Privilege Ibiza - Mixed by Cosmic Gate & Hardwell
| Location: | Privilege  |
| Contest: | Robbie Rivera & Privilege Ibiza 2009 actie |
| Artists: | Cosmic Gate Hardwell |
| City: | Ibiza |
published by Audiophox, on , rating: 79/100
Genre: house, progressive, techhouse
Privilege is de grootste club van de wereld met een capaciteit van maarliefst 10.000 bezoekers. Elk kaar word er wel een CD gewijd aan deze megaclub. Dit jaar heeft Black Hole Recordings Cosmic Gate en Hardwell gevraagd om de compilatie samen te stellen en te mixen.
Privilege Ibiza - Mmixed by Cosmic Gate & Hardwell
Privilege is de grootste club van de wereld met een capaciteit van maarliefst 10.000 bezoekers. Elk kaar word er wel een CD gewijd aan deze megaclub. Dit jaar heeft Black Hole Recordings Cosmic Gate en Hardwell gevraagd om de compilatie samen te stellen en te mixen.
Op het oog zijn Cosmic Gate en Hardwell twee totaal verschillende namen maar toch hebben ze ook wel het één ander gemeen. Zo hebben beide artiesten verschillende platen en remixen gedaan voor Black Hole Recordings en hebben ze allebei een grote muzikale verandering doorgemaakt de afgelopen jaren. Cosmic Gate begon met hardtrance klappers als ‘Fire Wire’ en ‘The Truth’. Tegenwoordig is de Cosmic Gate sound een stuk subtieler en kent hun sound veel meer diepgang. Voor Hardwell geldt hetzelfde. Wie op de tweede CD een uur lang ‘spruitjeshouse’ verwacht kan nog wel eens aangenaam verrast worden.
Cosmic Gate
Cosmic Gate
Nic Chaggal en Bossi openen met het zomerse ‘Those Morning’ van Kriss O’Neill. Een goede opener met lekkere percussie en mooie melodieën. Het eerste gedeelte van de mix bestaat voornamelijk uit frisse, naar progressive neigende melodieuze trance tracks van onder andere Moonbeam en Kimito Lopez. Dit luistert lekker weg maar is niet heel erg dansbaar. Daarvoor moeten we bij het tweede gedeelte van de mix zijn. ‘Smart Apes feat. Kate Miles – Smile’ kondigt deze ommekeer aan. Dit is een donkere vocale track die een wat rauwere sound laat horen. Daarna is het ogendicht en wegzweven met het meesterlijke ‘Tick Tock’ van Tempo Giusto. Een op het oog simpele track maar hij zit geniaal in elkaar. Petje af! De mix bevat twee Cosmic Gate tracks die er beide in een remix opstaan, geen enkele volledig eigen productie dus. Als eerste is er het bekende ‘Not Enough Time’, in de remix van Andy Duguid. En verderop staat ook nog ‘Sign of the Times’ in de bewerking van Markus Schulz. De opbouw van de mix steekt goed in elkaar en de nummers zijn prima, maar duidelijk met de computer, aan elkaar gemixt. Wie Cosmic Gate vaak opzoekt in clubs weet dan ze dan vaak meer dansvloer gericht draaien maar voor een CD is het logisch dat ze net even wat andere tracks selecteren.
Hardwell
Hardwell is een DJ met twee gezichten. Veel mensen kennen hem van de uitgekauwde piepjes en bliepjeshouse. Zet hem echter op een feest waar echte liefhebbers op af komen en je krijgt een compleet andere sound te horen. Een internationale volwassen house sound, die ook op deze CD te horen is. De tracks die de jonge DJ/Producer (22) voor deze CD heeft geselecteerd staan mijlenver bij zijn eerste Eclectic Beatz compilaties vandaan.
De mix opent met een drietal strakke progressive house tracks, waar niet heel veel in gebeurd maar die zich kenmerken door goede grooves. ‘R.O.N.N. & Thice Santoro – What?’ is een trancy progressive house plaat die ook aan het begin van CD1 niet misstaan zou hebben. Hardwell houdt de hele mix vast aan de vrij strakke maar toch funky groove met onder andere de clubhit ‘The Joker’ van Fedde LeGrand en Funkerman. Opvallend is overigens dat Funkerman met liefst drie tracks op deze cd erg veel vertegenwoordigd is. Zijn producties zijn absoluut sterk maar drie keer op veertien tracks is wel erg veel, want er zijn voldoende artiesten die in ditzelfde genre minstens even goede platen maken. De 10e track van de mix is Dean Newton met ‘Amnesia’, een waar juweeltje. Donker, spannend, ingetogen en toch helemaal los! Draaide de man dit soort platen maar wat vaker in Nederland! Hardwell’s ‘Display’ is de twaalfde track van de CD. Een degelijke techhouse plaat met een internationale sound. Spectaculair is hij niet, effectief wel. Een echte dansvloer kraker. Ook voor deze CD geld dat de opbouw uitstekend is. Met elke plaat neemt de energie iets toe en elke plaat is kwalitatief dik in orde. De mix gaat van progressive naar techhouse en weer terug en verliest nergens de diepgang. Uitstekend!
Conclusie
Privilege is een prima compilatie. De CD van Cosmic Gate luistert goed weg en is lekker melodieus. De tweede CD Hardwell gaat wat dieper en heeft een uitstekende groove. Beide artiesten laten een degelijke internationale sound horen en hebben een Privilege waardige CD afgeleverd.
