Pavo - Hardstyle is my style Part. 3

Voor mij ligt alweer deel drie uit deze serie van DJ Pavo. Eigenlijk behoeft Paul van Vooren alias DJ Pavo al bijna geen introductie meer. Samen met Dana wordt hij gezien als de grondlegger van de hardstyle en op bijna elk groot feest is hij wel te vinden. Als hardcore dj was hij ook in het geheel niet onverdienstelijk maar tegenwoordig legt hij zich eigenlijk alleen toe op de hardstyle en met niet minder, zoniet meer succes. Maar goed, zoals ik al zei, deze dj heeft geen introductie nodig dus ik doe maar snel CD een in mijn speler. Voor het eerst in de serie bestaat deze editie uit een dubbel cd wat dus hoogstwaarschijnlijk twee keer zoveel genieten gaat betekenen.

CD1
Ik vind dat de cd wat rustig begint. Melodieuze swingende hardstyle vult mijn kamer. Het tempo ligt zoals gewoonlijk een stuk lager dan wat er op de party’s uit de speakers knalt, maar daarvoor zijn we ook thuis natuurlijk. Een blik op de tracklist leert mij dat er een goed aantal platen opstaan die bekend zijn, zoals "The Ultimate seduction". Deze plaat brengt gelijk ook iets meer snelheid aan en klinkt al iets als de stijl van Pavo die we gewend zijn. Zo halverwege gaan we helemaal los met de Hardheadz met "They Know" in een acapella versie. Wat ik me daar bij voor moest stellen werd me snel duidelijk. Kale bassen en minder melodie als we bij het origineel gewend zijn. Erg lekkere beukplaat moet ik zeggen. Een ander hoogtepunt is voor mij toch wel "Shithead 2003". Al tijden een favoriet maar kwam een weinig tegen op feesten of cd’s, maar dan hier duikt hij weer op. Een ouwetje al, maar het blijft een topper. Met Philippe Rochard meets No-Pulse lijkt hij een uitstapje te maken naar zijn oude muziekstijl alleen dan met een hardstyle jasje en komt het tempo aan het einde van cd een toch nog in de buurt van de party-snelheid. En met als uitsmijter de klapper "The Symbol" van Rexanthony is de eerste cd alweer aan zijn einde gekomen.

CD2
Opgewarmd nu is het tijd voor het tweede schijfje welke er gelijk al lekker klapt met "Akustika". Een rauwe al wat oudere plaat met de bekende Duitse meneer die ons waarschuwt voor onze oren. Ik ben benieuwd of er ooit wel iemand naar hem geluisterd heeft. The Prophet vs SMF doen mij even verbaasd opkijken, hoor ik dit nu goed of…..? Ik luister hem nog een keertje en hoor ze inderdaad zeggen; so hold on tight anders ga je op je bek. Lekkere beukplaat, met een sample die je even stil doet staan. Nooit eerder gehoord maar meesterlijk als je het mij vraagt. De cd loopt lekker door, maar er komen weinig hoogtepunten langs moet ik zeggen. Bij de eerste cd werd mijn aandacht beter vastgehouden door iets meer variatie. Op het moment dat ik dat denk word ik weer een beetje wakker door "Shake This" van Bad Boys gevolgd door een oude bekende van de jonge honden Showtek, "Save the day again". Naarmate het einde nadert van de cd vind ik hem iets inzakken met wat bekendere nummers zoals het aloude Only just begon en het onvermijdelijke "Total Confusion" van Clive King & Scott Marten (wel allebei in een lekker beukend jasje). En zo komt er zomaar een einde aan deze editie van My style is Hardstyle.

Ik denk dat de cd een goed beeld geeft van wat Pavo lekkere platen vind in hardstyle wereld en dat de meeste hardstyle liefhebbers dit schijfje wel kunnen waarderen. En natuurlijk helemaal Pavo’s die-hard fans die deze cd al een tijdje in hun rekje of auto hebben liggen. Persoonlijk vind ik cd één beter dan twee omdat die je aandacht er meer bijhoud dan cd twee. Al met al een lekker cd’tje voor de overal hardstyle liefhebber en alweer een mooi stukje werk van zo ongeveer nederlands bekendste hardstyle DJ.


Christine.