Partyflock

Simian Mobile Disco - Temporary Pleasure

Simian Mobile Disco - Temporary Pleasure

door , gepubliceerd op , waardering: 60/100
Genre: disco, electro
Toen in 2005 de Britse Leftfield rockband ‘Simian’ uit elkaar viel, besloten de bandleden James Ellis Ford en James Anthony Shaw verder te gaan als duo, onder de naam; ‘Simian Mobile Disco'. Onder deze naam waren zij al actief, als DJ-duo, maar gebruikte deze naam vanaf dat moment ook voor hun eigen producties en remixen. Het duo heeft in de afgelopen tijd behoorlijk wat bekendheid gekregen. Dit mede door de succesvolle remixen voor Muse, Air, Klaxons, Björk en Ladytron, maar ook zeker door hun geweldige interpretatie van de 1980 electro-pop, welke in vergelijking met bijvoorbeeld; La Roux en Celvin Harris misschien wel de meest succesvolle in zijn vorm is tot nu toe. Geen wonder dat Simian Mobile Disco de meest gevraagde DJ’s in de Britse pop-scene zijn geworden. De echte doorbraak voor het duo kwam in 2007 na de release van het zeer succesvolle debuutalbum ‘Attack Decay Sustain Release’ dat uitkwam op het vooruitstrevende en hippe Britste label ‘Wichita’. Hun tweede album 'Temporary Pleasure' is wederom uitgekomen op het Britse Wichita. Het album werd eind 2008 en in het eerste half jaar van 2009 in de eigen studio van het duo opgenomen terwijl het duo druk bezig was met touren, produceren en het geven van DJ-sets. Dit album bevat in tegenstelling tot hun eerste release een spannende lijst met gastzangers. Op Temporary Pleasure vinden we bijdragen van o.a. Jamie Lidell, Alexis Taylor (Hot Chip) en Gruff Rhys (Super Furry Animals).

Het album opent met een synth-ballad die totaal niet overtuigend overkomt en lijkt zelfs overbodig, helaas veranderd zelfs de zang van Gruff Rhys daar niks aan. Pas bij ‘Audacity Of Huge’ (#2), met de vocalen van ‘Chris Willis’, worden de oren geprikkeld en krijg je het idee te maken te hebben met een boeiende plaat. De vocalen liggen goed in het gehoor, en de plaat kan je zeker vrolijk maken. Het is echter geen track voor de clubs, maar gewoon een leuk achtergrond muziekje voor de huiskamer. De tracks voor de clubs moeten we zoeken bij de drie eigen werken die op het album staan. De eerste is de pompende track ‘10000 Horses Can’t Be Wrong’ (#3) Deze track bevat geen vocalen, maar het duo weet met deze track wel overtuigende electro op de luisteraar over te brengen. Analoge (bijna 8-Bit) bliepjes en rauwe synth-lijnen domineren deze track. De tracks die daar op volgen, met onder andere de vocale prestaties van Beth Ditto en Jamie Lidell, komen weinig creatief over. Hoewel de verwachtingen hoog waren, is dit een zware domper. Gelukkig is de plaat nog niet afgelopen en komen we toch nog een goede opzwepende track tegen. Wederom één van de eigen werken. Een geslaagde mengelmoes van minimal, techno en electro maken 'Synthesise’ (#6) tot en potentiële “floorfiller”. Ondanks dat de vocale tracks tot dit moment niet tot weinig boeiend overkwamen zijn de tracks ‘Bad Blood’ (#7) en ‘Turn Up The Dail’ (#8 ) met de vocalen van Alexis Taylor en The Young Fathers wel degelijk de moeite waard. ‘Bad Blood’ (#7) heeft een fijn jaren tachtig sfeertje en de vocalen van de Hot Chip zangeres Alexis Taylor lijken de perfecte keuze voor deze track. De sfeer op Turn Up The Dail’ (#8 ) is iets futuristischer te noemen, eindelijk ook eens geen standaard 4/4 beat maar een subtiele breakbeat. De pompende track ‘Ambulance’ (#9) is de laaste van de drie eigen werken die we horen op dit album. En is een plaat die zich perfect leent voor het eindigen van een lange zweterige avond clubben.

Ondanks de spannende lijst met gastzangers op dit album is het album zelf niet boeiend te noemen. Door de onsamenhangende structuur van deze plaat komt dit album in tegenstelling tot hun eerdere release over als een duidelijke stap achteruit. Als achtergrond is het nog wel een redelijk album om te horen, maar voor de clubs is deze plaat, op een paar tracks na, duidelijk niet geschikt. Hoewel het duo met hun producties en remixen goede zaken doen, laat deze puree van genres geen echte indruk achter. Zelfs niet met behulp van de grote rij aan gastartiesten. De titel van het album Temporary Pleasure lijkt dan ook heel toepasselijk, misschien zelfs bewust gekozen, want het komt echt over als een “tijdelijk pleziertje”.

Score: 60/100


www.simianmobiledisco.co.uk
pagina laatst gewijzigd op
Tracklist
  1. Cream Dream (Ft. Gruff Rhys)
  2. Audacity of Huge (Ft. Chris Keating)
  3. 10000 Horses Can’t Be Wrong
  4. Cruel Intentions (Ft. Beth Ditto)
  5. Off the Map (Ft. Jamie Lidell)
  6. Synthesise
  7. Bad Blood (Ft. Alexis Taylor)
  8. Turn Up the Dial (Ft. Young Fathers)
  9. Ambulance
  10. Pinball (Ft. Telepathe)

10 opmerkingen

Jammer...­Idd nu ik de recensie lees ga ik em ook niet aanschaffen...­Eerst maar even wachten wat ze laten horen op I love techno:)
Wat een nare review.­ Het had zo op NU.­nl geplaatst kunnen worden, met die blabla-alinea aan het begin.­ En alsof het hebben van 'een spannende lijst met gastzangers' altijd leidt tot een goed album.­ Er wordt alleen maar gesproken over de bijdrage van anderen &­ er wordt eigenlijk weinig inhoudelijks over de plaat gezegd.­ Begrijp me niet verkeerd: ik vind dit album ook stukken minder dan ADSR, maar dat is niet alleen vanwege alle features..­

Alexis Taylor is trouwens een kerel..­
heb hem geluistert en er zitten wel paar fijne tracks op :)
Audacity of Huge, moet zeggen dat het wel een lekkere track is...­

Volgens mij is dit wel een lekker cd'tje om thuis op te chillen
Uitspraak van -JB-- op dinsdag 15 september 2009 om 14:13:
Audacity of Huge

Topnummer


En ik blijf ze live ook gewoon geweldig vinden
Uitspraak van RCHRD op maandag 14 september 2009 om 17:00:
blabla-alinea aan het begin

:S

Dat is een inleiding.

En een goeie ook.
Uitspraak van schwingg op dinsdag 15 september 2009 om 17:06:
En een goeie ook.­

Inderdaad, niks mis mee :no:

Prima intro en prima recensie (Y)

Album moet ik nog checken, al is de zin daarin wat afgenomen na het lezen van de recensie en reacties hier :D