de Hardcore word er niet meer zo heel beperkt geproduced.
Ik vind Hardcore een stijl waarin alle house vormen aan bod moeten komen, hoeft niet alleen een zware kick met daarin zoveel mogelijk sounds.
Van Techno tot Electro, van Drum & Bass tot Breakbeat, van Experimental tot Klassiek, van Hiphop tot rap en vooral fabriekssound.
Van mij part flikker je er Latin doorheen, maar blijf vernieuwend en blijf niet constant doorgaan op een recep't.
De rede waarom ik nooit meer op een (groot) Hardcore feest ben is omdat naar mijn idee de hele avond de zelfde shit hoor, alleen het bpm verschil. En dat vind ik vooral bij Early.
Tuurlijk werd er altijd al geexperimenteerd in stijlen, maar het is jammmer dat je er zo weinig van terug hoort... of juist niet. laatste aanpassing 2 januari 2007 21:02 |