2000 and One - Heritage

Intro
Als je denkt dat de naam 2000 and One afstamt van het jaar waarin Dylan Hermelijn begon als artiest dan zit je er goed naast. Rond 1990 bracht hij al zijn eerste tracks uit en in 1992 richtte hij het 100% Pure label op. Dit was in die tijd het thuisadres van artiesten als Steve Rachmad, Jerome en Orlando Voorn. Maar toen in 1998 de looptechno de overhand nam gooide hij de handdoek in de ring, het was niet meer de sound waar hij voor stond. Het schijnt dat 2000 and One antwoordde op de vraag van Adam Beyer waarom hij ermee was gestopt: “vanwege jou!”

Maar in 2003, na carrière te hebben gemaakt in de ICT branche, vond 2000 and One nieuwe inspiratie in de opkomende minimal scene. Dit resulteerde ook in een herstart van het 100% Pure label waarop Shinedoe’s “Dillema” uitkwam. Dit zorgde ervoor dat het label weer terug te vinden was in de platentas van alle grote DJ’s. Productioneel ging het 2000 and One ook weer voor de wind met als absolute hoogtepunt “Pecan”. Deze samenwerking met Dave Ellesmere onder de naam Microfunk was de zomer-anthem van 2006. 2000 and One’s sound kenmerkt zich door pakkende beats en groovende basslijnen met één doel, de dansvloer in vuur en vlam zetten. Een ander goed voorbeeld hiervan is het in eerste instantie exclusief op “Cocoon Compilation F” uitgebrachte “Tropical Melons”. Om zijn 20 jaar aan muziekervaring te vieren is het album “Heritage” onlangs op 100% Pure uitgekomen.

Heritage
De openingstrack “Burnin dub” (1) laat gelijk horen waar 2000 and One’s kracht ligt, het uitwerken van een funky beatloop tot een groovende track waarbij de korte synths en vocalen het afronden tot een mooi geheel. Om deze zelfde reden kan ook “State of House” (6 ) geroemd worden; al krijgen de hypnotische synths hier wat meer de ruimte. Het late jaren tachtig Chicago house geluid die deze nummers kenmerken is misschien wel het beste terug te horen in “Spanish Fly” (3). De pakkende synths in combinatie voorroffelende percussie maken van deze track een ware dancefloor killer!

In “Dat Na Poku” (5) en “Wan Poku Moro” (8) laat 2000 and One zich inspireren door zijn Surinaamse roots. Met zijn blauwe ogen, lichte haren en blanke huid was dat niet te verwachten maar die heeft hij echt. De tribal geluiden hebben hier de overhand en in “Wan Poku Moro” wordt dit gecombineerd met de legendarische vocalen van Loleatta Holloways waarbij niet bewegen onmogelijk is.

Uiteraard zijn ook de Detroit klanken terug te horen. Bijvoorbeeld in het prachtige “Egusi” (4) en “Mejiro” (7), bestaande uit epische melodielijnen en wat minder dikke vette beats. Iets catchier is “Honey Bush” (2) maar zeker niet minder goed. Vooral de keys wisselen de tokkelende beat mooi af en geven deze track een frisse uitstraling.

Conclusie
Het moge duidelijk zijn, 2000 and One levert met “Heritage” een goed album af. Hij zet de trend voort van releases als “Pak Pak” en “Tropical Melons” zonder zich te herhalen. Dat betekent een album vol potentiële dancefloor killers. "I'm not so much concerned with finding a deeper sense of musical understanding," legt 2000 and One uit. “I just want to rock the dancefloor with simple and effective grooves." De veelzijdigheid van de tracks maakt van “Heritage” een leuk geheel wat resulteert in een mooi overzicht van 2000 and One’s muzikale erfenis. Maar 2000 and One maakt ook duidelijk progressie vergeleken met zijn voorgaande werkt dus we kunnen vermoedelijk nog veel van Dylan Hermelijn verwachten.

Score: 84/100


www.2000andOne.com
www.myspace.com/puremusicamsterdam