Score: 79/100
www.privilegeibiza.com
www.blackholerecordings.com
www.cosmicgate-music.de
www.djhardwell.com
Privilege is de grootste club van de wereld met een capaciteit van maarliefst 10.000 bezoekers. Elk kaar word er wel een CD gewijd aan deze megaclub. Dit jaar heeft Black Hole Recordings Cosmic Gate en Hardwell gevraagd om de compilatie samen te stellen en te mixen.
Op het oog zijn Cosmic Gate en Hardwell twee totaal verschillende namen maar toch hebben ze ook wel het één ander gemeen. Zo hebben beide artiesten verschillende platen en remixen gedaan voor Black Hole Recordings en hebben ze allebei een grote muzikale verandering doorgemaakt de afgelopen jaren. Cosmic Gate begon met hardtrance klappers als ‘Fire Wire’ en ‘The Truth’. Tegenwoordig is de Cosmic Gate sound een stuk subtieler en kent hun sound veel meer diepgang. Voor Hardwell geldt hetzelfde. Wie op de tweede CD een uur lang ‘spruitjeshouse’ verwacht kan nog wel eens aangenaam verrast worden.
Cosmic Gate
Cosmic Gate
Nic Chaggal en Bossi openen met het zomerse ‘Those Morning’ van Kriss O’Neill. Een goede opener met lekkere percussie en mooie melodieën. Het eerste gedeelte van de mix bestaat voornamelijk uit frisse, naar progressive neigende melodieuze trance tracks van onder andere Moonbeam en Kimito Lopez. Dit luistert lekker weg maar is niet heel erg dansbaar. Daarvoor moeten we bij het tweede gedeelte van de mix zijn. ‘Smart Apes feat. Kate Miles – Smile’ kondigt deze ommekeer aan. Dit is een donkere vocale track die een wat rauwere sound laat horen. Daarna is het ogendicht en wegzweven met het meesterlijke ‘Tick Tock’ van Tempo Giusto. Een op het oog simpele track maar hij zit geniaal in elkaar. Petje af! De mix bevat twee Cosmic Gate tracks die er beide in een remix opstaan, geen enkele volledig eigen productie dus. Als eerste is er het bekende ‘Not Enough Time’, in de remix van Andy Duguid. En verderop staat ook nog ‘Sign of the Times’ in de bewerking van Markus Schulz. De opbouw van de mix steekt goed in elkaar en de nummers zijn prima, maar duidelijk met de computer, aan elkaar gemixt. Wie Cosmic Gate vaak opzoekt in clubs weet dan ze dan vaak meer dansvloer gericht draaien maar voor een CD is het logisch dat ze net even wat andere tracks selecteren.
Hardwell
Hardwell is een DJ met twee gezichten. Veel mensen kennen hem van de uitgekauwde piepjes en bliepjeshouse. Zet hem echter op een feest waar echte liefhebbers op af komen en je krijgt een compleet andere sound te horen. Een internationale volwassen house sound, die ook op deze CD te horen is. De tracks die de jonge DJ/Producer (22) voor deze CD heeft geselecteerd staan mijlenver bij zijn eerste Eclectic Beatz compilaties vandaan.
De mix opent met een drietal strakke progressive house tracks, waar niet heel veel in gebeurd maar die zich kenmerken door goede grooves. ‘R.O.N.N. & Thice Santoro – What?’ is een trancy progressive house plaat die ook aan het begin van CD1 niet misstaan zou hebben. Hardwell houdt de hele mix vast aan de vrij strakke maar toch funky groove met onder andere de clubhit ‘The Joker’ van Fedde LeGrand en Funkerman. Opvallend is overigens dat Funkerman met liefst drie tracks op deze cd erg veel vertegenwoordigd is. Zijn producties zijn absoluut sterk maar drie keer op veertien tracks is wel erg veel, want er zijn voldoende artiesten die in ditzelfde genre minstens even goede platen maken. De 10e track van de mix is Dean Newton met ‘Amnesia’, een waar juweeltje. Donker, spannend, ingetogen en toch helemaal los! Draaide de man dit soort platen maar wat vaker in Nederland! Hardwell’s ‘Display’ is de twaalfde track van de CD. Een degelijke techhouse plaat met een internationale sound. Spectaculair is hij niet, effectief wel. Een echte dansvloer kraker. Ook voor deze CD geld dat de opbouw uitstekend is. Met elke plaat neemt de energie iets toe en elke plaat is kwalitatief dik in orde. De mix gaat van progressive naar techhouse en weer terug en verliest nergens de diepgang. Uitstekend!
Conclusie
Privilege is een prima compilatie. De CD van Cosmic Gate luistert goed weg en is lekker melodieus. De tweede CD Hardwell gaat wat dieper en heeft een uitstekende groove. Beide artiesten laten een degelijke internationale sound horen en hebben een Privilege waardige CD afgeleverd.
Score: 79/100
www.privilegeibiza.com
www.blackholerecordings.com
www.cosmicgate-music.de
www.djhardwell.com
Tracklists
|
|
Want als ik die boutproducties van hem hoor als King Of Da Beatz of zijn remix voor The Partysquad, luister ik daar tenenkrommend naar, maar nu begin ik echt zijn muziek te waarderen, hijs veel en veel serieuzer met zijn sound bezig dan een jaar of 3 geleden 
